Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., II SAB/Wa 52/14
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., II SAB/Wa 52/14
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Eugeniusz Wasilewski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia 1. zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia zażalenia R. L. z dnia [...] kwietnia 2013 r. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
2 Komendant Wojewódzki Policji [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 61a § 1 i § 2 Kpa odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w J. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości równoważnika pieniężnego za remont w latach 2006 – 2012.
3 W motywach uzasadnienia wskazał, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym, stąd do postanowień wydanych w ramach postępowania o wydanie zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryby nadzwyczajne tj. wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności.
4 Na powyższe postanowienie R.L. wniósł pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r., nazwane zażaleniem, skierowane do Komendanta Głównego Policji, w treści którego zażądał stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. Jednocześnie oświadczył, że rezygnuje z trybu odwoławczego.
5 Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. R.L. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r.
6 W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, ewentualnie umorzenie postępowania. Wskazał, że w obrocie prawnym funkcjonuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 147/13, oddalający żądanie skarżącego. Rozstrzyganie po raz kolejny w tej materii może rodzić niebezpieczeństwo postawienia zarzutu "powagi rzeczy osądzonej".
7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
8 Skarga zasługuje na uwzględnienie.
9 Istota sporu sprowadza się do oceny, czy organ podjął czynności po wpłynięciu wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz po wpłynięciu zażalenia datowanego również na dzień [...] kwietnia 2013 r. (vide akta adm.). Wnioski te dotyczyły stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...].
10 Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż organ nie rozpoznał powyższych wniosków w przewidzianym prawem terminie ani też po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (14.10.2013 r.), jak również po wpłynięciu skargi do Sądu (20.01.2014 r.). Powyższe oznacza to, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku i zażalenia skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r., dotyczących stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...].
11 Zgodzić należy się z twierdzeniem organu, iż postępowanie w sprawach zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia zamyka tok czynności procesowych postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o interesie prawnym czy obowiązku. Dlatego do postanowień wydanych w ramach postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryb weryfikacji w formie stwierdzenia nieważności postanowienia. Zatem słusznie organ stwierdził, że w sprawie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] grudnia 2012 r. należało odmówić wszczęcia postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] na podstawie art. 61 a § 1 i § 2 K.p.a., a nie na zasadzie badania przesłanek z art. 156 K.p.a.
12 Uszło uwadze organu, iż postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] było samodzielną nową sprawą o stwierdzenie nieważności (zakończoną odmową jego wszczęcia) i w stosunku do tego rozstrzygnięcia skarżącemu przysługiwały wszelkie prawa do jego weryfikacji, tj. zarówno tryb zwykły, jak i nadzwyczajny.
13 W sprawie bezsporne jest, iż skarżący "zrezygnował z trybu odwoławczego" – rezygnację powyższą zawarł w treści zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r., w którym jednocześnie oświadczył, że domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...].
14 Oznacza to, że ww. postanowienie z dnia [...] marca 2013 r., wydane w trybie nieważnościowym, skarżący zakwestionował w trybie nadzwyczajnym. Bezsporne jest, iż organ nie podjął żadnych czynności w tej sprawie i trwa w niej mimo wezwania skarżącego do zaprzestania naruszenia prawa i złożenia skargi na bezczynność. Stan taki uzasadnia zobowiązanie organu do rozpatrzenia pisma skarżącego zwanego "zażaleniem", co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uczynił w pkt 1 wyroku, zgodnie z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią powołanego przepisu, stwierdzając bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany do oceny stanu tej bezczynności. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się, aby stwierdzona bezczynność organu miała postać rażącego naruszenia prawa (pkt 2 wyroku). Głównym powodem takiej oceny bezczynności była niejednoznaczność żądania skarżącego, zawartego w pismach z dnia [...] lipca 2013 r., co częściowo tłumaczy organ w zwłoce w działaniu do momentu wpływu wezwania skarżącego do zaprzestania naruszenia prawa. Nie bez znaczenia jest tu także fakt złożenia przedmiotowej skargi dopiero w dniu [...] grudnia 2013 r.
15 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.