Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2014 r., II SAB/Wa 426/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2014 r., II SAB/Wa 426/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2013 r o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Finansów do rozpatrzenia wniosku skarżącego K.B. z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego K. B. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 K. B. wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. (wpływ do organu w dniu [...] października 2013 r.) zwrócił się do Ministra Finansów o udostępnienie drogą elektroniczną, następującej informacji publicznej: zestawienia umów i porozumień zawartych w roku 2013, w oparciu o Centralny rejestr umów i porozumień w Ministerstwie Finansów, w formie arkusza kalkulacyjnego zawierającego co najmniej dane w zakresie: podmiot i tryb zawarcia umowy, data zawarcia umowy, numer umowy, okres obowiązywania umowy, strona umowy, wartość umowy, data zrealizowania umowy bez zastrzeżeń z dniem upływu gwarancji i rękojmi, data wszczęcia postępowania, data zakończenia postępowania sądowego.

3 W odpowiedzi, organ pismem z dnia [...] października 2013 r. wskazał, iż Centralny rejestr umów i porozumień w Ministerstwie Finansów jest dokumentem wewnętrznym, a obowiązek jego prowadzenia nie wynika z przepisów powszechnie obowiązujących. Terminu "dokument wewnętrzny" używa się dla określenia dokumentu, który nie jest skierowany do podmiotów zewnętrznych i został wytworzony tylko na potrzeby danego podmiotu. Informacje zawarte w rejestrze nie posiadają waloru informacji publicznej, nie zawierają zasad funkcjonowania Ministerstwa, ani w żaden sposób nie oddziałują na sytuację podmiotów spoza jego struktury. Prowadzenie rejestru nie służy realizacji zadań publicznych, ani nie przesądza o kierunkach działania organu, są to jedynie czynności o charakterze technicznym służącym jedynie do usystematyzowania i zgromadzenia w jednym miejscu na potrzeby wewnętrzne wiedzy o różnorodności oraz ilości zawieranych niektórych umów. Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał orzeczenia sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 851/10; wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. II SAB/Lu 278/13; wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. I OSK 1203/12).

4 K. B. w skardze z dnia [...] czerwca 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił Ministrowi Finansów bezczynność w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] września 2013 r.

5 Wskazał na naruszenie przez organ art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

6 W konkluzji skargi wnosił o:

7 1. zobowiązanie Ministra Finansów do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2013 roku,

8 2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

9 W uzasadnieniu skargi wskazywał, iż nie wnosił o udostępnienie rejestru, a wyłącznie o zestawienie umów i porozumień zawartych z Ministerstwem Finansów, które mogło zostać opracowane z wykorzystaniem różnych materiałów pozostających w dyspozycji organu - m. in. szeroko omówiony przez organ rejestr, lecz nic nie stało na przeszkodzie, aby źródłem informacji były także źródłowe umowy lub właściwe dokumenty księgowe.

10 Wskazywał także, iż informację publiczną należy pojmować szeroko w znaczeniu nawiązującym do art. 61 Konstytucji RP, który stanowi równocześnie interpretację prowspólnotową. W takim ujęciu, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona i posiadana przez szeroko rozumiane władze publiczne, w tym i Ministra Finansów. Podobne rozumienie pojęcia informacji publicznej jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z dnia 3 stycznia 2012 r. ,sygn. akt 1 OSK 2157/11; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 2118/11; uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt. I OPS 8/13 i przywołane tam orzecznictwo).

11 Zgodnie z orzecznictwem zestawienie umów i rejestry umów stanowią informację publiczną (wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt. II SAB/Wa 693/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt. II SAB/Wa 740/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt. II SAB/Wa 68/14; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt. II SAB/Ol 5/14).

12 Żądana informacja jest informacją publiczną w szerokim rozumieniu tego pojęcia, w szczególności mieści się w zakresie spraw wymienionych w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacją publiczną jest informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ustawy, w tym o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, czy też przez informację publiczną można również rozumieć dane zgromadzone w tych rejestrach, w tym m. in. w rejestrze umów (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt. I OSK 175/13).

13 Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

14 W uzasadnieniu swojego stanowiska organ argumentował, iż skarżący już wcześniej zwrócił się do organu z pytaniem czy Ministerstwo Finansów prowadzi Rejestr Umów. Ministerstwo Finansów pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., wysłanym drogą elektroniczną poinformowało zainteresowanego, że w Ministerstwie Finansów jest prowadzony rejestr umów w zakresie określonym w zarządzeniu nr [...] Dyrektora Generalnego Ministerstwa Finansów z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie zasad i trybu rejestracji umów oraz porozumień w centralnym rejestrze umów i porozumień w Ministerstwie Finansów (przy piśmie przekazano Wnioskodawcy zeskanowaną kopię ww. zarządzenia). Ponadto Ministerstwo Finansów poinformowało, że przedmiotowy rejestr prowadzony jest w programie EXCEL bez dodatkowego oprogramowania wspierającego i poinformowało o zasadach udostępniania informacji nieudostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej, wskazując konkretną zakładkę na stronie Ministerstwa Finansów.

15 Obecny wniosek (z dnia [...] września 2013 r.) nie stanowi informacji publicznej, na co organ wskazał w piśmie z dnia [...] października 2013 r. Przedmiotowy Rejestr nie mieści się w kategorii zakreślonej w art. 1 ust. 1 i w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zwłaszcza z treści art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f) wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o "prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych". Z przepisu tego nie wynika, że dane z rejestrów, ewidencji lub archiwów, co do zasady, podlegają udostępnieniu na zasadach wymienionej ustawy i że stanowią informację publiczną. Z pewnością informacją publiczną jest informacja o rejestrach publicznych, a także informacja o sposobach i zasadach udostępniania danych zawartych w tych rejestrach.

16 Nadto w ocenie organu maksymalnie szeroka interpretacja pojęcia dostępu do informacji publicznej mogłaby doprowadzić do całkowitego paraliżu funkcjonowania organów administracji publicznej, byłaby bowiem jednoznaczna z nałożeniem na nie obowiązku umożliwienia przeprowadzenia osobistych, prywatnych działań kontrolnych przez właściwie nieograniczoną liczbę podmiotów (wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. II SA/Kr 1292/07). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie jest i nie może być środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji (postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. I OSK 8/11).

17 Nadto przedmiotowy rejestr zawiera jedynie pewne informacje na temat umów zawieranych przez Ministerstwo Finansów, których wartość przekracza równowartość 14 tys. euro., a jego prowadzenie nie wynika z przepisów powszechnie obowiązujących. Jest on prowadzony jedynie na podstawie przepisów wewnętrznych tj. zarządzenia nr [...] Dyrektora Generalnego Ministerstwa Finansów z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie zasad i trybu rejestracji umów oraz porozumień w centralnym rejestrze umów oraz porozumień w Ministerstwie Finansów. W uzasadnieniu do ww. zarządzenia wskazano, że rejestr ten tworzony jest poprzez techniczne gromadzenie umów na potrzeby kierownictwa Ministerstwa Finansów jako dokument wewnętrzny w celu wzmocnienia nadzoru i kontroli nad ich realizacją. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, terminu "dokument wewnętrzny" używa się dla określenia dokumentu, który nie jest skierowany do podmiotów zewnętrznych.

18 Rejestr nie służy realizacji zadań publicznych, ani nie przesądza o kierunkach działania organu, są to jedynie czynności o charakterze technicznym służącym kierownictwu Ministerstwa jedynie do usystematyzowania i zgromadzenia w jednym miejscu wiedzy o różnorodności oraz ilości zawieranych umów. A zatem działania w zakresie prowadzenia rejestru mają charakter "służebny" wobec działań kierownictwa Ministerstwa i są w całości wykonywane na potrzeby wewnętrzne (wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt 1 OSK 851/10; wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. II SAB/Lu 278/13) i został wytworzony tylko na potrzeby Ministerstwa Finansów.

19 Ponadto należy podkreślić, że w świetle art. 139 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych, bezspornym jest, że umowy są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej oraz, że wszelkie informacje dotyczące umów o realizację zamówień publicznych są informacjami publicznymi, (vide: wyrok NSA z dnia 19 września 2007 r. sygn. I OSK 1992/06). Realizując postanowienia ustawy - Prawo zamówień publicznych, Ministerstwo Finansów na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej organu w zakładce Ministerstwo Finansów/Zamówienia Publiczne publikuje wymagane ustawowo informacje z zakresu zamówień publicznych m.in. ogłoszenie o udzieleniu zamówienia publicznego, specyfikację istotnych warunków zamówienia wraz z załącznikami (w tym ze wzorem umowy), informację o dokonaniu wyboru oferty najkorzystniejszej (w której wskazana m. in. nazwa firmy, która złożyła najkorzystniejszą ofertę oraz cena oferty). Wobec powyższego w ocenie organu nie znajduje żadnego uzasadnienia powielanie czynności i tworzenie dodatkowych rejestrów, które będą stanowiły kompilację danych z dokumentów źródłowych, jakimi w tym przypadku są ww. umowy stanowiące informację publiczną.

20 Organ stwierdził, iż nie był bezczynny albowiem pismem z dnia [...] października 2013 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi.

21 Jednocześnie podkreślił, że forma i zakres żądanych informacji odpowiada formie i zakresowi rejestru. Co należałoby zinterpretować, że skarżący wnosi o sporządzenie na nowo tego samego rejestru lub jego skopiowanie. Tymczasem w skardze K. B. podkreśla, że "nie wnosił o udostępnienie rejestru, a wyłącznie o zestawienie umów i porozumień zawartych z Ministerstwem Finansów, które mogło zostać opracowane z wykorzystaniem różnych materiałów pozostających w dyspozycji organu m.in. szeroko omówionego przez organ rejestru, lecz nic nie stało na przeszkodzie, aby źródłem informacji były także źródłowe umowy lub właściwe dokumenty księgowe".

22 W dodatkowych pismach procesowych (skarżącego - z dnia [...] lipca 2014 r. i organu - z dnia [...] sierpnia 2014 r.) strony podtrzymały swoje stanowiska i na ich poparcie wskazały liczne orzecznictwo sądów administracyjnych.

23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opierając się na stanie faktycznym ustalonym jak wyżej, zważył, co następuje:

24 Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

25 Bezczynność organu występuje gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

26 Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy stanowi także bezczynność organu.

27 Natomiast wniesienie skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, albo złożeniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kpa. (porównaj wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt SAB/Wa 181/05 oraz glosa B. Adamiak do postanowienia NSA z dnia 17 października 1997 r. – OSP 1998/10 s. 526).

28 Rozpatrywana z uwzględnieniem powyższych kryteriów skarga jest zasadna.

29 Przede wszystkim należy ustalić przedmiotowy zakres wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, albowiem w tym zakresie każda ze stron niniejszego postępowania przedmiot ten określa odmiennie.

30 W tezie wyroku NSA z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 2888/12 wskazano, iż przy kwalifikacji danej informacji jako informacji publicznej nie wystarczy kierować się jedynie tym, kto wytworzył daną informację i jaką ma formę, czy postać. Istotne jest przede wszystkim to, co dana informacja zawiera, a więc, czy dotyczy sprawy publicznej.

31 Zgodnie z taką zasadą uznać należy, iż przedmiotem wniosku nie jest sam rejestr, czyli zestaw umów i porozumień zawartych w 2013 r. i odnotowanych w Ministerstwie Finansów w prowadzonym przez ten organ Centralnym rejestrze umów i porozumień, ale niektóre informacje co do zapisów zawartych w tych umowach i porozumieniach oraz dodatkowe informacje o wykonywaniu tych umów i porozumień. Te właśnie dane stanowią o istocie żądanej informacji publicznej i to jest jej sedno. Takie właśnie ma znaczenie użycie przez skarżącego we wniosku dalszych wyróżników: podmiot i tryb zawarcia umowy, data zawarcia umowy, numer umowy, okres obowiązywania umowy, strona umowy, wartość umowy, data zrealizowania umowy bez zastrzeżeń z dniem upływu gwarancji i rękojmi, data wszczęcia postępowania, data zakończenia postępowania sądowego. Reasumując – żądaniem zawartym we wniosku jest uzyskanie ściśle określonych informacji o umowach i porozumieniach zawartych przez Ministerstwo Finansów, przy czym skarżącego interesują jedynie te umowy i porozumienia które zostały zawarte w 2013 r. i które zostały odnotowane w Centralnym rejestrze umów i porozumień prowadzonym przez Ministerstwo Finansów, zaś zakres interesujących skarżącego informacji o tych umowach i porozumieniach (czyli istota wniosku) to informacje o: podmiotach i trybie zawarcia umowy, data zawarcia umowy, numer umowy, okres obowiązywania umowy, strona umowy, wartość umowy, data zrealizowania umowy bez zastrzeżeń z dniem upływu gwarancji i rękojmi, data wszczęcia postępowania, data zakończenia postępowania sądowego.

32 Dlatego też trafnie wskazano w skardze, iż K. B. we wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wnosił o udostępnienie mu rejestru, a wyłącznie o zestawienie umów i porozumień zawartych z Ministerstwem Finansów, które mogło zostać opracowane z wykorzystaniem różnych materiałów pozostających w dyspozycji organu - m. in. szeroko omówiony przez organ rejestr, lecz nic nie stało na przeszkodzie, aby źródłem informacji były także źródłowe umowy lub właściwe dokumenty księgowe.

33 Wskazać tu także należy, iż umowy i porozumienia których jedną ze stron jest Ministerstwo Finansów niewątpliwie stanowią informację publiczną albowiem dotyczą wydatkowania publicznych środków w celach publicznych. Zatem informacje o takich elementach tych umów i porozumień jak: podmiot i tryb zawarcia umowy, data zawarcia umowy, numer umowy, okres obowiązywania umowy, strona umowy, wartość umowy stanowią także informacje publiczną. Cechę tą mają również żądane przez skarżącego informacje: o dacie zrealizowania umowy bez zastrzeżeń z dniem upływu gwarancji i rękojmi, dacie wszczęcia postępowania, dacie zakończenia postępowania sądowego.

34 Zatem żądana przez K. B. wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. informacji jest niewątpliwie informacją publiczną w rozumieniu przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

35 Tymczasem Minister Finansów traktuje wniosek z dnia [...] września 2013 r. jako żądanie informacji o konkretnych wpisach w prowadzonym przez organ rejestrze umów i porozumień – dokumencie wewnętrznym organu. Oczywiście, w takim ujęciu przedmiot wniosku nie stanowi informacji publicznej. Jednakże takie właśnie potraktowanie wniosku stanowi o wadliwym jego odczytaniu. Nie jest to przecież żądanie udzielenia informacji o informacjach zgromadzonych w danym dokumencie wewnętrznym, ale jak to dalej precyzuje K. B. w skardze – żądanie zestawienia umów i porozumień zawartych z Ministerstwem Finansów, które to zestawienie mogło zostać opracowane z wykorzystaniem różnych materiałów pozostających w dyspozycji organu – m.in. szeroko omówiony przez organ rejestr, albo poprzez źródłowe umowy lub właściwe dokumenty księgowe. Zatem do udostępnienia żądanej informacji nie jest niezbędny rejestr, jakkolwiek może być pomocny w procesie przygotowania żądanej informacji do jej udostępnienia zainteresowanemu.

36 Istotą wniosku o udostępnienie informacji nie jest z pewnością samo zestawienie umów i porozumień w przedmiotowym rejestrze, ale wybrane przez skarżącego pewne informacje o tych umowach i porozumieniach.

37 Nie ma zatem, sprzeczności pomiędzy treścią wniosku a twierdzeniami skarżącego zawartymi w skardze co do przedmiotu tego wniosku.

38 Dla rozstrzygnięcia sprawy nie jest także ważne prawidłowe określenie związku pomiędzy pojęciem informacja publiczna a pojęciem rejestr umów i porozumień, albowiem sprawa nie dotyczy rejestru jako takiego (czy też jego części) ale wybranych informacji o umowach i porozumieniach, których jedną ze stron jest Ministerstwo Finansów. Dlatego też wywody obu stron w przedmiocie czy rejestr należy, czy też nie należy do zbioru informacji publicznej, nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia.

39 Czym innym jest cel dla którego dany rejestr jest prowadzony, a czym innym żądana w oparciu o ten rejestr informacja zawarta we wniosku z dnia [...] września 2013 r. Podkreślenia wymaga tu, iż to właśnie treść żądanej informacji decyduje o kwalifikacji, ze względów przedmiotowych, żądanej informacji jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

40 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Minister Finansów w sposób nieprawidłowy rozpatrzył niniejszą sprawę, albowiem abstrahując od jej istoty, nieprawidłowo uznał, iż przedmiot wniosku K. B. nie stanowi informacji publicznej.

41 Z tych też powodów organ pozostawał w bezczynności w rozpatrywaniu niniejszego wniosku, co zostało stwierdzone w sentencji wyroku.

42 Jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność ta nie wynikała z braku działania organu, ale z błędnego zakwalifikowania żądanej informacji jako pozbawionej przymiotu informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych też względów takie nieprawidłowe działanie organu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, zwłaszcza gdy zważy się na terminowe udzielenie skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek.

43 Minister Finansów powinien zatem rozpatrzyć zgodnie z zasadami ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosek K. B. z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie żądanej informacji publicznej, stosując się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co do rozumienia przedmiotu żądanej informacji publicznej.

44 W tym aspekcie organ powinien zważyć czy i w jakieś części żądanych informacji - zwłaszcza odnoszących się do takich faktów jak: podmiot i tryb zawarcia umowy (porozumienia), data zawarcia umowy, numer umowy, okres obowiązywania umowy, strona umowy, wartość umowy - nie będzie tu wystarczające odesłanie skarżącego do odpowiednich informacji zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej organu, jeżeli informacje te są tam zamieszczone. W dalszym aspekcie, to jest pytań - dotyczących wykonywania umowy czy porozumień i ewentualnych sporów w tym zakresie – pytania dotyczące daty zrealizowania umowy bez zastrzeżeń z dniem upływu gwarancji i rękojmi, daty wszczęcia postępowania, daty zakończenia postępowania sądowego – oraz żądanych informacji, które nie są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej, organ powinien rozważyć czy są to informacje proste – czy też wymagają dodatkowych działań w celu ich odnalezienia i udostępnienia – a zatem czy nie są to informacje przetworzone, wymagające wykazania przez skarżącego (na żądanie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji) interesu prawnego do ich uzyskania. W szczególności rozważyć by należało, czy w rezultacie wykonania obowiązku informacyjnego zgodnie, z żądaniem skarżącego, powstanie nowa informacja. Na obecnym etapie postępowania powyższych zagadnień rozstrzygnąć nie sposób.

45 Z tych wszystkich wyżej przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę na bezczynność organu za uzasadnioną i w tym zakresie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 i art. 200 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.