Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2011 r., II SA/Wa 691/09

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
II SA/Wa 691/09
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Inne
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi o stwierdzenie nieważności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 715/10 oddalającego skargę kasacyjną M. S. postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić w niniejszej sprawie dla M. S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

Uzasadnienie

2 M. S., po wydaniu w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 715/10, wyroku oddalającego jej skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w celu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

3 W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia skargi na podstawie art. 285a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podniosła, że od września 2006 r. nie otrzymuje dochodów ze stosunku pracy i dochodzi swoich praw przed sądem pracy. Podała, że w podobnej sytuacji jest również jej mąż, który od sierpnia 2007 r. nie ma wypłacanego wynagrodzenia i także skierował sprawę do sądu pracy. Skarżąca oświadczyła ponadto, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, a z uwagi na obecny brak dochodów, obydwoje pozostają na utrzymaniu jej matki, emerytowanej nauczycielki.

4 Wskazała też, że wraz z mężem posiada mieszkanie o powierzchni 77,3 m² na zasadzie współwłasności ustawowej małżeńskiej, a także ½ działki budowlanej o powierzchni 2400 m², natomiast nie posiada innych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "d" ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych.

7 Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi M. S., ponieważ przedmiotem wniesionej przez nią skargi jest uchwała odmawiająca dopuszczenia do konkursu na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, a zatem akt administracyjny rozstrzygający o uprawnieniach z zakresu stosunku pracy.

8 Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.

9 Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia nie wydaje się w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.

10 Dlatego na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. "d" ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.

11 Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.

12 Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

13 Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej oraz jej męża jest trudna, obydwoje bowiem nie pracują, dochodząc swoich praw przed sądem pracy i pozostając na utrzymaniu matki skarżącej – emerytowanej nauczycielki. Nie mają też oszczędności, ani innych źródeł dochodu.

14 W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.

15 Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.

Powołane przepisy