Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., II SA/Wa 2424/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., II SA/Wa 2424/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.) Sławomir Antoniuk Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi W. R. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji 1) stwierdza nieważność zaskarżonego rozkazu personalnego oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego organu I instancji, 2) zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.

Uzasadnienie

2 Raportem z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] W. R. wystąpił do Komendanta Rejonowego Policji [...] z prośbą o zwolnienie ze służby w Policji w trybie natychmiastowym.

3 Komendant Rejonowy Policji [...], rozkazem personalnym nr [...]

4 z dnia [...] sierpnia 2011 r., wydanym na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. 45 ust. 3 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), zwolnił [...] W. R. ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2011 r. w związku z pisemnym żądaniem rozwiązania stosunku służbowego.

5 Przedmiotowy rozkaz personalny podpisany został przez I Zastępcę Komendanta Rejonowego Policji [...] – A. K. - działającego z upoważnienia Komendanta Rejonowego Policji [...], nadanego decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie ustalenia zastępstwa i zakresu upoważnienia do załatwiania spraw w imieniu Komendanta Rejonowego Policji [...].

6 Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. W. R. wniósł do Komendanta [...] Policji odwołanie od ww. rozkazu personalnego, zwracając się z prośbą o wycofanie raportu z [...] sierpnia 2011 r. o zwolnienie ze służby. Wyjaśnił, że podczas sporządzania raportu o zwolnienie ze służby był w stanie silnych emocji związanych z sytuacją rodzinną, mieszkaniową i służbową.

7 Komendant [...] Policji, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa oraz art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2011 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia wymienionego ze służby w Policji, datę tę ustalił na dzień [...] września 2011 r., a w pozostałej części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy.

8 W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, policjanta zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Powyższe oznacza, że w przypadku złożenia przez policjanta wniosku o zwolnienie ze służby, obowiązkiem organu jest wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia policjanta, nie później niż w terminie do 3 miesięcy od daty złożenia wniosku. Organ nie ma zatem możliwości wydania innego rozstrzygnięcia, co ma na celu ochronę prawa policjanta do wystąpienia ze służby.

9 Komendant wyjaśnił, że żądanie policjanta zwolnienia ze służby prawidłowo potraktowano jako oświadczenie woli w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Podniósł, że odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. W rozpoznawanej sprawie Komendant Rejonowy Policji [...] wystąpienie strony z dnia [...] sierpnia

10 2011 r. rozpatrzył w dniu [...] sierpnia 2011 r., wydając rozkaz personalny nr [...], tj. przed złożeniem przez stronę żądania w sprawie wycofania raportu z dnia

11 [...] sierpnia 2011 r. o zwolnienie ze służby, zawartego w odwołaniu z [...] sierpnia 2011 r. od przedmiotowej decyzji. Tym samym, organ II instancji uznał odwołanie skarżącego wystąpienia dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji za bezskuteczne. Zwrócono również uwagę, że uchylenie się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli dopuszczalne jest tylko w ściśle określonych przypadkach, gdy zachodzi jedna z wad oświadczenia woli określona w art. 82-87 kc. Zdaniem organu II instancji żadna z wymienionych okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała. Komendant uznał, że zawarta w odwołaniu informacja o ciężkiej sytuacji rodzinnej, mieszkaniowej, służbowej i finansowej nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w chwili składania oświadczenia woli, tj. w dniu [...] sierpnia 2011 r. W. R. znajdował się w stanie wskazanym w art. 82 kc, tj. wyłączającym świadome podjęcie decyzji. W ocenie organu odwoławczego, zaskarżony przez stronę rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nie narusza prawa, bowiem rozwiązanie stosunku służbowego z ww. nastąpiło na jego prośbę zawartą w raporcie z [...] sierpnia 2011 r.

12 Pismem z dnia 27 września 2011 r. W. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] września 2011 r., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie do służby w Policji. W ocenie skarżącego argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu jest błędna i jako taka nie może się ostać.

13 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozkazie personalnym.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

15 Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

16 Oceniając przedmiotowy rozkaz personalny według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinien zostać wyeliminowany z obrotu prawnego jako wadliwy.

17 W realiach niniejszej sprawy jej istota sprowadzała się do oceny najdalej idącego zarzutu, iż rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji zostało wprowadzone do obrotu prawnego bez podstawy prawnej.

18 Okolicznością niesporną w sprawie było to, że rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. został podpisany przez jego Zastępcę – A. K.

19 Poza sporem pozostawała też okoliczność, iż umocowanie do działania dla ww. Zastępcy organ wywodził z treści decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...].

20 Analizując wyżej powołaną decyzję podnieść należy, iż § 1 istotnie wskazywał osobę A. K., jako upoważnionego do działania w sprawach kadrowych w czasie nieobecności Komendanta. Komendant Rejonowy Policji [...] wydając omawianą decyzję, uzależnił jednak w § 2 skuteczność działania swoich zastępców od każdorazowego imiennego wskazania zastępcy na podstawie odrębnego polecenia. Stąd, przy tak sformułowanym zapisie § 2 omawianej decyzji, wywodzenie uprawnień zastępców, do działania w imieniu Komendanta wyłącznie z § 1, uznać należy za niewystarczające. Paragraf 1 wskazywał bowiem jedynie krąg osób, które mogą zastępować Komendanta. Treść § 2 wskazywała zaś na to, że przy każdej swojej nieobecności Komendant, spośród osób opisanych w § 1, dokona w drodze odrębnego polecenia, imiennego wskazania zastępcy upoważnionego do podejmowania decyzji.

21 Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, iż wydając rozkaz personalny w imieniu Komendanta Rejonowego Policji [...], Zastępca Komendanta nie legitymował się odrębnym poleceniem do działania, o jakim mowa w § 2 decyzji nr [...].

22 W świetle powyższego, rozkaz personalny wydany w pierwszej instancji jawi się jako wadliwy, gdyż wydany bez podstawy prawnej. Spełnia więc przesłanki o jakich mowa w art. 156 § 1 kpa. W dacie wydania powyższego rozkazu personalnego nie istniała bowiem podstawa prawna umocowująca Zastępcę Komendanta do działania w jego imieniu.

23 Wobec stwierdzenia ww. wady rozstrzygnięcia organu I instancji, należało wyeliminować z obrotu prawnego zarówno ten rozkaz, jak też rozkaz personalny Komendanta [...] Policji utrzymujący go w mocy.

24 W związku z powyższym, uznając, że skarżony rozkaz personalny narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

25 Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.