Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r., II SA/Wa 1684/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r., II SA/Wa 1684/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] lipca 2012 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, uchylił decyzję Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego w [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego G. Z. i umorzył postępowanie.

3 W uzasadnieniu decyzji Minister Sprawiedliwości wskazał, że pismo Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], którym to pismem odmówiono G. Z. dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego w 2010 r. stanowi decyzję administracyjną wydaną przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...]. Wyjaśnił, że decyzja ta została podpisana przez Kierownika Szkolenia – sędziego H. W., która posiadała stosowne upoważnienie Prezesa Sądu Apelacyjnego do jego podpisania. Wskazał też, że powyższe pismo zawiera wszystkie elementy, jakie zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., powinna zawierać decyzja administracyjna. Posiada ono oznaczenie organu, wskazuje adresata, zawiera rozstrzygnięcie o istocie sprawy wraz z podaniem podstawy prawnej, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz podpis osoby upoważnionej.

4 Organ wskazał też, że powyższa decyzja z [...] kwietnia 2010 r. o odmowie dopuszczenia do egzaminu w 2010 r. weszła do obrotu prawnego, bowiem została doręczona G. Z. w dniu [...] kwietnia 2010 r. Podał również, że odwołanie od tej decyzji G. Z. wniosła w dniu [...] maja 2010 r. osobiście w Biurze Podawczym Sądu Apelacyjnego w [...] z zachowaniem terminu do jego wniesienia.

5 Oceniając zasadność wniesionego odwołania, Minister uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone, albowiem Prezes Sądu Apelacyjnego w dniu [...] sierpnia 2010 r. wydał decyzję (nr [...]), którą to decyzją odmówił wyrażenia zgody na dopuszczenie G. Z. do egzaminu sędziowskiego, przeprowadzonego we wrześniu 2010 r. przez Komisję Egzaminacyjną Sądu Apelacyjnego w [...]. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zostały wydane dwie decyzje administracyjne Prezesa Sądu Apelacyjnego. Pierwsza z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz druga z dnia [...] sierpnia 2010 r. (obie o nr [...]). Wyjaśnił, że ta druga z decyzji wydana została po rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

6 Minister wyjaśnił jednocześnie, że od obu decyzji G. Z. wniosła odwołanie, co skutkowało uruchomieniem dwóch równoległych postępowań odwoławczych. Wskazał, że rozpoznając ponownie odwołanie G. Z. od decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] sierpnia 2010 r., Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] marca 2012 r. (sygn. akt [...]) uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie. Wyjaśnił również, że rozpoznanie przez Ministra odwołania G. Z. od decyzji (pisma) Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] kwietnia 2010 r. stanowiłoby naruszenie powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), albowiem postępowanie w tej sprawie jest tożsame podmiotowo i przedmiotowo z postępowaniem zakończonym decyzją ostateczną Ministra Sprawiedliwości z [...] marca 2012 r., sygn. akt [...].

7 Reasumując, organ uznał, że wydanie kolejnej decyzji w sprawie rozstrzygniętej już ostateczną decyzją skutkowałoby nieważnością tej decyzji, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. i dlatego też uzasadnionym było uchylenie decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. i umorzenie przedmiotowego postępowania w oparciu o art. 105 k.p.a.

8 Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G. Z. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, skarżąca podniosła naruszenie przepisów prawa materialnego art. 66 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz przepisów prawa procesowego art. 7, 77, 80, 105, 107, 138 i 156 k.p.a. oraz art. 153 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organ nie przeprowadził dowodu na okoliczność, czy sędzia H. W. posiadała stosowne upoważnienie Prezesa Sądu Apelacyjnego do podpisania pisma z [...] kwietnia 2010 r. Skarżąca podniosła też, że toczące się postępowania wbrew twierdzeniu organu nie są tożsame, albowiem różnią się one długością posiadanego przez skarżącą doświadczenia zawodowego w momencie rozstrzygania o dopuszczenie do egzaminu.

9 W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie.

10 Odnosząc się do zarzutów skargi, ponownie stwierdził, iż uruchomione zostały równolegle dwa postępowania odwoławcze. Jedno od decyzji Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] kwietnia 2010 r. i drugie od decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] sierpnia 2010 r.

11 Wydanie zatem kolejnej decyzji w sprawie rozstrzygniętej już decyzją ostateczną – decyzją Ministra Sprawiedliwości z [...] marca 2012 r. (sygn. akt [...]) skutkowałoby nieważnością tej decyzji.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

14 Wskazać należy, iż przedmiotową sprawę należało rozstrzygnąć przez pryzmat innych równoległych postępowań, które toczyły się i toczą w przedmiotowej sprawie, a mianowicie wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie II SA/Wa 372/11, wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie II SA/Wa 2334/11, wyrok WSA w sprawie II SA/Wa 1028/12.

15 Powyższe wyroki wydane zostały na skutek zaskarżenia przez skarżącą decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z [...] sierpnia 2010 r. [...] o odmowie dopuszczenia jej do egzaminu sędziowskiego w 2010 r.

16 Analiza powyższych orzeczeń oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, że w tym samym przedmiocie - dopuszczenia skarżącej do egzaminu sędziowskiego w 2010 r. wydane zostały dwie decyzje administracyjne: Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] kwietnia 2010 r. i Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] sierpnia 2010 r.

17 W ocenie Sądu w tym stanie faktycznym w pełni zasadnym było wyeliminowanie przez organ jednej z wydanych decyzji z obrotu prawnego i umorzenie postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego.

18 Podkreślić należy, iż wyrokiem z dnia 22 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie uchylił zaskarżoną decyzję.

19 W praktyce oznacza to, że decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] nadal nie jest ostateczna. Podkreślić należy, że źródłem wszystkich wskazanych wyżej postępowań sądowoadministracyjnych była decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] sierpnia 2010 r. nr [...].

20 Tymczasem rozpoznawana (przedmiotowa) sprawa, którą Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] umorzył postępowania, została wszczęta na skutek pisma Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. ([...]). Wniesione przez skarżącą odwołanie od tego pisma zostało nieprawidłowo uznane i zakwalifikowane w toku postępowania jako decyzja. W tym przedmiocie toczyły się postępowania pod następującymi sygnaturami akt: II SA/Wa 2833/11, II SA/Wa 1360/10, I OSK 724/11.

21 Podkreślić należy, iż źródłem powyższych postępowań było pismo Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. o odmowie dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego w 2010 r., nr [...].

22 A zatem oba pierwotne postępowania, to jest odwołanie od 1) pisma Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. (zakwalifikowane jako decyzja) oraz od 2) decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z [...] sierpnia 2010 r., dotyczące odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego w 2010 r. toczyły się początkowo pod tą samą sygnaturą nr: [...].

23 Na skutek przesądzenia, iż pismo Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. zakwalifikować należy, jako decyzję administracyjną, doszło do sytuacji, że w tym samym przedmiocie, o to samo (odmowę dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego w 2010 r.) toczą się równolegle dwa postępowania.

24 Przedmiotowa, zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości z [...] lipca 2012 r. stanowi kontynuację postępowania, którego źródłem jest pismo Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. zakwalifikowane, jako decyzja i de facto dokonuje sanacji zaistniałego dualizmu w ten sposób, że kończy jedno z postępowań, umarzając je na podstawie art. 105 k.p.a. A mianowicie kończy postępowanie wszczęte na skutek wniesienia odwołania od pisma Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] kwietnia 2010 r., nr [...].

25 Wskazać ponownie należy, iż aktualnie nadal toczy się postępowanie równoległe na skutek odwołania skarżącej od decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] (po wytycznych zawartych w wyroku WSA z 22 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1028/12).

26 Reasumując, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie tylko odpowiada prawu, ale eliminuje powstały dualizm.

27 Zasadnie zatem organ uznał, że przedmiotowe postępowanie, którego źródłem było pismo Kierownika Szkolenia Sądu Apelacyjnego z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] należało, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe. Wydanie przez Ministra kolejnej decyzji w sprawie rozstrzygniętej inną decyzją skutkowałoby nieważnością tej decyzji – art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

28 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.