Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2018 r., II SA/Wa 1590/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2018 r., II SA/Wa 1590/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia

3 [...] marca 2018 r. dot. [...], na podstawie art. 123

4 § 1 i art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej

5 k.p.a., sprostował omyłkę pisarską w decyzji Generalnego Inspektora Ochrony

6 Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: dot. [...]) w ten sposób, że zastąpił datę wydania decyzji "dnia ... stycznia 2018 r.", datą "dnia [...] stycznia 2018 r."

7 W uzasadnieniu wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ze skargi P.M., w którym wniósł on o zbadanie legalności przetwarzania jego danych osobowych przez P. sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej jako P., w związku ze skierowaniem do niego telefonicznie oferty objęcia ochroną ubezpieczeniową przez A. S.A., obecnie M. S.A., Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. (znak: [...]). Po rozpoznaniu wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r.

8 Organ podał, że pełnomocnik P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję podniósł, że ww. decyzja Generalnego Inspektora z dnia [...] stycznia 2018 r., skierowana do Spółki nie zawierała pełnej daty jej wydania. Na dowód powyższego załączono kopię decyzji znak [...], na której brakuje daty dziennej jej wydania.

9 Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wskazał, że popełnił oczywistą omyłkę polegającą na niewpisaniu daty dziennej wydania decyzji na egzemplarzu decyzji skierowanej do Spółki. Podał, że w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się egzemplarz decyzji z kompletną datą jej wydania, tj. "[...] stycznia 2018 r.". Działanie to stanowiło oczywistą omyłkę organu polegającą na pominięciu daty dziennej jej wydania, tj. dnia "[...]" na egzemplarzu skierowanym do P.

10 Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] lipca

11 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P., na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2018 r.

12 Organ wskazał, że z dniem [...] maja 2018 r., wraz z wejściem w życie ustawy

13 z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000), Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych stało się Urzędem Ochrony Danych Osobowych. Postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed 25 maja 2018 r. prowadzone są przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na podstawie ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.) zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.). Wszelkie czynności podejmowane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przed 25 maja 2018 r. pozostają skuteczne (art. 160 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych).

14 Organ wskazał na treść art. 113 § 1 k.p.a. Podniósł, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych popełnił oczywistą omyłkę pisarską polegającą na niewpisaniu daty dziennej wydania decyzji na egzemplarzu decyzji skierowanej do P., niemniej w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się egzemplarz decyzji z kompletną datą jej wydania, tj. "[...] stycznia 2018 r. ". W tej sytuacji brak jest wątpliwości co do daty wydania przedmiotowej decyzji, albowiem jak wynika z treści decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. prawidłową datą wydania decyzji jest [...] stycznia 2018 r.

15 Postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca

16 2018 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi P. Sp.

17 z o.o. z siedzibą w W., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

18 Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., polegające na tym, że organ w sposób nieprawidłowy przyjął, że brak daty wydania decyzji administracyjnej stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu postanowieniem, a w efekcie organ dokonał zmiany w treści decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ze stycznia

19 2018 r. znak [...] w trybie nieprzewidzianym prawem.

20 Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także poprzedzającego postanowienia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

21 Powołując się na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 219/08 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2009 r. sygn. akt

22 V SA/Wa 113/09 podniósł, że organ sprostować może wyłącznie oczywiste błędy rachunkowe czy też błędy pisarskie. Natomiast nie jest możliwe uzupełnianie treści decyzji np. o datę jej wydania. Wskazał, że w doktrynie uznaje się brak w decyzji daty jej wydania za kwalifikowaną wadę prawną, uzasadniającą konieczność wyeliminowania wadliwej decyzji z obrotu prawnego. Pełnomocnik podniósł, że dopisanie daty w brakującym polu nie jest ani błędnym użyciem wyrazu, widocznie mylną pisownią, ani wyrażeniem przez organ czegoś, co widocznie jest niezgodne jego myślą, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa. Ponadto wprowadzenie daty do decyzji nie będzie stanowiło również usunięcia błędu w obliczeniach czy też ustaleń. Pełnomocnik wskazał, że nieumieszczenie przez organ daty na wydanej przez siebie decyzji nie stanowi błędu w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. lecz jest to naruszenie art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a. przez co nie jest możliwe usunięcie tego naruszenia postanowieniem.

23 Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

25 Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

26 Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez organ decyzjach.

27 Istotną cechą błędu lub omyłki, pozwalającą na zastosowanie trybu sprostowania, jest m.in. oczywistość, którą można stwierdzić porównując treść decyzji

28 z zawartymi w aktach sprawy dokumentami.

29 W sprawie tej jest bezsporne, że doręczony P. Sp. z o.o. egzemplarz decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: dot. [...]) nie zawierał wskazania daty dziennej wydania decyzji.

30 W sprawie tej nie było jednakże jakichkolwiek wątpliwości co daty wydania przez GIODO wymienionej decyzji, albowiem w aktach sprawy znajduje się egzemplarz tej decyzji opatrzony datą [...] stycznia 2018 r.

31 Okoliczność niewpisania przez organ na egzemplarzu decyzji doręczonym P. daty dziennej "[...]" nie stanowi wady istotnej decyzji. Dopuszczalne było tym samym wydanie przez GIODO postanowienia o sprostowaniu decyzji. Sprostowanie to nie stanowiło ingerencji w merytoryczną treść decyzji. Wbrew zarzutom skargi organ postanowieniem o sprostowaniu nie dokonał zmiany w treści decyzji.

32 W trybie art. 113 § 1 k.p.a. nie można prostować wad istotnych decyzji,

33 tj. błędów, czy omyłek istotnych, których dopuszczono się w stosowaniu prawa

34 (v. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 579/13 orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania nie mogą być też mylne ustalenia faktyczne.

35 Sytuacja taka nie zachodziła w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie nie prowadzi także do merytorycznej zmiany lub uzupełnienia treści decyzji. Sprostowanie to nie wpływa na treść decyzji.

36 W sprawie tej organ zasadnie stwierdził, że wystąpiła oczywistość omyłki polegająca na pominięciu wpisania przez organ w egzemplarzu decyzji doręczonym P. daty dziennej decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. Z tych względów Sąd uznał zarzut naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. za nietrafny.

37 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku.

38 -----------------------

39 4