Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I OSK 579/13

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I OSK 579/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1884/12 w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Katowicach na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Uzasadnienie.

3 Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1884/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Prokuratora Okręgowego w Katowicach na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Śląskiego z dnia [...] marca 2012 r., nr [...].

4 W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na następujące okoliczności faktyczne i prawne:

5 Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., WINGiK w Katowicach, działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w treści swojego postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], poprzez zmianę w piątym wierszu postanowienia wyrażenia: "postanowienie Prezydenta Miasta Katowic nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r." na "postanowienie Prezydenta Miasta Katowic nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.". Postanowienie to stało się przedmiotem odwołania Prokuratora Okręgowego w Katowicach.

6 Główny Geodeta Kraju, utrzymując w mocy powyższe postanowienie, stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie oczywistość popełnionego błędu można stwierdzić porównując treść rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, z których wynika bezspornie, że WINGiK rozpatrywał zażalenie [...] Spółka Akcyjna na postanowienie Prezydenta Miasta Katowic z dnia [...] sierpnia 2011 r. Organ podkreślił też, że w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się szereg innych dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że postępowanie zażaleniowe prowadzone było w stosunku do postanowienia z dnia [...] sierpnia 2011 r. Również z uzasadnienia postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. wynika jasno, iż dotyczyło ono zażalenia na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r.

7 Skargę na postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Prokurator Okręgowy w Katowicach. Zdaniem Prokuratora niewłaściwe określenia daty orzeczenia nie może być uznana za oczywistą omyłkę pisarską, a stanowisko organu stanowi naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. Prokurator podkreślił, iż w dniu [...] kwietnia 2011 r. wydane było pierwsze postanowienie WINGiK odmawiające uwzględnienia wniosku o wydanie dokumentów z ewidencji gruntów i budynków, a postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydano na skutek uchylenia postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r.

8 Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, iż stanowisko organów uznać trzeba za prawidłowe. Zdaniem Sądu niewłaściwe określenie w komparycji postanowienia daty rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia może być uznane za oczywistą omyłkę pisarską. Szczególnie jeśli zestawić ją z tym, iż w uzasadnieniu tego postanowienia w sposób nie budzący wątpliwości wskazano, jakie rozstrzygnięcie było przedmiotem badania organu. Oczywistość tej omyłki wynikała z prostego zestawienia komparycji z uzasadnieniem postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r.

9 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Prokurator Okręgowy w Katowicach, zarzucając Sądowi naruszenie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." w zw. z art. 113 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez uznanie, że omyłka jaka zaistniała w przedmiotowej sprawie była oczywistą. Zdaniem Prokuratora stanowisko Sądu stanowiło przekroczenie zakresu oczywistości wad podlegających sprostowaniu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., a omyłka jakiej dopuściły się organy winna być uznana za podstawę stwierdzenia nieważności postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia 26 marca 2012 r. Autor skargi kasacyjnej zrzekł się także przeprowadzenia rozprawy, na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

11 Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Sprostowaniu nie mogą podlegać błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie nie może bowiem prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji.

12 W niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że w postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2011 r. doszło do błędu we wskazaniu daty rozstrzygnięcia organu I instancji, będącego przedmiotem zażalenia spółki [...] S.A. Zamiast [...] sierpnia 2011 r. organ odwoławczy wskazał bowiem dzień [...] kwietnia 2011 r., kiedy to wydane zostało pierwsze postanowienie odmawiające Spółce wydania dokumentów z ewidencji gruntów i budynków. Postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydane zostało na skutek uchylenia postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. Z kolei postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. wydano na skutek zażalenia Spółki na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż błędne wpisanie daty jest omyłką nadającą się do sprostowania w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Stanowisko to uznać trzeba za uzasadnione.

13 Podkreślenia wymaga bowiem, na co zwrócił uwagę także Sąd I instancji, iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. w sposób nie budzący wątpliwości wskazano, iż organ rozpoznawał zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Omyłka zaistniała w komparycji postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. nie miała charakteru istotnego błędu, nie dotyczyła ustaleń prawnych ani faktycznych (które zawarto w uzasadnieniu tego postanowienia), ani ustaleń co do konsekwencji zastosowania norm prawnych, które legły u podstaw rozstrzygnięcia. Można zatem uznać ją za omyłkę oczywistą, podlegającą sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a.

14 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.