Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., II SA/Wa 1576/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., II SA/Wa 1576/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska (sprawozdawca) Sędzia WSA – Janusz Walawski Sędzia WSA – Andrzej Góraj Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2015 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek w rozkazie personalnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.

Uzasadnienie

2 Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji dla Powiatu [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], którym to postanowieniem, na podstawie art. 113 k.p.a., organ z urzędu sprostował omyłki w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie mianowania podinspektora W.K. na inne stanowisko służbowe.

3 W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że błędy ww. rozkazie personalnym powstały w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej.

4 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.K. , wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz je poprzedzającego, podniósł naruszenie art. 113 § 1, art. 7, art. 77 § 1, art. 8, art. 138 § 1 i § 2 k.p.a.

5 Wskazał, że zmiana podstaw prawnych decyzji nie może być dokonana w formie postanowienia o sprostowaniu.

6 W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że dokonane sprostowanie rozkazu mieści się w ramach regulacji art. 113 § 1 k.p.a.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

8 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

9 Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy dopuszczalne było w trybie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), sprostowanie rozkazu personalnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania skarżącemu, zamiast dodatku służbowego, dodatku funkcyjnego, a w związku z tym przyznanie innego (w innej wysokości) uposażenia z tego tytułu. Nadto, czy dopuszczalnym było, poprzez sprostowanie, określenie innej podstawy prawnej przyznanego dodatku.

10 Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

11 Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia (art. 110 k.p.a.). Oznacza to, że organ ten nie może w szczególności zmienić takiej decyzji, chyba że zezwalają na to przepisy szczególne. Przepis art. 113 k.p.a. nie odnosi się jednakże do instytucji zmiany decyzji administracyjnej w znaczeniu przyjętym w art. 16 k.p.a., lecz reguluje zagadnienia sprostowania decyzji i wyjaśnienia jej treści.

12 W ocenie Sądu, sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. Poprzez formę postanowienia o sprostowaniu nie może dochodzić do merytorycznej zmiany decyzji, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.

13 Instytucja sprostowania, określona w art. 113 § 1 k.p.a., służy do prostowania oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych, a nie do ingerowania w merytoryczną treść decyzji. Aby mogło dojść do sprostowania decyzji oczywistość błędu nie może budzić wątpliwości.

14 W rozpatrywanej sprawie może budzić wątpliwości, dlaczego organ przyznał skarżącemu inny niż w decyzji (rozkazie) dodatek, w odmiennej wysokości, tym bardziej, że kontrolowane przez Sąd postanowienie o sprostowaniu nie zawiera uzasadnienia, co uchybia normie art. 107 § 3 k.p.a.

15 Mając na uwadze, że przedmiotowa sprawa rozpoznawana była łącznie ze sprawą o sygn. akt II SA/Wa 1491/14, której przedmiotem było przeniesienie skarżącego na inne stanowisko służbowe, w tym określenie składników uposażenia, i decyzja ta została uchylona wyrokiem Sądu z dnia 26 maja 2104 r., organ rozpoznając sprawę ponownie rozstrzygnie o przysługujących skarżącemu dodatkach, ich wysokości i podstawie prawnej.

16 Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.