Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2012 r., II SA/Wa 1163/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2012 r., II SA/Wa 1163/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku pracy postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 T. K., pracownik mianowany, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku pracy. Powyższa decyzja organu została wydana w oparciu o art. 38 § 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 86, poz. 953 ze zm.) oraz art. 8 ust 1 i 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 ze zm.).

3 W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

5 Skarga T. K. jest niedopuszczalna.

6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną.

7 Badając dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego należy również brać pod uwagę inne unormowania, które wprost wyłączają kognicję sądów administracyjnych.

8 Zgodnie z art. 38 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 86, poz. 953 ze zm.) od decyzji w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe lub inne stanowisko bądź zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnik ten może, w terminie siedmiu dni, wnieść odwołanie do kierownika organu nadrzędnego nad urzędem, w którym jest zatrudniony. Od decyzji wydanej przez ministra odwołanie nie przysługuje. Stosownie zaś do art. 39 cytowanej ustawy spory o roszczenia ze stosunku pracy urzędników państwowych rozpatrywane są w trybie określonym w Kodeksie pracy.

9 W kwestii trybu zaskarżania orzeczeń dotyczących roszczeń pracowników mianowanych wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 września 2010 r. sygn. akt I PK 68/10 (LEX nr 653656). W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że zasady właściwości sądów pracy w sprawach dotyczących roszczeń pracownika ze stosunku pracy nie przełamują przepisy szczególne dotyczące stosunku pracy mianowanych urzędników prokuratury. Nie ma w tym zakresie odmiennej regulacji ani w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ani w podlegającej odpowiedniemu stosowaniu na podstawie art. 18 tej ustawy - ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, co oznacza, że stosunki pracy z mianowania w takim zakresie, w jakim nie są unormowane przepisami szczególnymi, podlegają unormowaniu kodeksowemu o trybie rozstrzygania sporów ze stosunku pracy (por. art. 5 k.p.).

10 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela powyższy pogląd. Stąd też należy uznać, że w niniejszej sprawie dotyczącej wypowiedzenia stosunku pracy pracownikowi mianowanemu właściwym sądem jest Sąd Pracy, zatem sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

11 Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.