Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r., III SO/Wa 43/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r., III SO/Wa 43/14

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania wnioskodawcy w postępowania podatkowym postanawia - oddalić wniosek -

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z 2 grudnia 2014 r., uzupełnionym pismem z 27 grudnia 2014 r., M.M. , przebywający aktualnie w zakładzie karnym, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania go przed organem podatkowym tj. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego W. .

3 Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

4 Prawo pomocy, zdefiniowane w art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), jako prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, stanowi uprawnienie strony do zwolnienia od kosztów sądowych (tj. opłat – wpisu i opłaty kancelaryjnej, oraz zwrotu wydatków – art. 211 P.p.s.a.) oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 244 P.p.s.a.), o które może się ubiegać strona niemająca dostatecznych środków umożliwiających jej prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym (art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a.).

5 Celem ustanowienia prawa pomocy jest zapewnienie osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

6 Z powyższego, jednoznacznie wynika, że uregulowana w ustawie – Prawo

7 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, instytucja prawa pomocy, dotyczy wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym. Tym samym, sąd nie jest umocowany do ustanowienia pełnomocnika z urzędu w celu reprezentowania skarżącego przed organami podatkowymi.

8 Jedynie na marginesie, wskazać można, że zgodnie z art. 137 § 1 Ordynacji podatkowej, pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. W związku z czym, w celu sporządzenia kopii z akt podatkowych, czy też zapoznania się z aktami, wnioskodawca może wyznaczyć zasadniczo każdego dorosłego, któremu udzieli stosownego pełnomocnictwa.

9 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 pkt oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.