Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 września 2017 r., I SA/Sz 455/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 września 2017 r., I SA/Sz 455/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 31 marca 2017 r. nr [...]; [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku od towarów i usług za lipiec i listopad 2008 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Skarżący W. R. w związku z wniesioną skargą na opisaną wyżej decyzję złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

3 Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 455/17 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata z urzędu pełnomocnikiem skarżącego w sprawie.

4 Wyrokiem z dnia 7 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

5 w Szczecinie oddalił skargę W. R.

6 Skarżący, wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienie wyroku Sądu z dnia 7 września 2017 r. złożył jednocześnie ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie, w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

7 Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

8 Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

9 Stosownie do przepisu art. 239 §1 pkt 4 p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

10 Z kolei zgodnie z art. 249 a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

11 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż przyznane przez sąd prawo pomocy rozciąga się na pełen tok postępowania sądowoadministracyjnego i w przypadku wyznaczenia przez korporację prawniczą pełnomocnika oraz podjęcia przez niego działań, stanowi to wykonanie wydanego przez sąd postanowienia o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Tym samym skarżący nie może ubiegać się o ponowne ustanowienie pełnomocnika, gdyż prawo to zostało niejako skonsumowane. Zgłoszenie przez stronę wniosku zawierającego żądanie ustanowienia w ramach prawa pomocy kolejnego pełnomocnika, nie może prowadzić do ponownego rozpoznawania tej kwestii, ponieważ sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta. W przypadku więc gdy strona, której przyznano prawo pomocy, zwróci się z ponownym wnioskiem pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA: z 29 października 2015 r., II OZ 1021/15; z 18 marca 2011 r., I OZ 165/11; z 30 kwietnia 2009 r., II OZ 374/09; z 25 czerwca 2008 r., I OZ 460/08; z 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05). Powyższe oznacza, że prawomocne orzeczenie wydane w przedmiocie prawa pomocy wyklucza rozpoznanie przez referendarza sądowego lub Sąd następnego wniosku złożonego w tym samym postępowaniu sądowoadministracyjnym przez tę samą stronę, w tym samym zakresie, opartego na tych samych podstawach faktycznych.

12 Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, w której prawo pomocy zostało przyznane skarżącemu na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 8 czerwca 2017 r. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i prawo to nie zostało w toku postępowania cofnięte. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką w Szczecinie osoby profesjonalnego pełnomocnika stanowiło wykonanie tegoż postanowienia.

13 Z uwagi zatem na zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w sprawie oraz korzystanie z przyznanego prawa pomocy w zakresie ustanowionego adwokata, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

14 W tej sytuacji na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 239 §1 pkt 4 p.p.s.a. i w związku z art. 234 §1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.