Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 września 2017 r., II SAB/Sz 78/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 września 2017 r., II SAB/Sz 78/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 września 2017 r. sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Funkcjonariusz Policji W. G. pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Policji w związku z rażącym przekroczeniem ustawowo określonego terminu do zakończenia postępowania administracyjnego mającego na celu wydanie decyzji w przedmiocie wypłaty lub odmowy wypłaty świadczenia finansowego w postaci potrąconej części jego uposażenia w kwocie [...]zł tytułem wyrównania uposażenia wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 14 dni, licząc od dnia wydania orzeczenia sądowego; uznanie, że bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz zawarcie w wydanym orzeczeniu sądowym wytycznych dla organu co do dalszego działania w sprawie i oceny prawnej przedmiotowej sprawy.

3 W uzasadnieniu skargi W. G. opisał przebieg postępowania, powołał liczne orzecznictwo sądowe w przedmiocie bezczynności organu, a także stwierdził, że Komendant Policji w ustawowym terminie nie załatwił jego sprawy, poprzez wydanie stosownej decyzji, co prowadzi do bezczynności organu. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem, że wypłata wyrównanego wynagrodzenia miała charakter czynności materialno-technicznej.

4 W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r., które wpłynęło

5 do Komendy Wojewódzkiej Policji w S. w dniu 24 kwietnia 2017 r., W. G. zażądał wydania decyzji w przedmiocie wypłaty na jego rachunek bankowy kwoty w wysokości [...] zł tytułem wyrównania niesłusznie potrąconego uposażenia. Jednocześnie wniósł o wypłatę odsetek od niewypłaconych w terminie należności finansowych. Uposażenie w kwocie [...]zł za okres od 8 do 28 lutego 2017 r., zostało już wypłacone, o czym funkcjonariusz został powiadomiony. Wniosek skarżącego z dnia 18 kwietnia 2017 r. został potraktowany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. jako żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego i przekazany zgodnie z właściwością do organu właściwego w sprawach osobowych pismem z dnia 16 maja 2017 r., o czym skarżący został również zawiadomiony. Jednocześnie poinformowano W. G. o braku podstaw do żądania odsetek.

6 Komendant Policji wyjaśnił też, że pozbawienie funkcjonariusza uposażenia za wcześniejszy okres wynikało z wydanych w tym przedmiocie decyzji ostatecznych, które były przedmiotem wniesionych przez niego skarg do WSA w Szczecinie (w sprawach o sygn. akt II SA/Sz 394/17, II SA/Sz 427/17 i II SA/Sz 426/17). Postanowieniem z dnia [...] r., tj. po upływie około tygodnia od wpływu wniosku skarżącego do właściwego organu, Komendant Policji wydał postanowienie o odmowie wydania decyzji administracyjnej, w przedmiocie wypłaty kwoty w wysokości [...] zł. W toku kontroli instancyjnej, dokonanej na skutek wniesionego przez skarżącego zażalenia, uchylono zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. i umorzono postępowanie w pierwszej instancji. Na powyższe postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. nr [...] skarżący nie złożył zażalenia.

7 Pismem z dnia 25 maja 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na bezczynność organu. Postanowieniem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji

8 w S. uznał, że Komendant Policji nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

9 W ocenie Komendanta Policji, nie można zgodzić się z przedstawionym w skardze stanowiskiem. Brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się bezczynności, bowiem brak było materialnoprawnych podstaw do wydania decyzji w przedmiocie wypłaty uposażenia, gdyż wypłata uposażenia ma charakter czynności materialno-technicznej.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

11 Na wstępie wyjaśnić należy, że w przypadku skargi na bezczynność kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie

12 z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", orzekanie w sprawie bezczynności (przewlekłości postępowania) w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a., a zatem dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy na mocy powyższych przepisów przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

13 Bezczynność organu administracji publicznej oznacza sytuację niewydania

14 w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, bądź czynności, o których mowa powyżej (niezałatwienia sprawy w terminie z art. 35 i 36 K.p.a., czy w terminie wynikającymi z przepisów szczególnych), będącą konsekwencją bądź niepodjęcia przez organ żadnych czynności w sprawie, bądź też podjęcia ich z przekroczeniem terminu do załatwienia sprawy i bez wykonania obowiązku zawiadomienia o tym strony.

15 Celem skargi na bezczynność jest wyłącznie doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por.: wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., I OSK 2114/13, Lex 1421789). Tak więc w trybie art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w danym terminie - nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.

16 Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest zarzucana przez skarżącego bezczynność Komendanta Policji w sprawie realizacji wniosku skarżącego z dnia 18 kwietnia 2017 r. o wydanie decyzji administracyjnej

17 w przedmiocie wypłaty na jego rachunek kwoty w wysokości [...] zł, tytułem wyrównania uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego, która to kwota została

18 już przez organ wypłacona skarżącemu (przelana na jego rachunek) w drodze czynności materialno-technicznej. Skarżący domagał się zatem jedynie wydania

19 w tym przedmiocie odpowiedniej decyzji o, której brak kwalifikuje jako bezczynność organu.

20 Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zatem kwestia, w jakiej formie organ powinien był załatwić. wniosek skarżącego. Zdaniem Komendanta Policji, wypłata uposażenia ma charakter czynności materialno-technicznej, która została dokonana. Skarżący natomiast domagał się wydania decyzji. Powyższe stanowisko skarżącego nie jest jednak zasadne.

21 Należy przypomnieć, że przedmiotowa należność związana był z przebywaniem skarżącego na zwolnieniu lekarskim.

22 Regulacje dotyczące uposażenia policjanta w razie choroby zawiera art. 121b ustawy o Policji. Stanowi on, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia (ust. 1).

23 Zasady obliczenia uposażenia w razie choroby określa art. 121f tej ustawy.

24 Ust. 1 tego przepisu stanowi jak należy obliczyć podstawę uposażenia. W ust. 2 ustawodawca stwierdził, że przy obliczeniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje się uposażenie za jeden dzień przebywania

25 na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30 uposażenia, o którym mowa w art. 121b.

26 Ust. 3 mówi zaś, że w przypadku gdy policjant pobrał już uposażenie za okres,

27 w którym przebywał na zwolnieniu lekarskim, potrąca się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie. Rozliczenie policjanta, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia służby określa ust. 4.

28 Czynności opisane w art. 121f ustawy o Policji, które są realizacją normy zawartej w art. 121b ust.1, są czynnościami materialno-technicznymi wynikającymi

29 z ww. ustawy. Ustawa ta szczegółowo określa sposób obliczenia uposażenia, które jest przedmiotem potrącenia oraz zasady, według których potrąca się odpowiednią część uposażenia w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim.

30 Przepisy ustawy o Policji nie zawierają uregulowania w jakiej formie następuje rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie wypłaty uposażenia za czas choroby. Sąd rozpoznający niniejszą skargę podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że w przypadku pozytywnego załatwienia roszczenia funkcjonariusza policji w kwestii niesłusznie potrąconej części wynagrodzenia, wyrównanie uposażenia następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Jedynie w przypadku odmowy takiej formy przybrać nie może i wymaga rozstrzygnięcia w formie decyzji.

31 Z akt sprawy wynika, że wskazywana przez skarżącego w jego wniosku z dnia

32 18 kwietnia 2017 r. niezasadnie potrącona z wynagrodzenia kwota [...]zł

33 (co w sprawie jest bezsporne) została mu faktycznie zwrócona, o czym został poinformowany pismem z dnia 16 maja 2017 r., [...] Skoro W. G. otrzymał "wyrównanie" uposażenia, to tym samym spełnione zostało żądanie zawarte w jego wniosku z dnia 18 kwietnia 2017 r.

34 Powyższe czynności podjęte przez Komendanta Policji w sprawie nie dają zatem podstaw do stwierdzenia bezczynności tego organu. Stanowisko skarżącego, iż w tej kwestii winna być wydana decyzja administracyjna jest niezasadne. Decyzja winna być wydana jedynie w przypadku odmowy uznania prawa funkcjonariusza do dochodzonej przez niego kwoty wynagrodzenia. W przypadku uznania jego słuszności – wypłata następuje w trybie czynności materialno-technicznej, jak w każdym innym przypadku wypłacania należnego wynagrodzenia.

35 W tym stanie rzeczy, zarzut bezczynności Komendanta Powiatowego Policji

36 w K. w postępowaniu z wniosku skarżącego z dnia 18 kwietnia 2017 r. uznać należało za bezpodstawny, Brak stwierdzenia bezczynności organu czyni bezprzedmiotowym ocenianie stopnia bezczynności, a więc badanie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa (149 § 1a P.p.s.a.).

37 Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł

38 o oddaleniu skargi.