Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lutego 2021 r., II SA/Sz 491/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lutego 2021 r., II SA/Sz 491/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2021 r. sprawy ze skargi G. A. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za odprowadzenie do wód – wód opadowych lub roztopowych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Z. w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...]; II. zasądza od Inne na rzecz skarżącego G. A. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Informacją roczną z dnia [...] lutego 2018 r. Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] Zarząd Zlewni w K.,

3 na podstawie art. 271 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, ustalił G. A. Oddział

4 w S., opłatę stałą w wysokości 81 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych, za okres od [...] stycznia 2018 r. do

5 [...] grudnia 2018 r. Powyższa stawka obliczona została jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 zł na dobę za 1 m3/s,

6 czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnej ilości odprowadzanych wód określonej w pozwoleniu wodnoprawnym w ilości

7 [...] m3/h i wynoszącego po przeliczeniu [...] m3/s. Informację roczną doręczono stronie [...] lutego 2018 r.

8 Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] organ, działając na podstawie art. 271 ust. 7 w zw. z art. 271 ust. 4 pkt

9 1, art. 14 ust. 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268); dalej: "p.w.", oraz art. 104

10 k.p.a., określił stronie za okres od [...] stycznia 2018 r. do [...] grudnia 2018 r. opłatę stałą w wysokości 81 zł za odprowadzanie wód

11 opadowych lub roztopowych do wód na podstawie pozwolenia wodnoprawnego Marszałka Województwa Z. z dnia [...] września

12 2016 r.

13 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że - zgodnie z art. 271 ust. 7 p.w. - jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi

14 wodne zaniechał wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6, właściwy organ Wód [...] określa wysokość opłaty stałej w drodze

15 decyzji. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca organ do wydania takiej decyzji, albowiem strona nie wniosła na

16 rachunek bankowy Wód [...] rat kwartalnych opłaty rocznej.

17 Dalej organ wyjaśnił, że wysokość opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód ustala się jako iloczyn

18 jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej

19 ilości wód wyrażonej w m3/s (art. 271 ust. 4 p.w.). Na podstawie natomiast § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r.

20 w sprawie jednostkowych stawek za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502); dalej: "rozporządzenie", organ wskazał, że opłata stała za

21 odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2.50 zł na dobę za 1 m3/s, za określoną w pozwoleniu

22 wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub

23 zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych.

24 W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła następujące zarzuty:

25 - naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.,

26 - naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 268 ust. 1 pkt 3a w zw. z art. 271 ust. 4 pkt 1 i art. 272 ust. 19 p.w.

27 W uzasadnieniu odwołania strona zarzuciła, że organ nie określił w decyzji jakiego obszaru ona dotyczy. Jedynie, tak jak w

28 kilkudziesięciu innych decyzjach wydanych [...] stycznia 2019 r. ustalających stronie opłaty, powołał się na treść informacji rocznej z

29 dnia [...] lutego 2018 r. Organ nie uwzględnił także okoliczności, że inwestycja drogowa, do której wydane zostało pozwolenie wodnoprawne

30 nie została zrealizowana, a tym samym nie istnieje droga publiczna, z której odprowadzane miałyby być wody opadowe lub roztopowe.

31 Powołując się również na orzecznictwo sądów administracyjnych, strona podniosła, że odpłatność za usługę wodną należy się tylko

32 wówczas, gdy podmiot uprawniony ma możliwość korzystania z tej usługi. Obciążenie tego rodzaju opłatą jest natomiast niedopuszczalne

33 przy braku urządzeń wodnych, które ujmowałyby wodę opadową lub roztopową (wyroki WSA w Gdańsku: z dnia 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt II

34 SA/Gd 297/18; z dnia 25 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 295/18; z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 325/18).

35 Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 271 ust. 1 pkt 4

36 oraz art. 7 p.w., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]

37 stycznia 2019 r.

38 W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wysokość ustalonej stronie opłaty stałej za usługi wodne, za okres od [...] stycznia 2018 r. do [...]

39 grudnia 2018 r., w wysokości 81 zł, organ I instancji ustalił w formie informacji rocznej z dnia [...] lutego 2018 r. Strona nie wniosła

40 reklamacji od tej informacji, co należy odczytać jako akceptację wysokości opłaty zawartej w informacji. W ocenie organu odwoławczego,

41 kwestionowanie zasadności ustaleń dotyczących obowiązku uiszczenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub

42 roztopowych, na etapie decyzji podjętej na podstawie art. 271 ust. 7 p.w., jest spóźnione. Mogło to nastąpić poprzez wniesienie

43 reklamacji, bądź skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 273 ust. 6 p.w. Wysokość opłaty ustalono stronie w drodze informacji, a nie

44 w drodze decyzji wydanej w wyniku złożenia reklamacji. W treści informacji rocznej wskazano, iż opłatę należy uiścić w terminach, w

45 ratach płatnych co kwartał. Z akt sprawy wynika, że strona nie wniosła na rachunek bankowy Wód [...] I, II i III raty kwartalnej w

46 terminie. Prawidłowo zatem organ I instancji ocenił, że zaistniała przesłanka do wydania decyzji w trybie art. 271 ust. 7 p.w.

47 G. A., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu

48 Administracyjnego w S. skargę na decyzję organu odwoławczego żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji.

49 W skardze podniesiono następujące zarzuty:

50 1) naruszenia przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 19 ust. 2 i art. 18a ust.

51 1 ustawy o drogach publicznych, poprzez uznanie, że adresatem obowiązku wnoszenia opłaty jest zarząd drogi krajowej - Generalna

52 Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, w sytuacji gdy zobowiązanym do ponoszenia opłat związanych z drogami krajowymi jest jej zarządca -

53 G. A., a w konsekwencji skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną postępowania, tak więc

54 na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

55 (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", kwalifikującej się do stwierdzenia jej nieważności oraz do stwierdzenia

56 nieważności decyzji wydanej w I instancji;

57 2) naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 271 ust. 7 p.w. poprzez

58 niewyjaśnienie wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego określenia stanu faktycznego, a w szczególności, czy w świetle

59 przepisów p.w., zarząd drogi krajowej jest zobowiązany do zapłaty opłaty stałej za odprowadzanie wód z inwestycji "Budowa [...] na

60 odcinku węzeł U. M. bez węzła - początek obwodnicy K. i S.";

61 3) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. art. 268 ust. 1 pkt 3a w zw. z art. 271 ust. 4 p.w.

62 poprzez dokonanie ich błędnej wykładni.

63 Uzasadniając podniesione zarzuty wskazano, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji skierowane zostały do urzędu -

64 G. A. Oddział w S.. Zarzut ten był podniesiony w odwołaniu od decyzji, jednak organ

65 odwoławczy się do niego nie odniósł.

66 W dalszej części uzasadnienia skargi podniesiono, że w przepisach ustawy na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję, brak jest

67 mechanizmów uniemożliwiających stronie kwestionowanie tak wysokości jak i zasadności ustalonej opłaty, w tym ustalonej na podstawie

68 art. 271 ust. 7 p.w. Nie jest trafne stanowisko organu, zgodnie z którym, przedmiotem postępowania w tym trybie było jedynie

69 stwierdzenie przekroczenia terminu zapłaty. Zdaniem skarżącego, z brzmienia ww. przepisu jednoznacznie wynika, że przedmiotem

70 postępowania jest określenie wysokości opłaty, co umożliwia także kwestionowanie ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy oraz

71 wykładni i zastosowania przepisów prawa dotyczących naliczenia opłaty. W tej sytuacji stanowisko organu, że niewniesienie reklamacji ma

72 wpływ na zakres postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ w sprawie opłat za usługi wodne, w tym w szczególności, że

73 zamyka drogę do możliwości kwestionowania przez stronę zasadności ustalenia opłaty, jest błędne. Brzmienie art. 272 ust. 17 w zw. z

74 art. 273 ust. 1 p.w. nakazuje przyjąć, że reklamacja składana jest w sytuacji, gdy strona kwestionuje wysokość opłaty, a nie podstawę

75 prawną jej ustalenia. W sprawie skarżący nie kwestionował wysokości opłaty, ale podnosił brak podstaw do ustalania opłaty w sytuacji,

76 gdy droga nie została wybudowana. Natomiast, organ ograniczając zakres prowadzonego postępowania administracyjnego do ustalenia

77 okoliczności doręczenia skarżącemu informacji o wysokości opłaty, dokonania wpłat kwot wskazanych w tej informacji oraz złożenia

78 reklamacji, naruszył art. 6, art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania.

79 Skarżący, na podstawie art. 35 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 268 ust. 1 pkt 3 p.w., podniósł, że o ile opłata za usługę odprowadzania wód

80 opadowych lub roztopowych do wód, rzeczywiście wiąże się ze skutkami opadów atmosferycznych, o tyle obowiązek jej ponoszenia związany

81 jest z odprowadzaniem wód opadowych lub roztopowych. Tak długo, jak woda nie jest odprowadzana, brak jest podstaw do uznania, że mamy

82 do czynienia z usługą wodną w rozumieniu przepisów p.w. Nie stanowi, gdyż w świetle ww. przepisów, stanowić nie może podstawy do

83 uznania, że podmiot korzysta z usługi wodnej, sam fakt funkcjonowania w obrocie prawnym pozwolenia wodnoprawnego. Według skarżącego,

84 inwestycja drogowa dla której pozwolenie wodnoprawne zostało wydane, w 2018 r. nie była ukończona, a droga oddana do użytku, czego nie

85 kwestionowały organy orzekające w sprawie. Trafność stanowiska skarżącego w tej kwestii, wielokrotnie potwierdzały sądy

86 administracyjne. Konsekwencją jednolitego orzecznictwa w tej materii było dokonanie z dniem 23 listopada 2019 r. zmiany w art. 271 ust.

87 5 p.w. poprzez dodanie w nim art. 5b w brzmieniu: "W przypadku realizacji przedsięwzięcia w zakresie obiektów liniowych, opłatę stałą

88 ponosi się za okres od dnia przystąpienia do użytkowania urządzenia wodnego służącego do realizacji usług wodnych.".

89 W skardze zawarto wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie od organu

90 na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

91 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie oraz o przeprowadzenie rozprawy.

92 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

93 Sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie przepisu art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o

94 szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz

95 wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze m.), zgodnie z którym przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie

96 posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać

97 nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim

98 przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

99 Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie

100 trzech sędziów.

101 Zasadniczy spór w sprawie dotyczy zasadności określenia skarżącemu opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych,

102 jednak sporna jest także kwestia granic kontroli decyzji wydanej w trybie art. 271 ust. 7 p.w.

103 W sprawie znajdują zastosowanie następujące regulacje prawne:

104 Zgodnie z art. 35 ust. 1 p.w., usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom

105 prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód,

106 zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód. Usługi wodne obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń

107 wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów

108 atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w.)

109 Jak wynika z art. 271 ust. 3 lit. a p.w., Wody [...] ustalają oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi

110 wodne w formie informacji rocznej, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty, wysokość opłaty stałej. Przy tym, zgodnie z

111 brzmieniem art. 271 ust. 4 pkt 1 p.w., wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w

112 otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej

113 w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w

114 pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód.

115 Stosownie także do brzmienia art. 271 ust. 7 p.w., jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne zaniechał wykonania

116 obowiązku, o którym mowa w ust. 6, właściwy organ Wód [...] określa wysokość opłaty stałej w drodze decyzji.

117 Na gruncie rozpoznawanej sprawy sporna jest - jak już wskazano - także kwestia granic kontroli decyzji wydanej w trybie art. 271 ust. 7

118 p.w. w sytuacji, gdy strona kwestionuje podstawy ustalania takiej opłaty, mimo że nie wnosiła reklamacji od wydanej informacji

119 ustalającej wysokość opłaty rocznej za usługi wodne. Według organu odwoławczego, odnoszenie się do zasadności ustaleń obowiązku

120 uiszczenia opłaty stałej za korzystanie z usługi wodnej, na etapie decyzji podjętej w trybie art. 271 ust. 7 p.w., jest spóźnione.

121 Według skarżącego, ze wskazanego przepisu wynika, że odnosi się on do określenia wysokości opłaty, co umożliwia także kwestionowanie

122 ustaleń stanu faktycznego oraz wykładni i zastosowania przepisów dotyczących naliczenia opłaty.

123 Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt II OSK 523/20, stwierdził, że "Skoro

124 (...) przepis ustawy wyraźnie wskazuje, iż organ w decyzji wydanej na podstawie art. 271 ust. 7 Prawa wodnego określa wysokość opłaty

125 stałej, to brak jest jakichkolwiek przesłanek dla przyjmowania, iż istnienie obowiązku uiszczania określonej w tej decyzji opłaty

126 stałej, jak i jej wysokości nie podlega kontroli w administracyjnym toku instancji oraz kontroli sądu administracyjnego, do którego

127 wydana na tej podstawie decyzja została zaskarżona, a wiążąca w tym zakresie jest niezakwestionowana reklamacją informacja roczna".

128 Nadto, porównanie przepisów art. 271 ust. 7 oraz art. 273 p.w. wskazuje, iż ustawodawca przewidział dwa konkurencyjne wobec siebie

129 tryby kwestionowania przez podmiot obowiązany istnienia i wysokości obciążającej go opłaty stałej za usługi wodne. Pierwszy z nich

130 polega na braku podejmowania jakichkolwiek działań po doręczeniu informacji rocznej, w tym na braku uiszczania płatności wynikających z

131 tej informacji, w następstwie czego dochodzi do wydania przez organ, na podstawie art. 271 ust. 7 p.w., decyzji określającej wysokość

132 opłaty stałej, która to decyzja może być przez adresata zaskarżona w administracyjnym toku instancji, a po jego wyczerpaniu zaskarżona

133 na zasadach ogólnych do sądu administracyjnego. Sposób określenia przedmiotu rozstrzygnięcia w art. 273 ust. 6 oraz w art. 271 ust. 7

134 p.w., jakim jest w obu omawianych przepisach "określenie wysokości opłaty", wskazuje na ich wzajemny stosunek, który wyraża się w tym,

135 iż w przypadku wydania decyzji ostatecznej na podstawie art. 273 ust. 6, brak będzie możliwości wydania decyzji dotyczącej tej samej

136 opłaty za ten sam okres na podstawie art. 271 ust. 7, albowiem byłaby to decyzja wydana w sprawie rozstrzygniętej już uprzednio inną

137 decyzją ostateczną.

138 Skład orzekający w sprawie powyższe poglądy akceptuje i przyjmuje za własne.

139 Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że uprawnione okazały się zarzuty skargi o wydaniu

140 zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy, uznając

141 odmienność przesłanek wydawania decyzji w trybie art. 271 ust. 7 p.w., ograniczył się do poczynienia ustaleń stanu faktycznego jedynie

142 w zakresie wskazania, że została wydana informacja o ustaleniu skarżącemu opłaty rocznej za 2018 r. za odprowadzanie do wód - wód

143 opadowych lub roztopowych, której termin uiszczenia upłynął, a która nie została uiszczona na rachunek bankowy organu. Jednak,

144 niewniesienie przez skarżącego reklamacji na wskazaną informację roczną nie zwalniało organu od dokonania pełnej analizy przesłanek

145 składających się na określenie opłaty rocznej, w sposób tożsamy, jak ma to miejsce na gruncie wydania decyzji na podstawie art. 273

146 ust. 6 w zw. z art. 274 ust. 1 p.w. Pominięcie ustalenia faktów mających znaczenie dla sprawy, stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1

147 k.p.a. Ustalając fakty mające znaczenie dla sprawy organ obowiązany jest wziąć także pod uwagę wyjaśnienia i wnioski strony. Zasada

148 prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), nakłada także i na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego

149 wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z ww. zasadą oraz zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), organ odwoławczy

150 dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem I instancji. Jak wynika z treści odwołania od decyzji,

151 skarżący podniósł, że organ nie wskazał jakiego obszaru przedmiotowa decyzja dotyczy, a ponadto pominął fakt, że nie została

152 zrealizowana inwestycja drogowa, z którą związane jest naliczenie opłaty rocznej za usługę wodną. Zarzuty te zostały podniesione także

153 w skardze.

154 Wskazać należy, że istotą pozwolenia wodnoprawnego jest określona w tej decyzji możliwość korzystania z wód lub też oddziaływania na te

155 wody. Jak wynika z art. 268 ust. 1 pkt 3a p.w., opłatę pobiera się "za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych".

156 Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych powinno następować za pośrednictwem otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji

157 deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemów kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast.

158 Istnienie tych systemów kanalizacji jest więc warunkiem powstania obowiązku poniesienia opłaty za tę usługę wodną. Zgodnie zaś z art.

159 271 ust. 1 p.w., wysokość opłaty stałej za odprowadzanie wód (...) ustalają Wody [...], co oznacza w sposób oczywisty, że opłata

160 stała może być ustalona tylko i wyłącznie za odprowadzanie wód, a nie za potencjalną możliwość takiego odprowadzania. Nie można z

161 zasady dotyczącej ustalania wysokości świadczenia wywodzić zasady samej wymagalności tego świadczenia, tj. z zasady ustalania wysokości

162 opłaty kreować zasadę dotyczącą powstania obowiązku uiszczenia tej opłaty. Organ uprawiony do ustalenia opłaty stałej nie może zatem

163 abstrahować od okoliczności faktycznych sprawy i poprzestawać wyłącznie na fakcie uzyskania przez dany podmiot ostatecznego pozwolenia

164 wodnoprawnego, gdyż sam fakt wydania pozwolenia wodnoprawnego, tak jak wskazywał to skarżący, nie stwarza rzeczywistej możliwości

165 korzystania z określonej w nim usługi wodnej. Ta rzeczywista możliwość aktualizuje się dopiero wówczas, gdy powstaną odpowiednie dla

166 danej usługi urządzenia wodne. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy ma to szczególne znaczenie, ponieważ skarżący w odwołaniu od

167 decyzji podnosił, że inwestycja objęta pozwoleniem wodnoprawnym nie została do chwili obecnej zrealizowana, a organ do tej okoliczności

168 nie odniósł się.

169 Skarżący podnosił ponadto, że w decyzji organu I instancji błędnie określono podmiot zobowiązany do zapłaty. Rację należy przyznać

170 skarżącemu, że w decyzjach organów obu instancji nieprawidłowo oznaczono stronę jako: G. A.,

171 Oddział w S.", zamiast jako: G. A.. W ocenie sądu, ta wadliwość formalna nie oznacza

172 jednak, że decyzja została skierowana do podmiotu niebędącego stroną postępowania z tego względu, że zarówno z treści odwołania od

173 decyzji, jak i z treści skargi jednoznacznie wynika, że wydane w tym postępowaniu decyzje faktycznie trafiły do G. D.

174 D. K. i A. i to on właśnie uczestniczył w tym postępowaniu. Kwestia ta była podnoszona już w odwołaniu, sporządzonym

175 przez r.pr. E. G., której pełnomocnictwa (z dnia [...] kwietnia 2012 r.) do reprezentowania w tym postępowaniu G.

176 D. D. K. i A. udzielił p.o. tego D. L. W. , a następnie także w skardze do sądu, sporządzonej przez

177 tego samego pełnomocnika. Należy podkreślić, że pełnomocnictwo to upoważnia tego pełnomocnika do reprezentowania G. D.

178 D. K. i A. nie tylko przed organami administracji publicznej, ale także przed sądami administracyjnymi. Do skargi

179 dodatkowo dołączono także pełnomocnictwo z dnia [...] kwietnia 2009 r. (m.in. do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi),

180 podpisane przez D. G. G. A.. Z tego względu, pomimo że strona nie została

181 oznaczona prawidłowo, to jednak nie skutkuje to koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji, jak oczekuje tego strona, gdyż ten brak

182 formalny nie miał wpływu na wynik sprawy.

183 Podsumowując, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, organ odwoławczy co najmniej przedwcześnie uznał, że decyzja nakładająca na

184 skarżącego opłatę stałą za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych jest prawidłowa. Zaskarżona decyzja wydana została wskutek

185 błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, tj. art. 271 ust. 7 w zw. z art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a oraz art. 271 ust. 4 pkt 1

186 p.w., co skutkowało tym, że organ odwoławczy - z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy -

187 zaniechał ustalenia czy skarżący zrealizował inwestycję, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, co wiąże się z budową odpowiednich

188 urządzeń wodnych i rzeczywistym korzystaniem z usług wodnych.

189 Na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a., sąd wskazuje, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględnił wykładnię przepisów prawa

190 materialnego przedstawioną w uzasadnieniu wyroku, z której wynika, że istnienie obowiązku uiszczania opłaty stałej jak i ustalania jej

191 wysokości w trybie decyzji wydanej na podstawie art. 271 ust. 7 p.w., podlega kontroli w administracyjnym toku instancji oraz że

192 niedopuszczalne jest obciążenie opłatą stałą podmiotu w sytuacji braku urządzeń, które są niezbędne do korzystania z usługi wodnej. W

193 związku z tym, dokładnie i wyczerpująco organ zobowiązany jest ustalić stan faktyczny sprawy, w szczególności w odniesieniu do

194 twierdzeń skarżącego dotyczących braku realizacji inwestycji objętej pozwoleniem wodnoprawnym. Precyzyjnie winno być również określone

195 miejsce lub urządzenie, z którym wiąże się odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych. Jak trafnie zauważyła skarżąca, wydane

196 wobec niej decyzje w istocie są o tożsamej treści i nie konkretyzują w sposób należyty tej okoliczności ani w sentencji decyzji ani w

197 ich uzasadnieniu.

198 W tym stanie rzeczy sąd uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz obarczoną tożsamymi uchybieniami poprzedzającą ją decyzję

199 organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 135 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt I sentencji wyroku.

200 O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie do art. 200, art. 209, art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzony zwrot kosztów

201 postępowania składają się: wpis od skargi w wysokości [...] zł, pobrany od skarżącego na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady

202 Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami

203 administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.); koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w kwocie [...]zł, ustalone zgodnie z §14

204 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za

205 czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).