Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2006 r., II SA/Sz 115/06

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sygnatura
II SA/Sz 115/06
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Ruch drogowy
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Protokolant Małgorzata Płocharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki nauki jazdy o d d a l a skargę

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] zakazał wykonywania przez [...] Szkołę [...] [...] G. P. z siedzibą przy ul. [...] w [...], działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących [...]. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu [...] r. został zatrzymany do kontroli [...] o nr rej. [...] stanowiący własność G. P., [...]. Pojazdem kierowała [...] w obecności [...]. Do kontroli przedstawiono między innymi oryginał karty przeprowadzonych zajęć wystawionej przez Ośrodek Szkolenia w [...] [...] przy ul. [...] w [...], nr w rejestrze [...], pozycja [...], w którą zostały wpisane aktualnie przeprowadzane [...] zajęć praktycznych prowadzone przez [...], zatrudnioną w [...] G. P. przy ul. [...] w [...]. [...] nie figurowała w książce ewidencji osób szkolonych ośrodka jako osoba odbywająca szkolenie w tym ośrodku, nie został również wydany przez ten ośrodek dowód wpłaty. Potwierdzono w Starostwie [...] w [...] , że szkolenie kursantki w [...] ośrodku nie zostało przerwane oraz, że instruktor [...], nie była w tym okresie zatrudniona w Ośrodku [...] w [...].

3 Organ w toku prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdził również nieprawidłowości w dokumentacji zakończonego szkolenia na kat. [...], D. T. poz. w książce [...], szkolenia podstawowego rozpoczętego jednocześnie na obydwie kategorie. Z książki [...] i wydanego [...] wynika, że kursant rozpoczął szkolenie [...] r. które zakończył [...] r., odbył w trakcie szkolenia [...]zajęć teoretycznych. Natomiast w kartach przeprowadzonych zajęć, które założono osobno dla kat [...], zajęcia teoretyczne pokrywają się, tj. [...] zajęć w karcie na kat. [..] odbywa się w tych samych dniach i godzinach co szkolenie w karcie na kat.[..] , czyli fizycznie kursant brał udział tylko w [...] zajęć teoretycznych.

4 Zgodnie § 9 ust. 2, pkt 1 programu szkolenia, w przypadku gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, wówczas liczba godzin zajęć teoretycznych ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. W tym przypadku kursant powinien odbyć minimum 50 godzin zajęć teoretycznych. Wbrew twierdzeniom zainteresowanego zawartym w piśmie z [...] r. istota problemu nie dotyczy wieloznaczności przepisu § 9 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r., lecz jego błędnego stosowania przez Pana G. P. Powołany przepis jest jednoznaczny i nie ma podstaw do przyjęcia, iż jego interpretacja może mieć charakter wieloznaczny.

5 Organ I instancji uznał, że w obydwu przypadkach szkolenia przeprowadzono niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, a w przypadku D. T. wydano również zaświadczenie o ukończeniu szkolenia niezgodnie ze stanem faktycznym. Wyjaśnienie złożone po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem w sprawie, potwierdziło naruszenie określonych warunków szkolenia przez przedsiębiorcę, tłumacząc ich sporadyczność występowania i usunięcie nieprawidłowości przy następnych szkoleniach. W wyniku powyższych ustaleń organ rejestrowy stwierdził, iż przedsiębiorca dopuścił się rażącego naruszenia warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej.

6 Od decyzji powyższej decyzji oraz wydanej w tym samym dniu decyzji o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej odwołał się G. P. , zarzucając:

7 1. Naruszenie § 1 ust. 6 programu szkolenia na kierowców lub motorniczych, stanowiącego załącznik numer 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, poprzez zastosowanie tego przepisu do stanu faktycznego nie objętego hipotezą tego przepisu, a to do sytuacji kiedy kursantka [...] nie przerwała ani nie zakończyła szkolenia w Ośrodku [...] w [...],

8 2. Naruszenie przepisów postępowania, art. 77 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, wyrażające się w nieprzesłuchaniu [...] w charakterze świadka na okoliczność czy między świadkiem, a Ośrodkiem [...] w [...] istniała ustna umowa w przedmiocie przeprowadzenia dwóch godzin praktycznych jazdy po mieście z kursantką [...] , które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonych decyzji;

9 3. Naruszenie art 104 ust. 1 pkt 3, w zw. z ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ust. 1 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, wyrażające się w zastosowaniu tych norm, pomimo że strona nie była świadoma naruszania warunków wykonywania działalności gospodarczej,

10 4. Naruszenie przepisów postępowania, a to art. 77 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, wyrażające się w niezbadaniu, czy przypadek D. . jest przypadkiem odosobnionym, czy też strona podobny sposób szkolenia stosowała w wielu przypadkach, które to naruszenie ze względu na podstawę prawną decyzji miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji;

11 5. Naruszenie przepisów postępowania, z art. 80 Kpa, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, które to naruszenie ze względu na podstawę prawną decyzji, a to art. 104 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej miało istotny wpływ na treść zaskarżonych decyzji;

12 6. Naruszenie przepisów postępowania z art. 107 § 3 Kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji, brak uzasadnienia podstawy prawnej i faktycznej decyzji w zakresie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej, brak uzasadnienia prawnego dla zastosowania art. 104 ust 2 pkt 1 ustawy w zakresie wykładni pojęcia "szkolenie niezgodne z obowiązującym programem nauczania".

13 Zarzucając powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania administracyjnego w I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, lub uchylenie decyzji i orzeczenie zakazu wykonywania działalności regulowanej jedynie w zakresie zakazu prowadzenia jednoczesnego szkolenia na kategorię [...].

14 Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzja z dnia [...]r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

15 Zgodnie z art. 104 ust 1 pkt 3 i ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.) starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie jest szkolenie niezgodne z obowiązującym programem szkolenia, a także wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

16 Prowadzeniem szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia jest niezrealizowanie "Programu szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych", zawartego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2001 r. Nr 150, póz. 1681 z późno zm.).

17 Zgodnie z § 9 ust. 2, pkt 1 programu szkolenia, w przypadku gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, to liczba godzin zajęć teoretycznych ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. W przypadku, D. T., z uwagi na odbywanie jednocześnie kursu na kat. [...] prawa jazdy, kursant powinien odbyć co najmniej 50 godzin zajęć teoretycznych. Obowiązku tego jednakże nie dochowano, co strona sama przyznała w toku postępowania. Okoliczność ta wynika ze zgromadzonych akt sprawy, w których na kartach zajęć założonych osobno dla kategorii [...], zajęcia teoretyczne pokrywają się w ten sposób, że [...] godzin w karcie na kategorię [...] odbyło się w tych samych dniach i godzinach co na kat. [...], oznaczonych na odrębnej karcie, faktycznie zatem kursant brał udział tylko w 30 godzinach zajęć teoretycznych

18 W tym przypadku, bezspornym jest, że miało miejsce prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, stanowiące rażące naruszenie warunków wykonywania działalności regulowanej. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy D. T. zdał egzamin z wynikiem pozytywnym.

19 Niewłaściwe jest także interpretowanie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności jako naruszania wielokrotnego. Ustawodawca wyraźnie sprecyzował, że naruszenie warunków wykonywania działalności, jako naruszenie rażące daje podstawę do wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców. Rażącym jest niewątpliwie permanentne naruszanie warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, ale rażącym jest również już samo naruszanie warunków jasno określonych w przepisach prawa, a zatem działanie wyraźnie sprzeczne z ustanowionym porządkiem prawnym i jego normami. Takie normy stanowi "Program szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych", zawarty w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r., zaś organ I instancji w przeprowadzonym postępowaniu ich naruszenie wykazał.

20 W zakresie zatrudnienia [...] w Ośrodku [...] w [...] stwierdzić należy, że zawarcie umowy zlecenia lub umowy o pracę mogło mieć miejsce w formie ustnej i na tej podstawie ww. przeprowadzała szkolenie [...] w dniu [...] r. Okoliczność ta nie została przez organ ustalona i przyjąć w tym zakresie należy wyjaśnienia strony zawarte w uzasadnieniu do odwołania.

21 Powyższa decyzja została zaskarżona przez G. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jak również decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej [...] G. P. , zaskarżonej decyzji zarzucił:

22 naruszenie przepisów postępowania, a to art. 77 § 1, art. 78 w zw. z art. 75 § 1 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie oraz nieuwzględnienie żądania strony w przedmiocie dowodu z zeznań świadka D. T., które to zeznania mogły mieć istotne znaczenie dla sprawy;

23 naruszenie przepisów postępowania, a to art. 80 Kpa, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności w nieuwzględnieniu wskazywanej przez stronę okoliczności, iż strona prowadziła dodatkowe zajęcia teoretyczne w zakresie technik kierowania pojazdem oraz czynności kontrolnoobsługowych przed przystąpieniem do szkolenia praktycznego, co nie było zaznaczane w karcie ząjęć, ale w rzeczywistości się odbywało, które to naruszenie mogło mieć istotne znaczenie dla sprawy,

24 naruszenie prawa materialnego, a to art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez uznanie, iż skarżący dopuścił się rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, podczas gdy skarżący dopuścił się naruszenia najwyżej jednego z warunków wykonywania działalności a naruszenia tego nie można uznać za rażące;

25 naruszenie prawa materialnego, a to art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 42 ust. 1 i 3 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez zastosowanie art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, mimo że skarżącemu nie można zarzucić winy w naruszeniu warunków wykonywania działalności regulowanej, podczas gdy zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej stanowi środek karny przewidziany prawem karnym (art. 39 pkt 3 Kodeksu karnego),

26 naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1) lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to rażące naruszenie art. 138 Kpa poprzez brak rozstrzygnięcia organu w przedmiocie odwołania w zakresie decyzji Prezydenta Miasta [...] o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej [...] G. P.

27 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podniosło, że odwołanie w części dotyczącej decyzji z dnia [...] r. znak [...] o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

29 Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

30 Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

31 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

32 Na wstępie należy zaznaczyć, że decyzja w przedmiocie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej została wydana jako odrębny akt i odwołanie od niej jest rozpatrywane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odrębnie, a więc zarzut dotyczący rażącego naruszenia w zaskarżonej decyzji art.138 Kpa poprzez brak rozstrzygnięcia w przedmiocie tej decyzji i art.145 § 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ), jest nieuzasadniony.

33 W zaskarżonej decyzji organ uznał, że w przypadku D. T. miało miejsce prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, a także wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, co stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności regulowanej. Z treści uzasadnienia wynika, że organ uznał powyższe naruszenie wykonywania warunków działalności regulowanej w zakresie dotyczącym D.T. za wystarczające do wydania decyzji o zakazie prowadzenia działalności, odstępując od nie do końca wyjaśnionych zarzutów odnośnie do zatrudnienia instruktora [...]w innym ośrodku szkolenia.

34 Zgodnie z art.104 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 108, poz.908 z późn.zm. ) starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca:

35 1) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 103 ust. 6, niezgodne ze stanem faktycznym;

36 2) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie;

37 3) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

38 Przepis art.104 ust.2 wskazuje także, iż rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest:

39 1) szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia;

40 2) wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

41 Program szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych zawarty

42 w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r.

43 w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. Nr 150, poz.1681 z późn.zm. ) w § 9 ust.2 pkt 1 stanowi, iż gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, to określona w ust.1 pkt 1 liczba godzin zajęć teoretycznych ( nie mniej niż 30 godzin w zakresie kategorii A, A1, B, B1, T ) ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. Przepis jest sformułowany w sposób jasny i jednoznaczny, stąd ustalenie liczby godzin zajęć teoretycznych dla osoby odbywającej jednocześnie szkolenie w zakresie dwóch kategorii ( A- 30 godzin i B 30 godzin – 10 = 20 godzin ) jest proste i nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Zgodnie z § 7 ww. rozporządzenia przeprowadzenie poszczególnych zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć, każdorazowo po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. Wymóg ten wprowadzony został w celu uniknięcia faktycznego zaniżania liczby wymaganych godzin szkolenia.

44 W niniejszej sprawie na kartach przeprowadzonych zajęć (osobnej dla kategorii A i kategorii B) dotyczących szkolenia D. T. zarówno prowadzący szkolenie G. P., jak i osoba szkolona – D. T.i, poświadczyli własnoręcznymi podpisami datę, godziny rozpoczęcia i zakończenia szkolenia oraz liczbę godzin szkolenia. Oświadczyli więc, że szkolenia odbyły się w podanej dacie i godzinach.

45 Daty te i godziny w obu kartach się pokrywają, a więc faktycznie kursant odbył szkolenie teoretyczne w obu kategoriach w wymiarze 30 godzin, nie zaś jak podano

46 w wydanym zaświadczeniu w wymiarze 60 godzin.

47 Art.104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który jest przepisem szczególnym

48 w odniesieniu do art.71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U. Nr 173, poz.1807 z późn.zm. ), definiuje co należy rozumieć przez rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Jest nim prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia ( zawartym w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r.) oraz wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, a więc gdy zostało ono wydane pomimo, iż osoba nie odbyła wymaganego programem szkolenia lub nie posiada wiedzy lub umiejętności określonych w charakterystyce absolwenta kursu.

49 Dla uznania, że doszło do rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wystarczające jest stwierdzenie jednorazowego faktu szkolenia niezgodnie

50 z obowiązującym programem szkolenia lub jednorazowego wydania niezgodnego ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu kursu. Przy zaistnieniu takich przypadków wydanie przez organ zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązkowe.

51 Organy administracji publicznej prawidłowo rozstrzygnęły sprawę na drodze postępowania administracyjnego i zakwalifikowały stwierdzone uchybienia jako rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, a tym samym zarzut naruszenia art.104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, art.71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art.42 ust.1 i 3 w związku z art.8 ust.1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest bezpodstawny.

52 Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący. Skarżący zarzuca, iż organ nie uwzględnił złożonych przez niego wyjaśnień, iż w przypadku D. T. faktycznie ilość godzin zajęć teoretycznych była znacznie większa niż 30 godzin uwidocznionych w karcie szkolenia, a także, iż na tę okoliczność nie dokonał wnioskowanego przesłuchania D. T.

53 Jakkolwiek uchybieniem organu jest, iż w zaskarżonej decyzji nie ustosunkował się do powyższego wniosku dowodowego i wyjaśnień skarżącego, to jednak, zdaniem składu orzekającego, powyższe naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy. Skarżący jako osoba prowadząca ośrodek szkolenia kierowców winien znać i stosować obowiązujące w tym zakresie przepisy, a przede wszystkim program szkolenia kierowców. Ze złożonych przez skarżącego wyjaśnień wynika niewłaściwe rozumienie i stosowanie tych przepisów. Oświadczenie, czy zeznanie, zaprzeczające dokonanym wpisom w karcie przeprowadzonych zajęć przez osoby bezpośrednio zainteresowane wynikiem postępowania nadzorczego, nie może stanowić podstawy zakwestionowania dowodu jakim jest – sporządzona zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury – karta przeprowadzonych zajęć, stanowiąca podstawę wydania zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

54 Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjnych w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 4 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2013 r., III SA/Po 1119/12
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 31 marca 2010 r., II SA/Go 46/10
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2010 r., III SA/Łd 487/09
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2008 r., III SA/Lu 264/08