Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 stycznia 2020 r., II SA/Sz 1127/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 stycznia 2020 r., II SA/Sz 1127/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na włączenie przez Prezydenta Miasta karty adresowej zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków do gminnej ewidencji zabytków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej Spółce A uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 16 września 2019 r. złożonym w dniu 3 października 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia 29 października 2019 r., [...] Spółka z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na włączenie przez Prezydenta Miasta karty adresowej zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków, tj. zespołu dawnej fabryki cukru przy ul. [...] w S. (obecnie ul. [...]) do prowadzonej, w formie elektronicznej, gminnej ewidencji zabytków.

3 Spółka złożyła oświadczenie, iż pismo pełnomocnika Spółki z dnia 16 września 2019 r. stanowi skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] złożoną na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, dalej jako "u.s.g", a działanie Prezydenta Miasta polegające na włączeniu karty adresowej zabytku nieruchomego nie wpisanego do rejestru zabytków zespołu dawnej fabryki cukru do gminnej ewidencji zabytków w dniu 12 grudnia 2012 r. stanowi sprawę z zakresu administracji publicznej. Aktywność organu przybrała formę zarządzenia, którego treścią było określenie zabytku i włączenie do gminnej ewidencji zabytków i podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca Spółka wskazała, że przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie regulują kwestii terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wskazany akt, a art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma w tym wypadku zastosowania.

4 Spółka wyjaśniła również, że pismem z dnia 18 czerwca 2019 r. bezskutecznie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez wyłączenie z gminnej ewidencji zabytków karty adresowej zespołu dawnej fabryki cukru. Odpowiedź organu na ww. wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 17 lipca 2019 r.

5 Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje:

7 Skarga dotyczy włączenia przez Prezydenta Miasta w dniu 12 grudnia 2012 r. karty adresowej zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków do gminnej ewidencji zabytków do gminnej ewidencji zabytków. Zdaniem skarżącej, działanie to miało formę zarządzenia Prezydenta Miasta.

8 Zdaniem Sądu, kwestionowane skargą działanie organu zostało podjęte na podstawie art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162 poz. 1568) i należy zaliczyć je do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na którą to czynność przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

9 Co istotne, z punktu oceny dopuszczalności skargi, Sąd stwierdził, że skarga na czynność Prezydenta Miasta podjętą w dniu 12 grudnia 2012 r., a dotyczącą włączenia karty adresowej zabytku nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków do gminnej ewidencji zabytków, była już oceniana przez Sąd pod kątem jej dopuszczalności. Skarżąca Spółka wniosła bowiem już pismem z dnia 24 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Prezydenta Miasta z dnia 12 września 2012 r. polegającą na włączeniu karty adresowej zabytku nieruchomości niewpisanego do rejestru zabytków, tj. zespołu dawnej fabryki cukru przy ul. [...] w S. do gminnej ewidencji zabytków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 865/19 odrzucił skargę uznając, że skarga dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej, lecz nie została poprzedzona wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonym w terminie zakreślonym przez art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało bowiem złożone po upływie 14 dni od dnia w którym strona dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu kwestionowanej czynności. Wskazane postanowienie stało się prawomocne.

10 W myśl art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stosownie do postanowień art. 171 w zw. z art. 166 p.p.s.a., postanowienie prawomocne ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

11 Powyższe oznacza, że zarówno w zakresie oceny charakteru działania Prezydenta Miasta z dnia 12 września 2012 r. i uznania go za czynność z zakresu administracji publicznej, jak i dopuszczalności wniesionej skargi, zostało wydane prawomocne orzeczenie Sądu. Ponownie złożenie skargi na tą samą czynność należało uznać za niedopuszczalne. Nie uległy bowiem zmianie w tym zakresie regulacje prawne.

12 Ponieważ działanie organu będące przedmiotem skargi zostało podjęte dnia 12 grudnia 2012 r., do oceny dopuszczalności skargi należało zastosować art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.

13 Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4 ww. przepisu).

14 Skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

15 Z pism znanych Sądowi z urzędu, m.in. z notatki sporządzonej dnia 31 stycznia 2018 r. przez R. W. na wniosek M. S., reprezentującego skarżącą Spółkę także w niniejszym postępowaniu wynika, że w dniu sporządzenia notatki M. S. miał wiedzę o tym m.in., że karta adresowa budynku administracyjnego - biuro i laboratorium opracowana w dniu 16 grudnia 2011 r. została sporządzona, w jego ocenie, z rażącym naruszeniem prawa i niedopełnieniem obowiązków przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w S.. Wyjaśnił, że budynek laboratorium - biuro został fizycznie usunięty 3 marca 2009 r. Ponadto, posiadał wiedzę, że karty adresowe zespołu dawnej fabryki cukru zostały wykonane w wersji elektronicznej. Również z decyzji Prezydenta Miasta z dnia 18 kwietnia 2018 r., wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2006 r. poz. 1764 ze zm.) wynika, że w dacie złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, tj. w dniu 28 lutego 2018 r. skarżąca Spółka wiedziała o sporządzonych kartach adresowych przedmiotowego zabytku, dlatego zwróciła się o udzielenie informacji dotyczącej wykształcenia posiadanego przez osobę, która te karty adresowe sporządziła.

16 Z wyżej przytoczonych dokumentów dołączonych do akt sądowych wynika zatem, że Spółka nie dochowała czternastodniowego terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, liczonego od dnia w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu kwestionowanej czynności. W tej sytuacji należało uznać, że skarżąca Spółka przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie zakreślonym przez art. 52 § 3 p.p.s.a.

17 Nawet gdyby uznać twierdzenie skarżącej, że w sprawie wydano akt (zarządzenie), czego nie potwierdzają przedłożone Sądowi akta administracyjne i sprawa podlegałaby kognicji Sądu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., to należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że do skarg opartych na art. 101 ust. 1 u.s.g. przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzemieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. stosuje się nadal do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed tym dniem (por. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2018 r. II OSK 1624/18, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 345/18, orzeczenia dostępne w Internecie). W tym wypadku od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. od dnia 17 lipca 2019 r. rozpoczął bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi. Skarżąca wniosła skargę w dniu 3 października 2019 r., a więc po 30 dniowym terminie do jej wniesienia liczonym od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym termin do wniesienia skargi nie został zachowany. W konsekwencji, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga, jako wniesiona z uchybieniem terminu, również podlega odrzuceniu.

18 Z opisanych przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.