Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2015 r., II SA/Sz 1095/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2015 r., II SA/Sz 1095/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi B. Ł. o wymierzenie grzywny Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26.11.2009 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 8 września 2014 r. B.L., reprezentowana przez pełnomocnika ojca J.L., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wymierzenie organowi Państwowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S., którego pracownikiem jest L.K., grzywny w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. za niewykonanie wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 844/09 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 705/10.

3 Zarządzeniem z dnia 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał skargę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. celem nadania biegu, zobowiązując jednocześnie do zwrotu skargi wraz z odpowiedzią na skargę stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a.

4 Skarga wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu 7 listopada 2014 r.

5 Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o oddalenie skargi.

6 Skarżąca na wniosek Sądu przedłożyła pismo z dnia 18 marca 2014 r. oraz protokołu z dnia 27 marca 2014 r. z których wynika, że żąda wydania decyzji w związku z wyrokami WSA i NSA.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r. na skutek rozpatrzenia skargi B. i M.L. oraz E.O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie nakazu częściowej rozbiórki obiektu położonego w [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 22 stycznia 2009 r. i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2011 r. oddaliło skargę kasacyjną E.O. od wyroku z dnia 26 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w toku prowadzonego postępowania treść przedłożonego przez inwestora zamiennego projektu budowlanego będzie stanowić podstawę do dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego.

9 Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem wezwał stronę do uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego, który to obowiązek został decyzją z dnia 28 września 2004 r. nałożony na stronę zgodnie z art. 77 K.p.a.

10 Decyzją z dnia 24 kwietnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. nakazał inwestorowi E.O, rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolno stojącego na nieruchomości w S. – w celu doprowadzenia rozbudowy do zgodności z obowiązującym obecnie planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. Wskutek rozpatrzenia odwołań B.L. oraz E.O. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia 6 sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

11 Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

12 wniosła B.L. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 979/14.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

14 Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd operuje w granicach sprawy, co prowadzi do wniosku, że wyznaczony jest przez stronę skarżącą przedmiot postępowania w znaczeniu materialnym (a nie procesowym), określony w skardze przedmiot zaskarżenia wyznacza jednocześnie wiążące granice sprawy rozpoznawanej przez Sąd (por. wyrok NSA z 27.10.2010 r. sygn. akt I OSK 73/10).

15 Wyrażone w skardze żądanie ukarania grzywną funkcjonariusza publicznego organu I instancji w związku z lekceważeniem i uporczywym niewykonywaniem postanowień wyroków sądów WSA i NSA w zestawieniu z zarzutami zawartymi

16 w skardze od decyzji ZWINB z dnia 6 sierpnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Sz 979/14)

17 w ocenie Sądu nie zmierza do ukarania organu administracji za brak wydania rozstrzygnięcia lecz za brak wykonania wydanej przez organ administracji decyzji zgodnie z orzeczeniami Sądu WSA z dnia 26 listopada 2009 r. i NSA z dnia 1 lipca 2011 r.

18 W ocenie Sądu obydwa powyższe wyroki jednoznacznie wskazują, że organ administracji ma obowiązek ponownego rozpoznania sprawy. Ocena nowej decyzji wydanej w wykonaniu wyroku sądowego, nie może stanowić podstawy zastosowania środków przewidzianych w przepisie art. 154 § 1 P.p.s.a. Rozpoznając skargę w tym trybie, Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny nowej decyzji wydanej

19 w wykonaniu wyroku sądowego, nie może też ustalić czy organ zastosował się do oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu Sądu.

20 Zarzuty te mogą być przedmiotem skargi na wydane decyzje, które skarżąca sformułowała w sprawie II SA/Sz 979/14.

21 W niniejszej sprawie Sąd ustalił, że decyzje będące wykonaniem wyroków sądowych zostały wydane 24 kwietnia 2014 r. i 6 sierpnia 2014 r. zaś skarga

22 o wymierzenie grzywny wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

23 14 października 2014 r. (data nadania przez Sąd pisma do PINB).

24 W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak w wyroku.