Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r., I SA/Po 34/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r., I SA/Po 34/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu za bezzasadny postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Uzasadnienie

2 W skardze z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący zawarł wniosek w wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, gdyż prowadzona egzekucja naraża skarżącego na niepowetowaną szkodę.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

4 Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem przepisy nie przewidują możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego przez Sąd.

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6 Czynności egzekucyjne nie są objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. W związku z tym ich wstrzymanie przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest możliwe.

7 Tytuł wykonawczy nie jest decyzją lub postanowieniem wymienionym w art. 61 § 2 punkt 1 P.p.s.a. Tytuł taki nie należy również do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 punkt 2 P.p.s.a. Nie jest on także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego, ani aktem terenowego organu administracji rządowej. Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym stanowiącym dowód niewykonania określonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 01 sierpnia 2014 r. o sygn. akt II FSK 2295/14). Ponadto wyjaśnić należy, że na podstawie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ.

8 Z powodu zatem braku odpowiedniej podstawy prawnej, Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1358/13, sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 973/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1058/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2184/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 303/13 – powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1592/04, niepubl.).

9 Wskazać także należy, że nawet w przypadku sformułowania przez skarżącego wniosku, stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. jako żądanie wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a nie jak to uczyniono, żądanie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, wniosek taki nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.

10 Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu.

11 Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy uznania zarzutu za bezzasadny. Nie nakłada więc na stronę skarżącą obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogłoby zostać uwzględnione.

12 W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.