Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 sierpnia 2016 r., IV SAB/Po 43/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 sierpnia 2016 r., IV SAB/Po 43/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta sędziowie: sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o wyłączenie sędziego NSA Grażyny Radzickiej w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grażyny Radzickiej

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. R. P. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Po 43/15 o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (k. [...]). W zażaleniu został zawarty także wniosek o wyłączenie sędziego NSA G. R.. Wniosek nie został uzasadniony.

3 W związku ze złożonym wnioskiem sędzia NSA G. R. złożyła pisemne oświadczenie, w którym wskazała, że w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 43/15 nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie ze skargi R. P. (k. [...]).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

6 Stosownie natomiast do treści art. 19 Ppsa, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 Ppsa).

7 Należy wskazać, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego NSA G. R. nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 Ppsa lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Jak stwierdzono zaś w orzecznictwie sądowym, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przezeń wyjaśnienia i jeśli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (zob.: postanowienie SN z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, publ.: OSN 1972, poz. 55). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 Ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por.: postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10; postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 – dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że z art. 19 Ppsa wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.

8 Sąd podkreśla, że skarżący nie dość, że nie wykazał w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 Ppsa, ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 Ppsa), to nie uzasadnił w ogóle swojego wniosku. Poprzestał jedynie na nie popartym niczym twierdzeniu, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego.

9 Tym samym wobec niewykazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia wskazanego sędziego, należało orzec, na podstawie art. 22 § 1 i 2 Ppsa, jak w sentencji postanowienia.