Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r., IV SA/Po 357/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r., IV SA/Po 357/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Bożena Popowska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi T.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu oddala skargę

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 26 lipca 2010 r. T.S. zwróciła się o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu własnościowego nr [...] przy ul. P.W. [...] w K., o powierzchni użytkowej [...] m2.

3 Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., nr [...] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 219 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) odmówił T.S. wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu własnościowego nr [...] przy ul. P.W. [...] w K., o powierzchni użytkowej [...] m2.

4 Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], po rozpoznaniu zażalenia T.S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując, że organ powinien rozpatrzyć możliwość wydania na wniosek T.S., zaświadczenia określonego w art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 nr 80 poz. 903 ze zm. - dalej ustawa o własności lokali).

5 Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 219 kpa odmówił T.S. wydania zaświadczenia, określonego w art. 2 ustawy o własności lokali dotyczącego lokalu własnościowego nr [...] przy ul. P.W. [...] w K, o powierzchni użytkowej [...] m2.

6 W uzasadnieniu organ wskazał m. in., że o samodzielności określonego lokalu decyduje spełnienie przez niego warunków określonych przez ustawodawcę w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Spełnienie tych wymagań potwierdza zaświadczenie, wydawane w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, w oparciu o przepisy działu VII kpa ( art. 217-220 kpa). W trakcie oględzin lokalu stwierdzono, że składa się on z pomieszczeń o powierzchni [...] m2 ( dwa pokoje, kuchnia, łazienka, we ) służących zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych oraz pomieszczenia o powierzchni [...] m2, przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej - sklep z odzieżą ochronną. Powyższe potwierdza wykonana dokumentacja fotograficzna. Dokumentacja ta potwierdza także, że do pomieszczenia o powierzchni [...] m2 wybudowano dodatkowe wejście z zewnątrz budynku, w celu przystosowania pomieszczenia na lokal handlowy. Załączona do wniosku decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 1996 r, znak [...] o pozwoleniu na użytkowanie pawilonu handlowego o powierzchni użytkowej [...] m2 potwierdza, że pomieszczenie to ma inne przeznaczenie niż mieszkalne. Pomieszczenie handlowe połączone jest drzwiami wewnętrznymi z pomieszczeniami spełniającymi funkcję mieszkalną, bowiem projekt przebudowy warunkował takie funkcjonowanie pomieszczenia handlowego, w którym obsługę sklepu stanowić będzie właścicielka pomieszczeń mieszkalnych, korzystająca z węzła higieniczno-sanitarnego oraz miejsca do higienicznego spożywania posiłków znajdujących się w lokalu mieszkalnym.

7 Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali samodzielnym lokalem mieszkalnym jest izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, wydzielonych trwałymi ścianami w obrębie budynku, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Kwestię pomieszczeń przynależnych do lokalu reguluje art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali zgodnie z którym do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż.

8 Organ wskazał, że z punktu widzenia przesłanek samodzielności lokali, przedmiotowy lokal nr 36 nie stanowi samodzielnego lokalu mieszkalnego. Składa się on z pomieszczeń służących zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych oraz pomieszczenia przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej. Funkcjonowanie tego pomieszczenia handlowego warunkowane jest koniecznością korzystania z węzła higieniczno-sanitarnego znajdującego się w części mieszkalnej.

9 Zażalenie na powyższe postanowienie wiosła T.S. wskazując m. in. iż lokal mieszkalny i lokal użytkowy nie mają wspólnych urządzeń higieniczno-sanitarnych. Lokal użytkowym może, zgodnie z przepisami i orzecznictwem korzystać z zewnętrznego węzła sanitarnego. Oba lokale posiadają oddzielone, niezależne od siebie wejścia do lokali i są użytkowane zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Lokal mieszkalny i lokal użytkowy są wydzielone w obrębie budynku i w obrębie lokalu własnościowego trwałymi ścianami, a drzwi wewnętrzne pomiędzy tymi lokalami stanowią dozwolony element konstrukcyjny trwałej ściany.

10 Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

11 Uzasadniając je Kolegium podkreśliło m.in., że oględziny i sporządzona dokumentacja fotograficzna wskazują, że przedmiotowy lokal składa się z lokalu mieszkalnego oraz pawilonu handlowego. Odwołująca uzyskała pozwolenie na adaptacje pomieszczenia mieszkalnego na pawilon wielobranżowy wraz ze zmianą elewacji bloku i budową podestu wejściowego. Pawilon handlowy posiada odrębne wejście, ale nie jest wyposażony w pomieszczenie higieniczno-sanitarne. Pomiędzy lokalem mieszkalnym a pawilonem handlowym znajdują się drzwi wewnętrzne. Jedną z przesłanek warunkujących samodzielność lokalu jest wydzielenie lokalu za pomocą trwałych ścian. W sytuacji gdy pawilon handlowy jest połączony z lokalem mieszkalnym wewnętrznymi drzwiami, żaden z tych lokali nie spełnia przesłanki wydzielenia trwałymi ścianami.

12 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca wskazała m.in., że zaskarżone postanowienie jest nieprzekonywujące. Podniosła, iż sporne drzwi wewnętrzne rozdzielają lokale, które przylegają do siebie oraz należą i są użytkowane przez ta samą osobę.

13 W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

16 Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności.

17 Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Zgodnie z art. 2 ust.2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Spełnienie wymagań o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia. Przyjęcie przez ustawodawcę, iż stwierdzenie spełnienia przez lokal mieszkalny lub użytkowy wymagań, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy, dokonywane ma być przez starostę i czynność ta ma formę zaświadczenia, oznacza, że postępowanie prowadzone z wniosku podmiotu zainteresowanego uzyskaniem potwierdzenia samodzielności lokalu ma charakter administracyjny, do którego mają zastosowanie przepisy działu VII kpa (art. 217-220). Jednakże stwierdzenie spełnienia wymagań techniczno-budowlanych jest czynnością materialno-techniczną, która charakteryzuje się szczególną specyfiką. Zaświadczenie, mimo że jest urzędowym potwierdzeniem określonych faktów - odmiennie, niż wynika to z art. 218 § 1 kpa - opiera się najczęściej na określeniu stanu samodzielności lokalu nie na podstawie materiałów znajdujących się w wyłącznym posiadaniu organu, lecz na podstawie dokumentacji przedstawionej przez ubiegającego się o wydanie zaświadczenia (tak Uchwała 7 Sędziów z dnia 27 lipca 2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie I OPS 2/09 -ONSA/WSA 2009/5/83).

18 W przedmiotowej sprawie jest niespornym, że skarżąca na podstawie decyzji z dnia 8 października 1996 r. uzyskała pozwolenie na adaptację pomieszczenia mieszkalnego na pawilon wielobranżowy wraz ze zmianą elewacji bloku i budową podestu o powierzchni użytkowej [...] m2 W dniu [...] grudnia 1996 r. udzielono skarżącej pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego.

19 W przedłożonej dokumentacji wynika, że w lokal własnościowy nr [...] przy ul. P.W. [...] w K. składa się z lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2 i pawilonu handlowego o powierzchni użytkowej [...] m2 zaadaptowanego z pomieszczenia mieszkalnego. Jest również niespornym w ustalonym stanie faktycznym, że pawilon handlowy posiada odrębne wejście, i że w ścianie wspólnej dla lokalu mieszkalnego i pawilonu handlowego znajdują się drzwi wewnętrzne. Właścicielem i użytkownikiem lokal handlowego i mieszkalnego jest skarżąca.

20 Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, samodzielny lokal może się składać z jednej lub z kilku izb, byleby tylko zostały one wydzielone w obrębie budynku trwałymi ścianami. Ma on być przeznaczony na stały pobyt ludzi i wraz z pomieszczeniami pomocniczymi (jeśli są) służyć ma zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

21 Wskazać należy, że lokal handlowy nie stanowi "pomieszczenia przynależnego", o którym mowa w art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali bowiem pomieszczenie przynależne to niewątpliwie pomieszczenia których byt jest związany z lokalem mieszkalnym. Przykładowe ich wyliczenie w przepisie art. 2 ust. 4 jak piwnica, strych, komórka, garaż wyraźnie wskazują, że ich istnienie pozwala na korzystanie z lokalu mieszkalnego. Podobnie jak pomieszczenie przynależne może być położone w pewnej odległości od lokalu, w skład którego wchodzi, tak i urządzenia niezbędne do

22 prawidłowego i zgodnego z przewidzianą funkcją korzystania z lokalu mogą być położone poza nim. Zarówno z przepisów ustawy o własności lokali, jak i z innych przepisów nie wynika wymóg, aby samodzielny lokal mieszkalny wyposażony był we wszystkie niezbędne urządzenia. Niektóre urządzenia mogą znajdować się poza lokalem, np. urządzenia do gromadzenia odpadów oraz urządzenia sanitarne.

23 O samodzielności określonego lokalu decyduje jednak wyłącznie kryterium normatywne, tj. spełnienie przez niego warunków określonych przez ustawodawcę w dyspozycji art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Jak wskazano wyżej samodzielny lokal może się składać z jednej lub z kilku izb, byleby tylko zostały one wydzielone w obrębie budynku trwałymi ścianami. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie jest spełniona bowiem w ścianie wspólnej dla lokalu mieszkalnego i pawilonu handlowego znajdują się drzwi wewnętrzne.

24 Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.