Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2017 r., IV SA/Po 326/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2017 r., IV SA/Po 326/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 M. R. wniósł skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 02 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi § 3 wyżej wymienionego przepisu: po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

5 Należy jednak podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

6 Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295).

7 Przedmiotowa decyzja dotyczy odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym (tak np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 470/14, LEX nr 1452663) instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (por. także: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 759/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I FZ 306/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt II FZ 214/13, czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt II OZ 61/13, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 Na marginesie należy wskazać Skarżącemu, że zaskarżona przez niego decyzja nie dotyczy decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, jak to wskazuje we wniosku lecz odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 26.06.2014 r. nakazującej rozbiórkę części budynku letniskowego.

9 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.