Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2011 r., II SAB/Po 44/11

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sygnatura
II SAB/Po 44/11
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. K. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w P. w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia skargę odrzucić /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak

Uzasadnienie

2 Skargą datowaną na dzień 3 czerwca 2011 r. T. K. zażądał zobowiązania Powiatowego Urzędu Pracy w P. do wydania decyzji w przedmiocie odmowy zarejestrowania go jako osoby bezrobotnej oraz odmawiającej dopuszczenia go do samej czynności rejestracji.

3 W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że w dniu (...) kwietnia 2011 r. zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. celem zarejestrowania i uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Nie mógł jednakże przystąpić do samej rejestracji, bowiem pracownik PUP wydający numerki (bilety) uprawniające do późniejszego stawienia się, w określonym czasie, do odpowiedniego stanowiska do rejestracji. Pracownik ten skierował go do informacji, gdzie w związku z brakiem kompletu dokumentacji wymaganej do zarejestrowania poinformowano go, że nie może przystąpić do rejestracji i zostać zarejestrowany. Zdaniem skarżącego odmowa zarejestrowania powinna mieć formę decyzji administracyjnej, której w tym przypadku nie wydano, a pracownik PUP nie jest uprawnionym do decydowania, komu przysługuje prawo do zarejestrowania. W konsekwencji uniemożliwiono mu przystąpienie do rejestracji, na którym to etapie powinno zostać stwierdzone, czy jakie dokumenty musi przedłożyć do rejestracji oraz czy może uzyskać status osoby bezrobotnej.

4 Przekazując skargę do sądu administracyjnego Z-ca Dyrektora PUP wniosła o jej oddalenie i wyjaśniła, że zgodnie z ustaloną w PUP procedurą osobom zgłaszającym się do rejestracji pracownik recepcji zadaje pytanie odnośnie posiadanych dokumentów. W przypadku kiedy osoba twierdzi, że posiada komplet dokumentów wymaganych do rejestracji, zostaje jej wydany imienny bilet do rejestracji na dzień bieżący lub w przypadku braku wolnych miejsc w danym dniu, na pierwszy wolny dzień. Natomiast w przypadku braku wymaganych dokumentów, osoba taka kierowana jest do Punktu informacyjnego w PUP w celu uzyskania informacji o przedłożeniu w dniu rejestracji niezbędnych dokumentów do dokonania rejestracji i ustalenia statusu osoby bezrobotnej. Niewydanie biletu do rejestracji następuje wyłącznie w przypadku, gdy osoba zgłaszająca się podaje, że nie posiada przy sobie wymaganych dokumentów. Wymagane do rejestracji dokumenty określone są w §3 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz.U. Nr 262 poz. 2607 ze zm.), dostępnych na stronach internetowych PUP, oraz w ulotce informacyjnej wydawanej osobom zgłaszającym się do PUP celem dokonania rejestracji. O dnia 1 lutego 2011 r. ulotka ta w pkt 11 przedstawia również informacje o rodzajach dokumentów, jakie powinna przedłożyć osoba, która wcześniej dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a następnie działalność gospodarczą zawiesiła lub wpis do ewidencji wykreśliła. Zgodnie z § 4 rozporządzenia, w przypadku nieprzedłużenia wymaganych dokumentów rejestracji nie dokonuje się, a podjęte czynności nie były decyzjami w myśl przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem organu, niedokonanie rejestracji nie skutkuje wydaniem decyzji administracyjnej, na co wskazują przepisy ww. rozporządzenia oraz określony przepisem art. 9 ust. 1 pkt 14 katalog decyzji wydawanych przez powiatowy organ zatrudnienia.

5 Sprawdzenie, czy dana osoba ma wszystkie wymagane do rejestracji dokumenty jest czynnością techniczną, służącą ustaleniu, czy osoba taka może zostać zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy. Zgodnie z przyjętą w PUP procedurą czynności te wykonywane są przez pracowników recepcji, którzy wydają imienny bilet do rejestracji tym osobom, które posiadają wymagane do rejestracji dokumenty. W przypadku braku kompletu dokumentów bilet do rejestracji nie jest wydawany. W tej sytuacji zdaniem organu skarga jest bezzasadna, gdyż organ zatrudnienia nie posiada uprawnień do wydawania decyzji w przedmiotowej sprawie.

6 Pismem wniesionym do Sądu w dniu 20 lipca 2011 r. skarżący T. K. zaprzeczył, jakoby pracownikowi PUP powiedział, że nie ma wszystkich wymaganych do rejestracji dokumentów. Podniósł, że wszystkie dokumenty posiadał przy sobie i zamierzał je okazać podczas rejestracji, co mu uniemożliwiono, nie wydając biletu uprawniającego do przystąpienia do rejestracji.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

9 Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność jest wypełnienie wymogów formalnych, w tym uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie, zgodnie art. 52 § 1 p.p.s.a. Niedopełnienie tego wymogu skutkuje koniecznością odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W przypadku skarg na bezczynność takim środkiem jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.) lub też wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

10 Przedmiotowa skarga, jak wynika z jej treści, wniesiona została w związku z uniemożliwieniem skarżącemu przystąpienia w dniu 1 kwietnia 2011 r. do czynności zarejestrowania go jako osoby bezrobotnej w PUP, co w konsekwencji skutkowało niemożnością uzyskania przez niego decyzji w przedmiocie statusu bezrobotnego – pozytywnej lub negatywnej. Zważyć należy, iż przystąpienie do rejestracji jest warunkiem przeprowadzenia przez organ oceny dokumentów przedkładanych do rejestracji, co skutkuje wydaniem decyzji o uznaniu danej osoby za bezrobotnego i uzyskaniem przez nią statusu osoby bezrobotnej, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 14 powołanej wyżej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U z 2008r. Nr 69. poz. 415 ze zm.). Procedury obowiązujące w PUP w Poznaniu pozwalają uznać, że zarzucana bezczynność dotyczy szeroko pojętej czynności (aktu) rejestracji osób bezrobotnych w powiatowym organie zatrudnienia. Czynności te podejmowane są w oparciu o przepisy powołanej ustawy, a rejestracja osoby bezrobotnej skutkuje wydaniem decyzji o uzyskaniu przez nią statusu bezrobotnego lub wydaniem decyzji o odmowie uzyskania takiego statusu, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 14 powołanej wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przedmiotowa skarga wniesiona została w przedmiocie bezczynności Dyrektora PUP w związku z ubieganiem się przez skarżącego o uzyskanie takiego statusu. Taka sprawa, jak wyżej wskazano, podlega rozpatrzeniu w formie decyzji, a zatem warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność jest wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na działania Dyrektora PUP, zgodnie z art. 37 k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. I OSK 1635/09 – dostępne w Bazie orzeczeń NSA, na stronie internetowej NSA).

11 Z akt sprawy wynika, iż skarżący w rozpatrywanym przypadku nie dochował wymogu uprawniającego do skutecznego złożenia skargi na bezczynność organu, albowiem przed jej wniesieniem nie złożył do Wojewody zażalenia na bezczynność Dyrektora PUP. W ocenie Sądu treść pisma skarżącego z dnia (...) kwietnia 2011 r. nie pozwala uznać, iż pismo to jest zażaleniem, o jakim mowa w art. 37 k.p.a, o tym, z jakim środkiem prawnym mamy do czynienia, rozstrzyga bowiem treść pisma. Przedmiotowa skarga poprzedzona została "wezwaniem do wydania zaświadczenia", które to pismo z datą (...) kwietnia 2011 r. skarżący skierował do PUP, żądając wydania decyzji uzasadniającej odmowę zarejestrowania go w dniu (...) kwietnia 2011 r.

12 Skoro więc przedmiotowa skarga została wniesiona z pominięciem uprzedniego złożenia do Wojewody zażalenia na działania Dyrektora PUP, to skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 52 § 1 p.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty. Na marginesie Sąd jednakże wskazuje, że wniesienie zażalenia na działania organu I instancji pozwoliłoby zbadać przez wskazany organ nadzoru, czy sytuacja opisana przez skarżącego miała miejsce oraz ocenić, czy stosowane w PUP procedury są do zaakceptowania z punktu widzenia interesów klientów tego urzędu. Kwestie te mogą ponadto zostać wyjaśnione w trybie skargi powszechnej, uregulowanej przepisami działu VII K.p.a., co jednakże nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

13 Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

14 /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak

Powołane przepisy