Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2004 r., II SA/Po 2529/02

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2004 r., II SA/Po 2529/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi H.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ G.Radzicka

Uzasadnienie

2 Burmistrz K. decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy, odmówił wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczącej budowy stacji paliw oraz pawilonu usługowo - handlowego w K. przy ul. [...] na działce nr "1" stanowiącej własność E. i R.O. - zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza K. z [...]09.2001 r. nr [...].

3 W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że wbrew żądaniu wnioskodawcy H.R. nie ma on przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, bo o tym, czy ktoś ma interes prawny nie decyduje wewnętrzne przekonanie danej osoby, lecz przepis prawa materialnego. Ponadto zdaniem organu wniosek został złożony po terminie jednego miesiąca przewidzianego w art. 148 § 2 kpa, gdyż wnioskodawca zapoznał się z treścią decyzji pod koniec roku 2001, natomiast wniosek o wznowienie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa złożył [...]06.2002 r. Z tych powodów stosując przepisy art. 148 i 149 § 3 kpa organ wydał decyzję opisaną na wstępie.

4 W odwołaniu od decyzji H.R. zarzucił wadliwą interpretację przepisów art. 28 kpa w odniesieniu do postępowania, w którym wydawana jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości sąsiedniej, a ponadto zaprzeczył temu, aby jak to twierdzi organ I instancji o wydanej decyzji dowiedział się pod koniec roku 2001.

5 W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

6 Przed rozstrzygnięciem sprawy organ odwoławczy wyznaczył rozprawę administracyjną i w trybie art. 136 kpa uzupełnił postępowanie dowodowe poprzez odebranie oświadczeń od odwołującego oraz architekta miejskiego K.R., w oparciu o notatkę, z której organ I instancji uznał, iż H.R. powziął wiadomość o wydaniu decyzji z [...] września 2001 r. nr [...] - w listopadzie 2001 r. (vide protokół rozprawy z [...] września 2002 r.) oraz przesłuchał w charakterze świadka M.P. - pracownika Urzędu Miejskiego w K., który potwierdził, że H.R. nie tylko dowiedział się o treści decyzji w listopadzie 2001 r., ale również zapoznał się z jej treścią, bowiem akta sprawy o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mu okazano (vide protokół rozprawy z [...] września 2002 r., którego ostatnią stronę wszyto błędnie na końcu akt).

7 Dając wiarę zeznaniom świadka M.P., które organ uznał za spójne, logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, organ jednocześnie nie dał wiary H.R., który jakkolwiek przyznał, że w listopadzie 2001 r. był w Urzędzie, to o planowanej inwestycji dowiedział się z artykułu prasowego opublikowanego [...] maja 2002 r.

8 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący zarzucił organom administracyjnym brak rzetelnego rozpoznania wniosku i naruszenie przez organ I instancji art. 9 i 10 kpa.

9 W konkluzji żądał uchylenia zaskarżonej decyzji.

10 W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga nie jest uzasadniona.

13 Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej ...", a procedurę tej kontroli regulują przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270). W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem.

14 Również w ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy.

15 Przepis art. 148 § 2 kpa stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

16 Wynika z jego brzmienia, że zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione, a organ ocenia przedstawione przez nią dowody i uznaje je za wiarygodne bądź nie.

17 W niniejszej sprawie w oparciu o zeznania świadka i oświadczenie architekta miejskiego organ administracyjny wywiódł, że skarżący powziął wiadomość o wydaniu decyzji z dnia [...]09.2001 r. pod koniec listopada 2001 r.

18 Zdaniem organu potwierdzają to:

19 – zeznania świadka inspektora M.P.

20 – oświadczenie Architekta Miejskiego K.R.

21 – odręczna notatka K.R. w aktach I instancji

22 – notatka podpisana przez K.R. i M.P. w aktach I instancji

23 – potwierdzenie przez skarżącego, że był pod koniec listopada 2001 r. u architekta miejskiego

24 Wywodom zaskarżonej decyzji, w tym kontekście trudno zarzucić błędne rozumowanie, czy też brak logiki, natomiast jedynym argumentem skarżącego jest to, że o wydaniu decyzji dowiedział się z gazety. Nie można temu twierdzeniu nadać jednak przymiotu dowodu, w szczególności w świetle zeznań M.P., która wyjaśniła, że reakcją skarżącego na wiadomość o wydanej decyzji i przejrzeniu akt uczestników O. było to, że skarżący oświadczył, że on również na swojej działce postawi magazyn. Taki wniosek skarżący złożył po kilku dniach i otrzymał decyzję pozytywną.

25 Należy zauważyć jedynie, z uwagi na treść decyzji I instancji, że organ odwoławczy winien w uzasadnieniu decyzji ponownie wytknąć błędne rozumowanie organu I instancji, co do faktu, iż to do oceny organu należy kwestia ustalania, kto jest stroną postępowania. Przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu bez wątpienia przymiot strony uzyskują właściciele działek sąsiednich, a także i innych jeżeli inwestycja może na nie oddziaływać, tak więc w niniejszej sprawie istotnym jest tylko przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a nie wadliwość rozumowania, że przymiot strony zależy od uznania organu administracyjnego. Sąd eksponuje powyższą okoliczność z tych powodów, że jak wynika z akt organu I instancji, również przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku magazynowego z [...]12.2001 r. na działce "1" organ I instancji także nie powiadomił właścicieli działek sąsiednich i ten fakt usiłował wykorzystać jako argument potwierdzający zasadność nie doręczenia decyzji z [...]09.2001 r. skarżącemu. Jest to błędne rozumowanie sprzeczne z utrwalonym orzecznictwem i doktryną.

26 Biorąc jednak pod uwagę, że zaskarżona decyzja jako jedyny powód utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy, wskazuje na przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z art. 148 kpa - na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) skargę należało oddalić.

27 /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ G.Radzicka

28 MK