Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2020 r., III SA/Po 186/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2020 r., III SA/Po 186/20

Sentencja

1 Dnia 3 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] stycznia 2020r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie ustalenia średniej ceny jednostek paliwa oddala skargę

Uzasadnienie

2 W dniu 20 grudnia 2019 roku Rada Miejska w Wieleniu podjęła uchwałę nr 138/X/2019 w sprawie ustalenia średniej ceny jednostek paliwa w gminie Wieleń. Podstawą prawną wydanej uchwały był art. 39 a ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2019 r., poz.1148 ze zm.). Paragraf 3 uchwały zawierał zapis, iż uchwała obowiązuje od dnia podjęcia.

3 W dniu 28 stycznia 2020 r. Wojewoda Wielkopolski stwierdził nieważność uchwały ze względu na istotne naruszenie prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że uchwała jest aktem prawa miejscowego, a brak postanowienia

4 o ogłoszeniu uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego stanowi naruszenie art. 2 ust.1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r.- O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Podkreślono, że obowiązek ogłoszenia aktu prawa miejscowego jako warunek jego wejścia w życie ma swoje źródło w Konstytucji RP. Ponadto, zdaniem organu nadzoru, zgodnie z treścią art. 2 ust.1 ustawy- O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe. Uchwała jest aktem prawa miejscowego, bowiem znajdzie zastosowanie przy zawieraniu umowy o zwrot kosztów dowozu rodzica (opiekuna) osoby niepełnosprawnej. Zawiera więc ona normy o generalnym i abstrakcyjnym charakterze, obejmując swoimi postanowieniami sytuacje powtarzalne i regulując we wskazanym zakresie prawa i obowiązki podmiotów, które spełnią hipotezę norm zawartych w uchwale.

5 Burmistrz Wielenia wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wniosła o jego uchylenie podnosząc, że sporna uchwała nie jest aktem powszechnie obowiązującym na terenie gminy, nie nakłada żadnych nakazów ani zakazów i skierowana jest do określonego kręgu rodziców, tj. rodziców uczniów z niepełnosprawnościami. Uchwała znajdzie więc zastosowanie jedynie przy zawieraniu umów o zwrot kosztów dowozu dzieci z konkretnymi rodzicami, a nie wszystkimi dowożącymi, a koszt dowozu będzie obliczany indywidualnie.

6 Organ nadzoru w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

8 Skarga podlega oddaleniu.

9 Do zakresu kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego należą między innymi sprawy skarg organów jednostek samorządu terytorialnego na rozstrzygnięcia nadzorcze, o czym stanowi art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325.).

10 Skarga Gminy Wieleń została oparta na art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.; dalej powoływana jako u.s.g.). W świetle tej regulacji rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego

11 z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze – art. 98 ust. 3 u.s.g.

12 W świetle powyższego przede wszystkim stwierdzić należy, że Wojewoda Poznański wydał rozstrzygnięcie nadzorcze przed upływem 30 dni, od dnia doręczenia mu uchwały Rady Miejskiej w Wieleniu, co pozwoliło mu skorzystać z kompetencji do stwierdzenia jej nieważności – art. 93 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 u.s.g. Z kolei Rada Gminy w Wieleniu podjęła uchwałę o jakiej mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g., czyli uchwałę

13 w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze do sądu administracyjnego. Dodać też należy, że skargę Gminy Wieleń wniesiono w terminie do tego przewidzianym.

14 Podzielić należy stanowisko organu nadzoru, że sporna uchwała Rady Gminy

15 w Wieleniu zawiera normy o charakterze generalnym, bowiem ustalone/uchwalone ceny paliwa dotyczą każdego rodzica/opiekuna dziecka niepełnosprawnego, który korzysta

16 z transportu realizowanego przez gminę na mocy art. 32 ust.6 i art. 39 ust. 4 w zw. z art. 39a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. 2019, poz.1148 ze zm.). Przyznana przez ustawodawcę kompetencja do podjęcia przez radę gminy uchwały w sprawie określenia średniej ceny jednostek paliwa w roku szkolnym stanowi niezbędny warunek realizacji przez gminę obowiązku wynikającego z w/w przepisów. Uchwała taka nie ma zatem charakteru wewnętrznego i indywidualnego, bowiem określony w art. 93 a ust.2 ustawy - Prawo oświatowe wzór matematyczny umożliwia według zasad jednakowych dla wszystkich adresatów obliczenie rekompensaty przysługującej rodzicom, w przypadku, gdy to rodzice/opiekunowie zapewniają przewóz. Już w uzasadnieniu do zaskarżonej uchwały wskazano, że dotychczas

17 w gminie regulowano tę kwestie na mocy zarządzenia Burmistrza, ale nowelizacja przepisów ustawy - Prawo oświatowe wymusiła konieczność podjęcia uchwały uwzględniającej kalkulacje kosztów wg. wzoru matematycznego. Tym samym wobec każdego rodzica/opiekuna dziecka niepełnosprawnego stosuje się kwotę zwrotu obliczoną na podstawie identycznego wzoru matematycznego.

18 Uchwała taka zatem jest aktem prawa miejscowego o charakterze wykonawczym, wydanym celem uszczegółowienia regulacji ustawowej i ma za zadanie uregulowanie zagadnienia natury technicznej tj. przyporządkowania do uniwersalnego wzoru matematycznego określonej ceny paliwa przy uwzględnieniu specyfiki lokalnej obszaru, na którym uchwala się wysokość tych cen.

19 Należy zgodzić się z tym, że uchwała adresowana jest do określonego kręgu rodziców/opiekunów, którzy dowożą dzieci z niepełnosprawnościami do szkoły i

20 w odniesieniu do wszystkich tych osób znajdą zastosowanie przepisy uchwały jako konsekwencji zapisu ustawy i to w sposób identyczny, bo na podstawie uniwersalnego wzoru. Przelicznik wzoru w oparciu o cenę paliwa ma zastosowanie do sytuacji, w której znaleźli się wszyscy rodzice/opiekunowie dzieci z niepełnosprawnościami, którzy dowożą dzieci do szkoły. Dopiero zawarcie umowy jest aktem indywidualnym, zrealizowanym w następstwie wydanej uchwały. Wbrew zarzutowi skargi fakt, że umowa taka podpisana zostaje raz w roku nie oznacza, że uchwała dotyczy jednostkowego zdarzenia, bowiem wobec wyżej wskazanych adresatów nastąpi wielokrotne jej zastosowanie.

21 Tym samym przyjąć należy, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego i podlega publikacji zgodnie z art. 4 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. - O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. 2019, poz. 1461). W konsekwencji uchwała ta powinna wejść w życie po upływie 14 dni od daty jej ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Niespełnienie wymogów publikacji aktu prawa miejscowego wynikających z art. 4 oraz art. 13 pkt 2 w/w ustawy stanowi naruszenie prawa i powoduje, że uchwała nie nabywa mocy prawnej. Stąd też zgodzić należy się ze stanowiskiem zawartym w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewody Wielkopolskiego, że niespełnienie warunku publikacji przesądza o naruszeniu art.

22 2 ust.1 w zw. z art. 4 i art. 13 pkt 2 tej ustawy i powoduje jej nieważność.

23 Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.