Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 maja 2006 r., II SA/Op 65/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 maja 2006 r., II SA/Op 65/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz – spr. po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę POSTANAWIA odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 5 stycznia 2006 r., które nadane zostało w dniu 12 stycznia 2006 r. przesyłką poleconą w placówce pocztowej "Poczty Polskiej", K. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze tej, kwestionując rozstrzygnięcia organów administracji podjęte w przedmiocie udzielenia E. M. pozwolenia na budowę skarżący wskazał, iż w niniejszej sprawie na skutek wznowienia postępowania wydana została przez Starostę [...] decyzja z dnia [...], nr [...]. o odmowie uchylenia decyzji Starosty [...], z dnia [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania E. M. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części mieszkania w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na lokal usługowy. Skarżący wyjaśnił, iż decyzja z dnia [...], utrzymana została następnie w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...], nr [...]. Zaznaczył również, iż w postępowaniu odwoławczym nie został uznany za stronę. Organ II instancji nie doręczył mu decyzji z dnia [...]. Dodatkowo K. P. podniósł, iż nie została mu skutecznie doręczona również decyzja organu I instancji.

3 W dniu 21 marca 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga wniesiona została na decyzję Starosty [...] z dnia [...]., czy też dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...].

4 W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, iż skarga dotyczy decyzji zarówno organu I jak i II instancji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 skargę należało odrzucić.

7 W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść skutecznie w terminie 30 dni, przy czym termin liczy się od dnia doręczenia decyzji skarżącemu.

8 Zauważyć przyjdzie, iż powyższy przepis, określając termin do wniesienia skargi, określa początek jego biegu jedynie w przypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo jednak braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej, uznać należy, iż aktualny w tej kwestii jest pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. O ile z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97, niepublikowany, treść zamieszczona w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 44541). Nie można natomiast w odniesieniu do takiej sytuacji zgodzić się z tezą, iż w stosunku do osoby której nie doręczono decyzji, termin do złożenia skargi w ogóle nie rozpoczął biegu (por. wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA/Kr 585/01, niepublikowany). Takie stanowisko byłoby bowiem sprzeczne z, wyrażoną w art. 16 § 1 K.p.a., zasadą trwałości decyzji administracyjnych. Według art. 110 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Chodzi o doręczenie decyzji adresatom. Decyzja ostateczna wchodzi do obrotu prawnego wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego (patrz: Czesław Martysz [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I", Kantor Wyd. Zakamycze 2005, s. 188). To wywołanie skutków prawnych polega także na zastosowaniu specjalnej regulacji, dla sytuacji polegającej na pozbawieniu strony udziału w postępowaniu. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy rozumieć także przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji. Dotyczy to m.in. spraw, w których występuje wielość stron, gdy jednej ze stron nie doręczono decyzji. W takich przypadkach strona ma prawo żądać wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (por. Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 579).

9 Jak już wyżej zasygnalizowano, gdy strona bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi do sądu, stosownie do art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu (por. H. Knysiak – Molczyk, [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 332). Przypomnienie tej możliwości proceduralnej jest o tyle wskazane, że pojawić się może problem konkurencji dwóch środków prawnych: podania o wznowienie postępowania administracyjnego (art. 148 K.p.a.) oraz skargi do sądu administracyjnego wniesionej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1 oraz art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła, jednak warto zauważyć, że zagadnienie takiej konkurencji normuje przepis art. 56 Prawa o postępowaniu (...).

10 Podsumowując powyższe uwagi przyjdzie stwierdzić, że strona postępowania administracyjnego, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje odrzuceniem skargi, chyba ze skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 tej ustawy). Nie uszczupla to prawa strony do obrony swoich interesów, gdyż służy jej nadto prawo wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, w myśl art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

11 Na uboczu przypomnieć warto, iż decyzje kończące postępowanie w sprawie wznowienia, podlegają na ogólnych zasadach zaskarżeniu w nadzwyczajnych trybach postępowania administracyjnego, a więc także w drodze podania o wznowienie postępowania (por. Barbara Adamiak, op. cit. s. 615).

12 Mając na uwadze powyższe zauważyć przyjdzie, iż w niniejszej sprawie ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja doręczona została jednej ze stron biorących udział w postępowaniu odwoławczym, był dzień 14 stycznia 2005 r. Uznać zatem wypada, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 13 lutego 2005 r. Z uwagi na to, że ostatni dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela), zgodnie z art. 83 § 2 Prawa o postępowaniu (...) przyjąć trzeba, iż w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był dzień 14 lutego 2005 r.

13 Skoro zatem skarga wniesiona została w dniu 12 stycznia 2006 r. (dzień oddania pisma w placówce pocztowej), uznać należy, iż wniesiona została po upływie terminu. Odnotować zaś można, iż skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

14 Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę.