Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 lutego 2013 r., I SA/Ol 30/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 lutego 2013 r., I SA/Ol 30/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty do zwrotu na rachunek bankowy za grudzień 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 Spółka A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty do zwrotu na rachunek bankowy za grudzień 2008 r.

3 W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwaniem z dnia

4 25 stycznia 2013 r. zobowiązano stronę, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie aktualnego dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu).

5 Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej zawierającej to wezwanie wynika, że pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 28 stycznia i 5 lutego 2013 r. strona nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do Sądu w dniu 14 lutego 2012 r. (k. 10 akt sąd.).

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Nieprzedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny pisma, którego niesunięcie we wskazanym przez sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (p. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91).

8 Artykuł 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinna przedłożyć osoba, by wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu skarżącej osoby prawnej. Niewątpliwie dokumentem takim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209 ze zm.) w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji.

9 W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca została wezwana do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania strony skarżącej przez A.B., który podpisał skargę. Przesyłka zawierająca to wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi była prawidłowo dwukrotnie awizowana. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać ją za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 11 lutego 2013 r.

10 W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg i upłynął z dniem 18 lutego 2013 r. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżąca nie nadesłała odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania jej w dacie wniesienia skargi.

11 Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

12 Zauważyć należy, że wezwaniem z dnia 25 stycznia 2013 r. zobowiązano stronę również do wykonania obowiązku ustanowionego w art. 215 p.p.s.a., tj. podania wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zdaniem Sądu, z uwagi na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia można było w niniejszej sprawie ustalić na podstawie akt sprawy, niewykonanie przez stronę w wyznaczonym terminie powyższego obowiązku nie skutkowało niemożliwością nadania niniejszej sprawie dalszego biegu (p. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1723/07, Lex 453373). Przeszkodę taką stanowił natomiast ww. brak skargi w postaci niezłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony.

13 Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.