Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 sierpnia 2018 r., I SA/Ol 242/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 sierpnia 2018 r., I SA/Ol 242/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nałożenia kary porządkowej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" nr "[...]",

3 wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 § 1 i art. 239 ustawy

4 z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm., dalej

5 O.p.), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia

6 P. J. (dalej skarżący, pełnomocnik beneficjenta, pełnomocnik) na

7 własne postanowienie z dnia "[...]" nr "[...]"

8 o nałożeniu kary porządkowej w kwocie 2.000 zł za niezastosowanie się do wezwania

9 w celu udostępnienia dokumentów - utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne

10 rozstrzygnięcie.

11 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej również DIAS, organ

12 podatkowy) wydał w dniu 24.08.2017r. upoważnienie do przeprowadzenia audytu

13 wobec J. J. (dalej beneficjent, osoba audytowana), w zakresie oceny

14 gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z Urzędu Miasta

15 w "[...]" na 2014r., doręczone w dniu 25.08.2017r. (karta nr 1 akt organu).

16 Jednocześnie w dniu wszczęcia audytu doręczono osobie audytowanej pismo z dnia

17 25.08.2017r. wzywające do udostępnienia w zakresie przedmiotowego audytu pełnej

18 dokumentacji finansowo - księgowej, szczegółowo wymienionej w piśmie, zarówno

19 inicjującej otrzymanie dotacji, jak i umożliwiającej zweryfikowanie prawidłowości jej

20 wykonania, wyznaczając 14 dni na jej dostarczenie (k. 2). Wezwano do przedłożenia

21 m.in.: dokumentów założycielskich i organizacyjnych, zawartych umów, wniosków

22 o udzielenie dotacji oraz rozliczeń otrzymanej dotacji, historii rachunku bankowego

23 wskazanego do rozliczania dotacji, dokumentacji przebiegu nauczania.

24 Dokumenty jednak nie zostały udostępnione. Natomiast w dniu 11.09.2017r.

25 złożono pełnomocnictwo szczególne do reprezentowania beneficjenta, upoważniające

26 skarżącego do działania w sprawie audytu w zakresie oceny gospodarowania środkami

27 publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z Urzędu Miasta w "[...]" na 2014r.

28 Również w dniu 11.09.2017r. wpłynęło pismo skarżącego w związku z ww. wezwaniem

29 do dostarczenia dokumentów z 25.08.2017r., w którym zwrócono się m.in. o wskazanie

30 podstawy prawnej, w oparciu o którą ma być prowadzony audyt.

31 Po udzieleniu odpowiedzi w piśmie z dnia 15.09.2017r. organ wezwał w dniu

32 19.09.2017r. pełnomocnika do udostępnienia / dostarczenia w terminie 3 dni od dnia

33 otrzymania wezwania dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia audytu. Pismem

34 z 25.09.2017r. skarżący poinformował, że w piśmie z 11.09.2017r. zwrócił się o wskazanie podstawy prawnej, w oparciu o którą audyt ma być prowadzony oraz

35 badana będzie celowość wykorzystania środków zaliczanych do dochodów własnych

36 i subwencji ogólnej jednostki samorządu terytorialnego. Dokumenty nadal jednak nie

37 zostały udostępnione.

38 Pismem z dnia 11.10.2017r. po raz kolejny wezwano pełnomocnika do

39 udostępnienia dokumentów z pouczeniem, że niezastosowanie się do wezwania może

40 spowodować nałożenie kary porządkowej w myśl art. 262 § 1 pkt 2a ustawy O.p.

41 Wezwanie odebrane 02.11.2017r. pozostało bez odpowiedzi.

42 Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Administracji

43 Skarbowej, działając na podstawie art. 262 § 1 pkt 2a i § 5 oraz art. 263 § 1 O.p. nałożył na pełnomocnika beneficjenta karę porządkową w kwocie 2.000 zł.

44 W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wskazał, że wydane

45 rozstrzygnięcie jest formą niesprawiedliwego ukarania pełnomocnika za jego działanie

46 w granicach prawa. Zaznaczył m.in., że prowadzenie audytu u osoby fizycznej jest

47 niedopuszczalne. Odpowiedzi uzyskane od organu o zasadność i umocowanie prawne

48 do przeprowadzenia audytu są lakoniczne i nie wyczerpują zadanych pytań. Natomiast

49 audytowanie osób fizycznych prowadzących przedszkola w zakresie gospodarowania

50 środkami z dotacji oświatowej jest niedopuszczalne.

51 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia

52 "[...]" wskazał, że zgodnie z art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej strona,

53 pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu

54 podatkowego bezzasadnie odmówili okazania lub nie przedstawili w wyznaczonym

55 terminie dokumentów, których obowiązek posiadania wynika z przepisów prawa, ksiąg

56 podatkowych, dowodów księgowych będących podstawą zapisów w tych księgach,

57 mogą zostać ukarani karą porządkową do 2.800 zł.

58 Wobec wymogu prawidłowego wezwania adresata, w przedmiotowej sprawie

59 DIAS wystosował do skarżącego dwa wezwania, które zostały skutecznie doręczone.

60 W wezwaniach jasno określono dokonania jakich czynności organ oczekuje od

61 pełnomocnika oraz zawarto pouczenie, mówiące o konsekwencjach niezastosowania

62 się do wezwania.

63 Odpowiadając na wezwania skarżący nie przedstawił jednak żądanych

64 dokumentów. Twierdził natomiast, że organ nie ma podstaw prawnych do

65 przeprowadzenia przedmiotowego audytu. Takie działania należało zakwalifikować jako bezzasadne odmowy wykonania wezwań.

66 Organ stwierdził, że skarżący występując jako pełnomocnik winien być świadomy

67 jaka spoczywa na nim odpowiedzialność w trakcie reprezentowania osoby audytowanej.

68 Pełnomocnik posiadając wiedzę o prowadzonym audycie i wielokrotnie wskazywanej

69 przez organ potrzebie przedstawienia dokumentacji lekceważy i ignoruje działania

70 organu, czym umyślnie utrudnia prowadzenie audytu.

71 Z kolei ustalając wysokość kary porządkowej organ uwzględnił sytuację

72 materialną pełnomocnika, zweryfikowaną na podstawie danych wynikających ze

73 złożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36L w roku podatkowym 2016, i wymierzył karę w kwocie, która nie stanowi obciążenia mogącego zagrażać egzystencji pełnomocnika, oraz wziął pod uwagę jej adekwatność

74 do stopnia zawinienia.

75 Organ w odniesieniu do argumentacji zażalenia wyjaśnił, że wykonuje audyt

76 stosownie do zapisów art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej

77 Administracji Skarbowej, w powiązaniu z art. 95 ust. 1 pkt 2-6 i art. 95 ust. 3 tej ustawy.

78 Odnosząc się do interpretacji skarżącego treści art. 95 ust. 1 pkt 2 organ zauważył, że

79 przedmiotowy audyt nie jest prowadzony w zakresie badania celowości wykorzystania

80 (przeznaczenia przez gminę na określony cel) środków zaliczanych do dochodów

81 własnych i subwencji ogólnej jednostki samorządu terytorialnego, ponieważ to nie

82 gmina podlega w tym przypadku audytowi, i nie ocenia się celowości wykorzystania

83 przez nią tych środków. Ocenie w toku audytu podlega jedynie zgodność z prawem

84 wykorzystania przez beneficjenta środków dotacji oświatowej przekazanych przez

85 gminę już na określony cel, a nie zaś sam cel (celowość) ich przekazania /

86 wykorzystania przez gminę. Zgodnie z obowiązującym w okresie objętym audytem art.

87 90 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U z 2004r. nr 256,

88 poz. 2572 ze zm.) niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe

89 i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych

90 specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych,

91 otrzymują dotacje z budżetu gminy. Właśnie gospodarowanie środkami dotacji przez

92 osobę audytowaną jest przedmiotem prowadzonego audytu, nie zaś celowość

93 wykorzystania subwencji ogólnej przez Gminę.

94 Natomiast katalog podmiotów podlegających audytowi zawiera art. 95 ust. 4

95 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, którego pkt 2 stanowi, że, audytowi

96 podlegają podmioty i jednostki organizacyjne wydatkujące, przekazujące i otrzymujące

97 środki publiczne. Przepis ten w żadnej mierze nie wyłącza możliwości audytowania

98 osób fizycznych.

99 W zakresie kwestionowanego rodzaju i zakresu żądanych dokumentów, który wg

100 pełnomocnika przekracza delegację ustawową, organ powołał się na art. 64 ust. 1 pkt 1,

101 w zw. z art. 98 pkt 1, art. 96 ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, art. 180§ 1 O.p. Podał, że w pismach kierowanych do pełnomocnika wskazywane były

102 podstawowe dokumenty niezbędne do przeprowadzenia audytu. Nie jest możliwe

103 dokonanie rzetelnej i obiektywnej oceny zgodności z prawem wykorzystania środków

104 dotacji przekazanych przez Gminę "[...]" - bez wglądu do dokumentacji źródłowej.

105 Organ podkreślił, że w rozpatrywanym zażaleniu pełnomocnik w dużej mierze

106 odnosi się do zakończonego już audytu przeprowadzonego w zakresie oceny

107 gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z Urzędu Miasta

108 w "[...]" na 2015r. Natomiast nałożona kara dotyczy wyłącznie nieudostępnienia

109 przez pełnomocnika dokumentów źródłowych do przeprowadzenia audytu w zakresie

110 oceny gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z Urzędu

111 Miasta w "[...]" na 2014r.

112 Przytoczone w rozpatrywanym zażaleniu zarzuty były już ponadto wielokrotnie

113 formułowane przez pełnomocnika w przeprowadzonym audycie za 2015r., a organ

114 wielokrotnie i wyczerpująco do nich się ustosunkowywał.

115 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł

116 o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia wydanego

117 w pierwszej instancji, a także zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania,

118 według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie:

119 - art. 262 § 1 pkt 2a O.p. w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS poprzez ich

120 zastosowanie i błędną wykładnię oraz art. 7 Konstytucji RP, art. 120 i art. 121 O.p.

121 poprzez jego niezastosowanie, polegające na wystosowaniu do pełnomocnika

122 beneficjenta bezprawnego wezwania do udostępnienia dokumentacji dla celów audytu,

123 którego prowadzenie wobec osoby audytowanej jest prawnie niedopuszczalne

124 i w konsekwencji naruszenie konstytucyjnej zasady działania organów władzy

125 publicznej na podstawie i w granicach prawa, skutkujące bezprawnym nałożeniem na

126 pełnomocnika kary porządkowej,

127 - art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego zastosowanie oraz art. 233 § 1 pkt 2b O.p.

128 poprzez jego niezastosowanie, polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia

129 wydanego w pierwszej instancji pomimo, że zachodziły podstawy do jego uchylenia,

130 - art. 187 § 1 i art. 190 w zw. z art. 235 O.p. poprzez dokonanie oceny całości materiału

131 dowodowego sprawy z pominięciem wymogu wszechstronności, dokonanie oceny contra legem, a w konsekwencji dokonanie błędnego ustalenia, iż nałożenie na pełnomocnika kary porządkowej jest zgodne z prawem, a postanowienie wydane w

132 pierwszej instancji - prawidłowe.

133 W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że od początku stoi na stanowisku, iż

134 prowadzenie audytu wobec osoby fizycznej, spoza sektora finansów publicznych, jest

135 działaniem niedopuszczalnym w świetle obowiązujących przepisów prawa. Organ

136 lakonicznie zbywał i ignorował jego zapytania.

137 Podał, że dotację otrzymuje przedszkole, a nie osoba je prowadząca, wynika to

138 z przepisu art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty.

139 Powołał się na wyrok Sądu Okręgowego w "[...]" Wydział Gospodarczy

140 z dnia 04.11.2015r. sygn. akt "[...]", z powództwa beneficjenta przeciwko spółce

141 prawa handlowego. Sąd orzekł w uzasadnieniu, że "z chwilą gdy powódka otrzymała

142 dotację od jednostki samorządu terytorialnego kwota ta przestała być dotacją".

143 Powyższe stanowisko skarżący uznaje za wiążące dla beneficjenta.

144 Ponadto podał, że analizując przepisy dotyczące dotacji oraz określające katalog

145 środków publicznych, Główna Komisja Orzekająca (GKO) uznała, że wydatkowanie

146 środków publicznych na rzecz podmiotu spoza sektora finansów publicznych powoduje,

147 iż tracą one "status publiczności" (orzeczenie GKO z 14.09.2006r. nr DF/GKO-4900-

148 36/49/06/965 - Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny

149 Finansów Publicznych Biuletyn orzecznictwa w sprawach o naruszenie dyscypliny

150 finansów publicznych Nr 1/2007, str. 30, http://www.e-

151 clo.gov.pl/documents/764034/1002135/Biuletyn_1_2007 .pdf)

152 Z kolei literatura przedmiotu wskazuje, że wynikiem audytu jest ocena. Zatem

153 zdaniem skarżącego audyt sam w sobie nie stanowi kontroli, ma natomiast służyć

154 kierownikowi jednostki do podjęcia decyzji pod kątem usprawnienia pracy tejże

155 jednostki. Art. 1 pkt 12 ustawy o finansach publicznych określa, że zasady kontroli

156 zarządczej i audytu wewnętrznego oraz koordynacja kontroli zarządczej i audytu

157 wewnętrznego prowadzona jest w jednostkach sektora finansów publicznych. Jednak

158 ani beneficjent, jako osoba fizyczna, ani prowadzone przez nią przedszkole nie zalicza

159 się do sektora finansów publicznych. Zgodnie z definicją audytu zawartą w ustawie

160 o finansach publicznych oraz literaturze przedmiotu, audyt jest niezależną oceną danej

161 organizacji, systemu, procesu, projektu lub produktu. Współcześnie audyt

162 przeprowadzany jest w sposób ukierunkowany na usprawnienie organizacji! a nie na

163 wskazanie nieprawidłowości. Badanie rozpoczyna się od analizy ryzyka, a podstawą

164 badania są systemy kontroli. W przedszkolu niepublicznym prowadzonym przez osobę

165 fizyczną nie stosuje się procedur związanych z kontrolą zarządczą. Dodatkowo – aby móc wykonać audyt, zgodnie z zapisami zawartymi w ustawie o finansach publicznych,

166 musi być sporządzone przez jednostkę sprawozdanie finansowe z wykonania budżetu.

167 Przedszkole prowadzone przez osobę fizyczną takiego sprawozdania nie sporządza.

168 Natomiast prowadzone przedszkole nie zalicza się do żadnego z wymienionych

169 w art. 274 ustawy o finansach publicznych podmiotów. Dlatego też w przedszkolu

170 niepublicznym prowadzonym przez osobę inną niż jednostka samorządu terytorialnego,

171 nie może być prowadzony audyt. Ustawa o finansach publicznych daje prawo

172 dotowania jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby inne niż jednostka

173 samorządu terytorialnego, ale nie daje prawa audytowania jednostek spoza sektora

174 finansów publicznych.

175 Powołując się na art. 90 ustawy o systemie oświaty skarżący podał, że organ

176 stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania

177 dotacji oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania,

178 uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które

179 powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i rozliczeniu jej wykorzystania,

180 oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Uchwała dotacyjna jest badana w trybie

181 nadzorczym przez regionalne izby obrachunkowe (art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy

182 o Regionalnych Izbach Obrachunkowych).

183 W związku z powyższym za zasadne pełnomocnik uznał zadanie pytania, czy

184 audyt może być prowadzony wobec osoby fizycznej, prowadzącej niepubliczne

185 przedszkole, otrzymujące dotację podmiotową na podstawie art. 90 ust. 2b ustawy

186 o systemie oświaty?

187 Dodatkowo zauważył, że imiennie wymienione przez skarżącego osoby

188 wyznaczone do przeprowadzenia audytu nie są kompetentne do prowadzenia

189 czynności z tego zakresu, nie spełniają bowiem standardów wyszczególnionych

190 w Komunikacie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 12 grudnia 2016r. w sprawie

191 standardów audytu wewnętrznego dla jednostek sektora finansów publicznych (Dz. Urz.

192 Min. Roz. i Fin. z 2016r., poz. 28).

193 Końcowo podkreślił, że organ żądał wielu dokumentów, w których posiadaniu już

194 jest m.in. dokumenty założycielskie, i organizacyjne, kserokopie zawartych umów,

195 zatwierdzenia rozliczenia dotacji dokonanej przez Prezydenta "[...]". Natomiast

196 część żądanych dokumentów zdecydowanie wykracza poza ramy audytu, jak chociażby

197 żądanie pełnej historii rachunku bankowego. Dokumentacja przebiegu nauczania

198 również nie dotyczy tematyki audytu. Dlatego niezrozumiałe jest dla skarżącego formułowanie wezwań i ponowne żądanie dokumentów, które DIAS posiada już

199 w związku z przeprowadzonym audytem za 2015r.

200 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje

201 dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podniósł, że skarżący kwestionując kompetencje

202 pracowników organu do prowadzenia audytu zignorował kwestię wieloletniego

203 doświadczenia kontrolnego pracowników w kontroli skarbowej. Przy czym podkreślono,

204 że nie mają w tym zakresie zastosowania przepisy ustawy o finansach publicznych.

205 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

206 Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na

207 posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia

208 15 sierpnia 2015r. brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -

209 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302)

210 zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana

211 w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane

212 w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące

213 postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz

214 postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które

215 służy zażalenie.

216 Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów

217 administracyjnych (Dz. U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują

218 wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod

219 względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest

220 zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa

221 materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa

222 procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej

223 przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może

224 nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy

225 ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym

226 w art. 145 § 1 p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub

227 naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

228 Należy nadto wskazać, iż w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną

229 podstawą prawną.

230 W rozpoznawanej sprawie przedmiotem rozpoznania jest nałożenie kary

231 porządkowej. Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy pełnomocnik bezzasadnie odmówił okazania lub nie przedstawił w wyznaczonym terminie dokumentów, których

232 obowiązek posiadania wynika z przepisów prawa, ksiąg podatkowych, dowodów

233 księgowych będących podstawą zapisów w tych księgach. Pełnomocnik J.

234 J. prowadzącej prywatne przedszkole kwestionował legalność prowadzenia

235 przez pracowników Izby Administracji Skarbowej audytu.

236 Audyt był prowadzony przez pracowników na podstawie upoważnienia Dyrektora

237 Izby Administracji Skarbowej. Zakres audytu dotyczył oceny gospodarowania środkami

238 publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z urzędu miasta "[...]" na rok 2014.

239 Sąd nie podziela zarzutów skargi. Kwestia dotacji oświatowych jest regulowana

240 w art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U.

241 z 2013r., poz. 885 ze zm.), a także art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z

242 2015r., poz. 2156). Według art. 252 ust.1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki

243 samorządu terytorialnego:1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane

244 nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi z budżetu wraz z

245 odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie 15 dni od

246 dnia stwierdzenia okoliczności , o których mowa w pkt 1 lub pkt 2, przy czym, jak

247 stanowi ust. 6 pkt 1 i 2, w przypadku dotacji wykorzystanych niezgodnie z

248 przeznaczeniem- odsetki nalicza się począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu

249 j.s.t.

250 Finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem środków

251 publicznych oraz ich rozdysponowywaniem (art. 3 pkt 1 u.f.p.), środkami publicznymi są

252 m.in. dochody publiczne (art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.p.), w katalogu których mieszczą się m.in.

253 daniny publiczne, do tych zaś zalicza się w pierwszej kolejności podatki (art. 5 ust. 2 pkt 1 u.f.p.).

254 W rozpoznawanej sprawie przedmiotem jest wymierzenie kary porządkowej. Strona skarżąca kwestionuje zakres przedmiotowy i podmiotowy audytu. W

255 konsekwencji legalność postepowania Organu, który wymierzył grzywnę. Okoliczności

256 faktyczne są bezsporne.

257 Spór dotyczy możliwości prowadzenia audytu przez organ podatkowy w stosunku do osoby fizycznej, prowadzącej przedszkole prywatne, które korzysta z

258 dotacji pochodzących z budżetu państwa. Były one wypłacane przez Gminę "[...]".

259 Organ wskazał, że zgodnie z art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej strona, pełnomocnik

260 strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego

261 bezzasadnie odmówili okazania lub nie przedstawili w wyznaczonym terminie

262 dokumentów, których obowiązek posiadania wynika z przepisów prawa, ksiąg podatkowych, dowodów księgowych będących podstawą zapisów w tych księgach,

263 mogą zostać ukarani karą porządkową do 2.800 zł.

264 Wobec wymogu prawidłowego wezwania adresata, w przedmiotowej prawie

265 DIAS wystosował do skarżącego dwa wezwania, które zostały skutecznie doręczone.

266 W wezwaniach jasno określono dokonania jakich czynności organ oczekuje od

267 pełnomocnika oraz zawarto pouczenie, mówiące o konsekwencjach niezastosowania

268 się do wezwania.

269 Stosownie do treści na art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS (Dz.U.2018.508 t.j. ) audyt

270 obejmuje ocenę: gospodarowania środkami publicznymi innymi niż określone w pkt 1, z

271 wyłączeniem badania celowości wykorzystania środków zaliczanych do dochodów

272 własnych i subwencji ogólnej jednostki samorządu terytorialnego.

273 W konsekwencji należy uznać, że pełnomocnik bezpodstawnie odmówił okazania

274 żądanych dokumentów.

275 Przedmiotowy audyt nie jest prowadzony w zakresie badania celowości

276 wykorzystania (przeznaczenia przez gminę na określony cel) środków zaliczanych do

277 dochodów własnych i subwencji ogólnej jednostki samorządu terytorialnego, ponieważ

278 to nie gmina podlega w tym przypadku audytowi, i nie ocenia się celowości

279 wykorzystania przez nią tych środków. Ocenie w toku audytu podlega jedynie zgodność

280 z prawem wykorzystania przez beneficjenta środków dotacji oświatowej przekazanych

281 przez gminę już na określony cel, a nie zaś sam cel (celowość) ich przekazania /

282 wykorzystania przez gminę.

283 Zgodnie z obowiązującym w okresie objętym audytem art. 90 ust. 1 ustawy z

284 dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty niepubliczne przedszkola, w tym specjalne,

285 szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół

286 podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych

287 artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. Właśnie gospodarowanie środkami

288 dotacji przez osobę audytowaną jest przedmiotem prowadzonego audytu, nie zaś

289 celowość wykorzystania subwencji ogólnej przez Gminę.

290 Natomiast katalog podmiotów podlegających audytowi zawiera art. 95 ust. 4

291 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, którego pkt 2 stanowi, że audytowi

292 podlegają podmioty i jednostki organizacyjne wydatkujące, przekazujące i otrzymujące

293 środki publiczne.

294 W konsekwencji Sąd nie podzielił zarzutów skargi w przedmiocie naruszenia

295 art. 262 § 1 pkt 2a O.p. w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS poprzez ich

296 zastosowanie i błędną wykładnię oraz art. 7 Konstytucji RP, art. 120 i art. 121 O.p. poprzez jego niezastosowanie. Sąd nie podzielił bowiem stanowiska skarżącego, że

297 pełnomocnik beneficjenta był bezprawnie wezwany do udostępnienia dokumentacji dla

298 celów audytu. Z przyczyn podanych wcześniej należy wskazać, że prowadzenie audytu

299 było prawnie dopuszczalne. W rezultacie Organ nie naruszył konstytucyjnej zasady

300 działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. Istniały zatem

301 podstawy faktyczne i prawne do nałożenia na pełnomocnika kary porządkowej.

302 Sąd nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego

303 zastosowanie oraz art. 233 § 1 pkt 2b O.p. poprzez jego niezastosowanie, polegające

304 na utrzymaniu w mocy postanowienia wydanego w pierwszej instancji pomimo, że

305 zachodziły podstawy do jego uchylenia, art. 187 § 1 i art. 190 w zw. z art. 235 O.p.

306 poprzez dokonanie oceny całości materiału dowodowego sprawy z pominięciem

307 wymogu wszechstronności, dokonanie oceny contra legem, a w konsekwencji

308 dokonanie błędnego ustalenia, iż nałożenie na pełnomocnika kary porządkowej jest

309 zgodne z prawem, a postanowienie wydane w pierwszej instancji - prawidłowe.

310 Zarzuty skarżącego pozostają w oderwaniu od stanu prawnego wynikającego z

311 przedstawionych przepisów prawnych. Finanse publiczne obejmują procesy związane z

312 gromadzeniem środków publicznych oraz ich rozdysponowywaniem (art. 3 pkt 1 u.f.p.).

313 A zatem dotacje mogą być przedmiotem audytu. Są one rozdzielane z Budżetu

314 Państwa przez j.s.t.. Organ podatkowy wydał w dniu 24.08.2017r. upoważnienie do

315 przeprowadzenia audytu wobec J. J. w zakresie oceny

316 gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w formie dotacji z Urzędu Miasta

317 w "[...]" na 2014r. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że po przekazaniu dotacje

318 tracą swój status środków publicznych. Tracą one taki charakter po ich rozliczeniu.

319 Zgodnie z treścią art. 252 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu

320 terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie

321 lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi. Zasadne było zatem

322 przeprowadzenie audytu. Bezprawnie pełnomocnik beneficjenta uchylił się od

323 przedstawienia żądanych dokumentów.

324 A zatem istniały przesłanki faktyczne i prawne do wymierzenia mu kary porządkowej.

325 Po myśli art. 151 p.p.s.a. skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.