Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2006 r., II SA/Ol 801/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2006 r., II SA/Ol 801/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zasiłku stałego - oddala skargę. WSNwyr.1 - sentencja wyroku

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 9 czerwca 2006r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. działając z upoważnienia Wójta Gminy P. przyznał K. S. zasiłek stały na okres od 1 maja 2006r. do 31 maja 2006r. w kwocie 61,10 zł oraz na okres od 1 czerwca 2006r. w kwocie 30 zł. W uzasadnieniu wskazano, iż orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w D. z dnia 20 kwietnia 2006r. stan zdrowia K. S. został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności, zaś dochód na osobę w jego rodzinie jest niższy od ustawowego kryterium dochodowego. Z tych względów przyznano przedmiotowe świadczenie. Wskazano, iż zgodnie z przepisem art. 37 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy o pomocy społecznej wysokość zasiłku w przypadku osoby w rodzinie stanowi różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie, przy czym kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie. Wskazano, iż w trakcie postępowania ustalono, iż źródło dochodu rodziny K. S. stanowi emerytura matki, toteż kwota zasiłku za miesiąc maj została naliczona na podstawie różnicy między kryterium dochodowym wynoszącym 316 zł, a dochodem na osobę w rodzinie wynoszącym 254,95 zł. Natomiast od miesiąca maja wnioskodawca nabył prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. W związku z tym począwszy od czerwca 2006r. wysokość zasiłku ustalono w wysokości różnicy między kryterium dochodowym a dochodem na osobę w rodzinie w wysokości 302,95 zł, podwyższonej do ustawowej kwoty 30 zł. Wyjaśniono także, iż z uwagi na fakt, iż strona w miesiącu maju podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu jako osoba bezrobotna, opłata składki z tytułu przyznanego świadczenia zostanie podjęta od miesiąca czerwca 2006r.

3 Od decyzji tej odwołał się K. S., kwestionując kwotę przyznanego świadczenia. Podał, iż wysokość zasiłku nie wystarcza na dojazdy do szpitala (dwa razy w miesiącu) oraz zakup leków i żywności. Wskazał, iż wcześniej uzyskiwał inne świadczenia z pomocy społecznej w kwocie przewyższającej obecny zasiłek. Wyjaśnił, iż zamieszkał u matki po tym, jak się rozwiódł i nie miał gdzie się podziać. W związku z tym zakwestionował fakt wliczenia emerytury matki do jego dochodów.

4 Decyzją z dnia 25 sierpnia 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, iż decyzja została wydana w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, a okoliczności podniesione przez odwołującego się mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wskazano, iż w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie nie jest oczywistym fakt, iż zainteresowany prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką i bratem. Przy czym okoliczność ta w ogóle nie była badana, gdyż organ przyjął z góry takie założenie, nie żądając w tej kwestii żadnych oświadczeń od osób zainteresowanych. Wyjaśniono, iż zgodnie z ustawą pojęcia wspólnego gospodarowania nie można utożsamiać ze wspólnym zamieszkiwaniem. Za rodzinę zaś uważa się osoby wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Zatem udowodnienia wymaga fakt wspólnego gospodarowania. Dopiero wtedy można przystąpić do ustalenia wysokości zasiłku stałego, różnej dla osób samotnie gospodarujących i pozostających w rodzinie.

5 Na powyższą decyzję skargę wniósł K. S., przytaczając argumenty zawarte w odwołaniu. Ponownie zakwestionował fakt uwzględniania dochodów matki, podając iż brakuje jej środków nawet na własne utrzymanie.

6 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej odrzucenie. Wskazano, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a decyzja zawierała jasne i wyczerpujące pouczenie co do tego trybu. Jednakże skarga została wniesiona z naruszeniem art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W ocenie Kolegium brak było podstaw do przekazania jej organowi jako mylnie skierowanej do Sądu, a w związku z tym skarga nie została wniesiona skutecznie i winna być odrzucona jako niedopuszczalna.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

8 Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, obowiązujące w dacie orzekania przez organ administracji.

9 W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa.

10 Na wstępie należy wyjaśnić, iż wniosek Kolegium o odrzucenie skargi nie jest zasadny. Nie ulega wątpliwości fakt, iż zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Słuszny jest też pogląd Kolegium, iż z dniem 1 stycznia 2006r. przestała obowiązywać regulacja zawarta w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którą skargę wniesiono bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie podziela natomiast poglądu Kolegium, iż skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego i przesłana przez tenże sąd w terminie do jej wniesienia do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, jest nieskuteczna, a tym samym podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, iż powołane przepisy nie wymagają, aby skarżący osobiście musiał oddać skargę w urzędzie pocztowym lub doręczyć ją właściwemu organowi. Może to za skarżącego uczynić każdy (także sąd administracyjny, do którego mylnie skierowano skargę), byleby został zachowany ustawowy 30-dniowy termin. O ile zatem skarga błędnie została przesłana bezpośrednio do sądu administracyjnego, a następnie sąd odesłał ją do organu właściwego, to dla zachowania terminu do wniesienia skargi miarodajnym jest dzień oddania przesyłki w urzędzie pocztowym przez sąd. Należy przy tym wskazać, iż podobny pogląd wielokrotnie wyrażał Sąd Najwyższy. Wprawdzie orzeczenia te dotyczą wnoszenia środków zaskarżenia w trybie Kodeksu postępowania cywilnego, ale odnoszą się do kwestii wniesienia takiego środka do sądu niewłaściwego (np. postanowienie SN. Z dnia 14 listopada 1973r. Sygn. akt II CZ 183/73, OSP z 1974r. Nr 5 poz. 97, postanowienie SN z dnia 2 października 1970r. Sygn. akt I PZ 60/70, LEX nr 6797, postanowienie SN z dnia 10 lutego 1975r. Sygn. akt II CZ 13/75, OSOP z 1975r. Nr 10 poz. 216).

11 W niniejszej sprawie skarga nie podlega zatem odrzuceniu, gdyż wprawdzie wpłynęła ona bezpośrednio do sądu administracyjnego, jednakże 5 września 2006r. (data nadania w urzędzie pocztowym) sąd przesłał ją do Kolegium. Natomiast termin do wniesienia skargi upływał dopiero w dniu 28 września 2006r.

12 Skarga podlega jednak oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

13 Art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nakładają na organ administracji obowiązek przeprowadzenia wszechstronnego postępowania wyjaśniające oraz zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Jak słusznie natomiast wskazało Kolegium w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie zbadał kwestii prowadzenia przez skarżącego wspólnego gospodarstwa domowego z matką i bratem, przyjmując a priori iż sam fakt wspólnego zamieszkiwania przesądza też kwestię wspólnego gospodarowania. Ustalenie to jest istotne, gdyż ma wpływ na wysokość przyznanego zasiłku (art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Dz.U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.). Wskazać przy tym należy, iż okoliczność ta była podnoszona przez samego skarżącego, a wywiedziona skarga wynika w ocenie Sądu jedynie z niezrozumienia treści rozstrzygnięcia. W jednym z pism skarżący podał bowiem, iż Kolegium nie rozpatrzyło jego odwołania, a jedynie skierowało go do sądu administracyjnego. Tymczasem Kolegium odwołanie to rozpatrzyło, a jedynie nie wydało decyzji reformatoryjnej, lecz z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, co nie narusza prawa.

14 W tym stanie rzeczy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. .