Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 stycznia 2017 r., II SA/Lu 875/16

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sygnatura
II SA/Lu 875/16
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Budowlane prawo
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania A. F., L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta L. z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce o nr [...], położonej przy ul. [...]. [...] w L..

3 Organ pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

4 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta L. wszczął na wniosek A. F. postępowanie w sprawie zgodności z prawem rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, usytuowanego na działce o nr [...] położonej w L. przy ul. [...]. [...]

5 W toku postępowania organ pierwszej instancji ustalił, że przedmiotowe roboty budowlane prowadzone są zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a także rysunkiem zamiennym wykonanym przez projektanta mgr inż. arch. M. M. , obejmującym zmianę usytuowania ścianki na klatce schodowej budynku, zakwalifikowaną przez projektanta jako nieistotną.

6 W trakcie oględzin w dniu [...] czerwca 2016 r. ustalono, że usytuowanie przedmiotowej ścianki nie powoduje zamurowania kanału wentylacyjnego w części budynku A. F.. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w L. Sp. z o.o., w warunkach przyłączeniowych z dnia [...] czerwca 2009 r., określiło rozdział instalacji wodociągowej dla niezależnej obsługi posesji przy ul. [...]. [...] (dz. o nr [...]) oraz dla posesji przy ul. [...]. [...] (dz. o nr [...]). Zgodnie z tymi warunkami, w przypadku, gdy istnieją warunki techniczne do zaprojektowania bezpośredniego przyłącza do sieci, powinna nastąpić realizacja niezależnych przyłączy dla obsługi wod.-kan. Obowiązek takiego podziału powstał dla A. F. - właścicielki działki o nr [...], za zgodą właścicielki działki o [...].

7 W związku z tym, że organ nie stwierdził żadnych istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę domu jednorodzinnego na działce nr [...], w tym od zatwierdzonego tym pozwoleniem projektu budowlanego, umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. wobec braku przesłanek zastosowania środków prawnych z art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.).

8 Powyższe ustalenia i ocenę prawną podzielił organ drugiej instancji.

9 Skargę na powołaną na wstępie decyzję tego organu wniosła A. F., żądając jej uchylenia. W skardze podniosła, że inwestor, realizując opisane na wstępie roboty budowlane na działce nr [...], "zdemolował jej instalację wodno-kanalizacyjną" poprzez poprzecinanie rur i zdjęcie dwóch kaloryferów z pokojów na pierwszym piętrze, przez co zniszczył również instalację c.o. Wskazała ponadto, że inwestor w 2009 r. przesunął ściany nośne na pierwszym piętrze budynku w dwóch pokojach bocznych, tak, że znajdowały się w jej części budynku, a następnie w 2010 r. zburzył je i wzniósł na nowo zgodnie z projektem. W ocenie skarżącej, to przestawienie ścian spowodowało utrudnienie dostępu do przewodu kominowego.

10 Ponadto skarżąca zakwestionowała legalność budowy piwniczki na tyłach budynku na działce nr [...], gdyż – jak wskazała, piwniczka została wybudowana częściowo na jej działce, a ponadto powoduje zawilgocenie pokoju w należącym do niej budynku.

11 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że podniesione w skardze zarzuty dotyczą części budynku skarżącej usytuowanego na działce o nr [...] i mogą być rozpatrzone w postępowaniu cywilnym, nie dotyczą zaś budynku usytuowanego na działce o nr [...] położonej przy ul. [...]. [...] w L..

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

14 Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie są rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego wydane w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych polegających na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce o nr [...], położonej przy ul. [...]. [...] w L..

15 Organy prowadziły przedmiotowe postępowanie w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. W myśl ust. 1 pierwszego z powołanych przepisów, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

16 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

17 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

18 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

19 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

20 W niniejszej sprawie żadna tych okoliczności nie wystąpiła.

21 Nie ulega wątpliwości, że roboty budowlane polegające na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce o nr [...], położonej przy ul. [...]. [...] w L., były prowadzone na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.

22 Nie sposób przy tym uznać, by prowadzono je w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Z rysunku zamiennego wykonanego przez projektanta mgr inż. arch. M. M. (k. 24 akt adm.) wynika bowiem, że zmieniono jedynie usytuowanie ściany na klatce schodowej budynku z uwagi na konieczność jego docieplenia w związku z brakiem ogrzewania części tego budynku na działce nr [...]. Zmiana ta zasadnie została przez projektanta zakwalifikowana jako nieistotna w świetle dyspozycji art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. Odstępstwo to nie dotyczy bowiem żadnego z parametrów wymienionych tym przepisie.

23 Zmiana ta nie naruszyła też w żaden sposób przepisów techniczno-budowlanych.

24 W pozostałym zakresie roboty budowlane objęte ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 18 sierpnia 2009 r. były prowadzone zgodnie z warunkami tego pozwolenia, w tym zatwierdzonego nim projektu budowlanego.

25 Z akt sprawy wynika, że roboty te nie były również prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

26 Niezasadny jest zarzut skarżącej dotyczący przesunięcia w 2009 r. ściany nośnej na pierwszym piętrze budynku w dwóch pokojach bocznych. Skarżąca przyznała, że w 2010 r. inwestor zburzył ją i wzniósł nową – zgodnie z projektem. Zgodność usytuowania ściany nośnej w budynku na działce nr [...] z projektem budowlanym została potwierdzona podczas oględzin w dniu [...] maja 2016 r. (k. 23 akt adm.). Również mąż skarżącej – Z. F. w trakcie oględzin w dniu [...] czerwca 2016 r. stwierdził, że "ściana nośna jest usytuowana w tym samym miejscu, co przed podziałem budynku" (k. 29 akt adm.).

27 W związku z powyższym bezpodstawny jest także zarzut skarżącej, że przestawienie ścian spowodowało utrudnienie dostępu do przewodu kominowego. Nie potwierdziły tego wyniki oględzin budynku. Ponadto Z. F. w trakcie oględzin w dniu [...] czerwca 2016 r. stwierdził, że "wentylacja w części nieruchomości A.. F. nie została zamurowana. Dotyczy to parteru i piętra" (k. 28 akt adm.).

28 Z punktu widzenia kompetencji organów nadzoru budowlanego bez znaczenia pozostaje natomiast podnoszona przez skarżącą okoliczność, że inwestor, realizując opisane na wstępie roboty budowlane na działce nr [...], "zdemolował jej instalację wodno-kanalizacyjną" poprzez poprzecinanie rur i zdjęcie dwóch kaloryferów z pokojów na pierwszym piętrze, przez co zniszczył również instalację c.o.".

29 Przecięcie rur oraz zdjęcie kaloryferów nie stanowią robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt Prawa budowlanego, a zatem nie są objęte kompetencją organów nadzoru budowlanego. Skarżąca mogłaby ewentualnie podnieść te zarzuty w postępowaniu o naruszenie posiadania przed sądem powszechnym.

30 Ponadto skarżąca zakwestionowała legalność budowy piwniczki na tyłach budynku na działce nr [...], gdyż – jak wskazała, piwniczka została wybudowana częściowo na jej działce, a ponadto powoduje zawilgocenie pokoju w należącym do niej budynku.

31 Jak podkreślił organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji, legalność wykonania piwniczki zostanie zbadana w odrębnym postepowaniu, w związku z czym w rozpoznawanej sprawie Sąd nie objął tej kwestii kontrolą.

32 W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że w realiach niniejszej sprawy nie zachodziły podstawy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania na zasadzie art. 105 § 1 k.p.a., jako bezprzedmiotowego.

33 Wypada stwierdzić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność co do prawidłowej formy rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego w sytuacji, gdy po przeprowadzeniu procedury naprawczej organ ten stwierdzi, że objęte nią roboty budowlane nie naruszają prawa. W wyroku z dnia 20 listopada 2009 r., II OSK 1806/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uznanie takie winno prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ przepis art. 51 Prawa budowlanego nie daje materialnoprawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji (podobnie WSA w Opolu w wyroku z dnia 22 maja 2009 r, II SA/Op 585/08, WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 20 października 2009 r., II SA/Bk 461/09 oraz WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., II SA/Ke 266/11).

34 Odmienne stanowisko zaprezentowane jednak zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 czerwca 2011 r., II OSK 486/11 oraz z dnia 15 listopada 2006 r., OSK 1344/05. W świetle tego poglądu w przypadku stwierdzenia – po przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 50 ust. 1 i art. 51 Prawa budowlanego – że nie zachodzą podstawy ani do nakazania inwestorowi dokonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ winien wydać merytoryczną decyzję o odmowie nałożenia na inwestora powyższych obowiązków.

35 Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela drugi z przytoczonych powyżej poglądów, jednak nie ma to wpływu na wynik sprawy. Nawet, gdyby organ nadzoru budowlanego odmówił nałożenia na inwestora określonych obowiązków z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, to skutek takiego rozstrzygnięcia byłby dla stron taki sam, jak w przypadku wydania postanowienia o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego z powodu zgodności prowadzonych robót budowlanych z prawem. Oba rozstrzygnięcia prowadzą bowiem do legalizacji wykonanych robót budowlanych.

36 Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2017 r., II SA/Lu 1000/17