Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2007 r., II SA/Lu 1007/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2007 r., II SA/Lu 1007/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawa), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Referent Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2007r. sprawy ze skargi Firmy "A" na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary grzywny z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 II SA/Lu 1007/06

U Z A S A D N I E N I E

3 Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. o wymierzeniu Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "[...]" z siedzibą w Ł. kary w kwocie [...] zł z tytułu nielegalnego użytkowania magazynu suszu owocowego, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] , [...] i [...] położonych w O.

4 W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że Spółka "[...]" uzyskała pozwolenie na budowę obiektu zaliczonego do kategorii XVIII, co oznacza, że zgodnie z art. 55 pkt 1 ustawy – prawo budowlane, przed przystąpieniem do użytkowania obiektu należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Spółka "[...]" nie uzyskała ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Fakt użytkowania magazynu suszu owocowego został stwierdzony w sposób jednoznaczny podczas kontroli dokonanej przez organ pierwszej instancji w dniu 29 sierpnia 2006 r. Protokół kontroli podpisany przez przedstawiciela Spółki nie zawierał informacji, iż w tym dniu przeprowadzany był rozruch technologiczny.

5 Argumenty podnoszone przez Spółkę w zażaleniu organ drugiej instancji uznał w świetle zebranego materiału i przedstawionych unormowań za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutu Spółki, że zgromadzone owoce były przeznaczone

6 do przetestowania poszczególnych elementów linii technologicznej produkcji koncentratów owocowych, do czego była ona zobowiązana na mocy umów zawartych z dostawcami urządzeń oraz, że podczas kontroli na obiekcie znajdowały się ekipy serwisowo – montażowe w celu przetestowania urządzeń, organ stwierdził, iż na poparcie tych argumentów Spółka nie przedstawiła dokumentów świadczących o konieczności przeprowadzenia próbnego rozruchu z wykorzystaniem surowca przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie, związanego z koniecznością składowania luzem suszu owocowego w przeznaczonym do tego magazynie. W tej sytuacji zdaniem organu odwoławczego zasadnie organ I instancji uznał fakt przystąpienia przez inwestora do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem przepisu art. 55 ustawy – prawo budowlane.

7 Od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

8 w Lublinie wniosła Spółka "[...]" w Ł. , zarzucając rażące naruszenie przez organ drugiej instancji przepisów prawa materialnego i procesowego,

9 a w szczególności art. 57 ust. 7 w zw. z art. 55 pkt 1 ustawy – prawo budowlane przez bezpodstawne uznanie, że Spółka w dniu 29 sierpnia 2006 r. użytkowała obiekt budowlany w postaci magazynu suszu owocowego oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nierozpatrzenie złożonego przez stronę wraz z zażaleniem materiału dowodowego.

10 Wskazując na powyższe naruszenia prawa skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

11 W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż nie może zgodzić się

12 ze stanowiskiem organu drugiej instancji, jakoby w dniu 29 sierpnia 2006 r. przystąpiła ona do użytkowania magazynu suszu owocowego, ponieważ w tym dniu przeprowadzono jedynie próbny rozruch technologiczny maszyn i urządzeń wchodzących w skład linii technologicznej do produkcji koncentratów owocowych wraz z użyciem surowca. Rozruch ten był konieczny do ustalenia, czy opisane maszyny i urządzenia działają prawidłowo oraz czy spełniają pożądane parametry techniczne.

13 Ponadto skarżąca wskazała, że przepisy ustawy – prawo budowlane nie zawierają definicji użytkowania obiektu budowlanego, dlatego ustalając treść tego pojęcia należy odwołać się do jego słownikowej definicji. Z tej zaś definicji nie wynika, by przeprowadzenie próbnego rozruchu technologicznego maszyn i urządzeń wchodzących w skład linii technologicznej do produkcji koncentratów owocowych

14 z wykorzystaniem surowca, to jest jabłek, można było uznać w rozpoznawanej sprawie za przystąpienie do użytkowanie obiektu budowlanego.

15 Skarżąca zarzuciła także organowi, iż nie odniósł się on w jakikolwiek sposób do argumentów podniesionych w zażaleniu oraz do przedłożonych przez nią dowodów, co w jej ocenie daje podstawę – w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych – do uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości.

16 W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

18 Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania.

19 W myśl przepisu art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (tekst jednolity obowiązujący od dnia 1 września 2006 r.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy.

20 Jest poza sporem, że wzniesiony przez skarżącego budynek magazynu suszu owocowego wymagał pozwolenia na budowę oraz że zaliczony on jest - zgodnie z załącznikiem do ustawy - do kategorii XVIII obiektów budowlanych.

21 W świetle zatem przepisu art. 55 pkt 1 skarżący nie mógł przystąpić do użytkowania budynku magazynowego bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na użytkowanie (decyzji ostatecznej o pozwoleniu na użytkowanie). Tymczasem, jak prawidłowo ustaliły organy obu instancji, skarżący przystąpił do użytkowania obiektu w sierpniu 2006 r., bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ustalenie to znajduje potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach, zebranych i ocenionych stosownie do przepisów art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

22 Przepis art. 7 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością oraz do załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.

23 Natomiast przepisy art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. zobowiązują organy administracji do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

24 W rozpoznawanej sprawie organy administracji wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności zgodnie z rzeczywistością. Ocena dowodów nie jest dowolna i nie wykracza poza ramy zakreślone przepisem art. 80 k.p.a.

25 Jest poza sporem, że w dniu 17 sierpnia 2006 r. skarżący złożył wniosek o pozwolenie na użytkowanie.

26 W myśl przepisu art. 57 ust. 6 ustawy wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59 a ustawy. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego kontrola taka przeprowadzona została przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu 29 sierpnia 2006 r. (protokół kontroli – k. 4 – 5 akt organu pierwszej instancji). W czasie kontroli stwierdzono, że magazyn suszu owocowego jest użytkowany w ten sposób, że susz jabłkowy jest transportowany taśmociągiem i składowany luzem, co odnotowano w protokole (por. pkt 9 protokołu – k. 4 akt organu pierwszej instancji).

27 W kontroli uczestniczył przedstawiciel inwestora – M. G., który nie zgłosił żadnych uwag i zastrzeżeń, mimo iż miał taką możliwość (por. pkt 10 protokołu – k. 4 akt administracyjnych).

28 W tej sytuacji organy administracji prawidłowo uznały, że inwestor przystąpił do użytkowania obiektu. Wprawdzie przepisy ustawy nie zawierają definicji przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego, posługują się jednak pojęciami takimi jak: "użytkowanie", "warunki użytkowe", czy "zmiana sposobu użytkowania" (por. art. 5 ust. 2, art. 54 – 59, art. 61 – 66, art. 71 i 71 a). Użytkowanie oznacza korzystanie z czegoś. Na gruncie przepisów ustawy prawo budowlane użytkowanie obiektu budowlanego to korzystanie z tego obiektu, które stosownie do przepisu art. 61 ustawy powinno odbywać się zgodnie z przeznaczeniem obiektu budowlanego, czyli w sposób określony w pozwoleniu na budowę i w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Przystąpieniem do użytkowania będzie zarówno rozpoczęcie korzystania z obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak i przystąpienie do korzystania w inny sposób (w szczególności w sposób wskazany w art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy, prowadzący do zmiany sposobu użytkowania).

29 Nie ulega wątpliwości, że stwierdzone przez organ pierwszej instancji transportowanie suszu jabłkowego taśmociągiem i przechowywanie go w magazynie suszu owocowego jest korzystaniem z obiektu budowlanego w rozumieniu wyżej podanym, a zatem użytkowaniem, o którym mowa w przepisach ustawy. Dla oceny, czy obiekt był w dacie kontroli użytkowany wystarczający jest sam fakt stwierdzenia działania taśmociągu, służącego do transportowania suszu i obecności suszu w magazynie, skoro przeznaczenie wybudowanego obiektu określone zostało jako magazyn suszu owocowego. Przez uruchomienie taśmociągu transportującego susz i składowanie suszu w magazynie doszło do faktycznego przystąpienia do użytkowania budynku magazynowego.

30 Podniesione w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji zarzuty, iż stwierdzona przez organy nadzoru budowlanego praca taśmociągu oraz obecność suszu jabłkowego w magazynie wynikały z konieczności przeprowadzenia rozruchu technologicznego urządzeń, prawidłowo nie zostały uwzględnione przez organ drugiej instancji. Okoliczność, iż maszyny i urządzenia, zamówione przez inwestora jako wyposażenie zakładu, mającego funkcjonować w będącym przedmiotem kontroli obiekcie, wymagały ich przetestowania w celu sprawdzenia, czy działają prawidłowo, nie może podważyć prawidłowych ustaleń organu pierwszej instancji. Konieczność dokonania rozruchu urządzeń przed rozpoczęciem produkcji nie zwalnia inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów ustawy. Oznacza to, że rozruch technologiczny może być dokonany dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie.

31 Ponadto zauważyć należy, że wymagana przepisami ustawy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie to ostatni etap procesu inwestycyjno-budowlanego. Decyzja ta stanowi zezwolenie na przystąpienie do korzystania z obiektu po zakończeniu jego budowy, a wydawana jest po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, obejmującej przede wszystkim sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz zgodności obiektu z projektem architektoniczno-budowlanym (por. art. 59 ust. 1 i art. 59 "a" ust. 1 i 2 ustawy). Decyzja ta nie stanowi natomiast zezwolenia na rozpoczęcie określonej działalności gospodarczej w obiekcie, kwestia ta nie jest bowiem normowana przepisami ustawy – prawo budowlane. Także zagadnienie prawidłowości montażu i funkcjonowania maszyn czy urządzeń, które nie stanowią elementów konstrukcyjnych obiektu nie ma znaczenia w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W świetle powyższego dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie inwestor może przystąpić do dalszych czynności, w szczególności zaś do wyposażania zakładu i rozruchu technologicznego. Przedstawione przez inwestora na etapie postępowania zażaleniowego protokoły końcowe z rozruchu urządzeń nie dawały w tej sytuacji podstawy do uznania, że nie doszło do przystąpienia do użytkowania magazynu suszu owocowego.

32 Bez znaczenia jest również okoliczność, że próbny rozruch czy testowanie maszyn i urządzeń nie prowadzą do wytworzenia produktu na sprzedaż. Przepisy ustawy nie wprowadzają takiego zróżnicowania. W rozpoznawanej sprawie nie jest więc istotne, kiedy sprzedano pierwszą partię wyprodukowanego w zakładzie koncentratu jabłkowego, lecz to, kiedy inwestor przystąpił do użytkowania obiektu. Tylko ubocznie zauważyć należy, że skarżący przyznaje w skardze, iż produkcja na sprzedaż rozpoczęta została w dniu 31 sierpnia 2006 r., a więc nie tylko przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie, ale także przed wydaniem postanowienia przez organ pierwszej instancji i.

33 Stosownie do przepisu art. 57 ust. 7 ustawy, w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 "f" ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

34 Skoro, jak prawidłowo ustaliły organy administracji, skarżący przystąpił do użytkowania obiektu przed uzyskaniem wymaganej przepisem art. 55 decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, wymierzenie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu było również prawidłowe. Wysokość kary ustalona została zgodnie z przepisem art. 59 f ust.1 ustawy jako iloczyn dziesięciokrotności stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Stawka opłaty wynosi 500 zł (art. 59 f ust. 2 ustawy). Jej dziesięciokrotność wynosi 5000 zł . Budynek magazynowy należy – stosownie do załącznika do ustawy – do kategorii XVIII, dla której współczynnik "k" wynosi 10, natomiast wysokość współczynnika "w" uzależniona jest od kubatury budynku i dla obiektów o kubaturze od 2500 m3 do 5000 m3 wynosi 1,5. W rozpoznawanej sprawie iloczyn podwyższonej stawki i wymienionych współczynników wynosi 75 000 zł (10 x 500 zł x 10 x 1,5 =75 000 zł). Wysokość kary obliczona została zatem prawidłowo. Ubocznie zauważyć należy, że do obliczenia kary przyjęto kubaturę wskazaną w projekcie budowlanym.

35 Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)