Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r., II SO/Łd 23/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r., II SO/Łd 23/15

Sentencja

1 Dnia 20 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015 roku w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 40/15 postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 5 października 2015r. S. M. na podstawie art. 63 w zw. z art. 55 § 1 oraz na podstawie art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 24 sierpnia 2015r. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt ll SAB/Łd 40/15 w przedmiocie prawidłowości i wybudowania i przystąpienia do użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B., przy ulicy A 4i. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie w trybie art. 200 P.p.s.a. od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi S. M. podniósł, że w sprawie upłynął bezskutecznie termin przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zaznaczył również, że przed złożeniem skargi uzyskał informację, że od dnia złożenia jej w organie, nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę, co - w jego ocenie - oznacza, że organ nie zajął się w ogóle złożoną skargą.

3 Na mocy zarządzenia Sędziego z dnia 19 października 2015r. odpis wyżej wymienionego wniosku S. M. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Przedmiotowe wezwanie doręczono organowi w dniu 23 października 2015r. i mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Na wstępie przypomnieć trzeba, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).

6 Wyjaśnić również trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. Organ w ten sposób ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.

7 Zaznaczyć należy, że sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu.

8 W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarga S. M. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt ll SAB/Łd 40/15 została złożona w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 24 sierpnia 2015r.. Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a organ winien w terminie trzydziestu dni przekazać tę skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. tj. najpóźniej do dnia 23 września 2015r.. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, organ przesłał przedmiotową skargę dopiero w dniu 12 listopada 2015r., co oznacza że uchybił ustawowemu terminowi przekazania skargi. Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika bowiem obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków" (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem dopełnienie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z niezbędną dokumentacją, ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny.

9 Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi, został już usunięty. Podkreślić należy, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z niespełna dwumiesięczną zwłoką. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 500 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.

10 Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.

11 LS