Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2020 r., II SO/Łd 11/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2020 r., II SO/Łd 11/19

Sentencja

1 Dnia 25 lutego 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor sądowy WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.

Uzasadnienie

2 A. K. w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325) – w skrócie: "p.p.s.a.", złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie grzywny A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., za nieprzekazanie jego skargi z 9 sierpnia 2019 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.

3 W uzasadnieniu A. K. wskazał, że 9 sierpnia 2019 r., za pośrednictwem organu, wniósł do sądu skargę na bezczynność A Sp. z o.o. z siedzibą w R. w przedmiocie informacji publicznej, a także że skargę doręczono na adres organu w dacie 16 sierpnia 2019 r., Podkreślił, że jego skarga powinna być przesłana do sądu najdalej 2 września 2019 r. Pomimo upływu ustawowego terminu, skarga nie została przekazana do rozpoznania przez sąd, co w ocenie strony uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Do wniosku dołączono kserokopię strony z książki nadawczej z pieczęcią pocztową oraz wydruk śledzenia przesyłek.

4 Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 30 stycznia 2020 r., doręczono organowi odpis wniosku o wymierzenie grzywny oraz odpis skargi i zobowiązano go do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni. W odpowiedzi organ poinformował, iż 16 sierpnia 2019 r. do A Sp. z o.o. z siedzibą w R. wpłynęła skarga A. K. na bezczynność w przedmiocie udzielenia mu informacji publicznej. Pismem z 20 sierpnia 2020 r. udzielono wnioskodawcy żądanej informacji, przeproszono za utrudnienia i poinformowano o przyczynie opóźnienia jaką było przeoczenie. Wobec powyższego w ocenie organu wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.

7 Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W rozstrzyganej sprawie skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429) – dalej jako: "u.d.i.p." – przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. Zatem obowiązkiem spółki było przekazanie skargi na bezczynność najpóźniej do dnia 2 września 2019 r. (przy uwzględnieniu brzmienia przepisu 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

8 W tym miejscu podkreślić należy, że każda skarga do sądu administracyjnego wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne i tylko sąd jest uprawniony do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Innymi słowy, to sąd, a nie organ administracji jest dysponentem skargi i to rolą sądu jest ocena, czy w danej sprawie bezczynność miała miejsce, czy też nie. Zatem bez względu na to, że organ pozostaje w przekonaniu, że załatwił wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jego obowiązkiem było przekazanie skargi na bezczynność do sądu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

9 Grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu. W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

10 Z załączonej do wniosku o wymierzenie grzywny kserokopii strony z książki nadawczej z pieczęcią pocztową oraz wydruku śledzenia przesyłek wynika, że skarga na bezczynność A Sp. z o.o. z siedzibą w R. w przedmiocie informacji publicznej wpłynęła do organu 16 sierpnia 2019r. Okoliczność tę potwierdził także organ w swojej odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną. Ponieważ piętnasty dzień terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. wypadał w sobotę, organ winien był przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej do 2 września 2019 r. czego jednak nie uczynił. Niestety skarga ta wbrew powyższemu obowiązkowi nie została przekazana do sądu do dnia dzisiejszego.

11 Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało uznaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

12 W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić przede wszystkim to, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi do chwili obecnej nie został przez organ usunięty. Na marginesie wskazać jedynie wypada, że podniesione przez organ argumenty, co do załatwienia wniosku A. K. o udostępnienie informacji publicznej, będą podlegały ocenie dopiero przy rozpoznawaniu przez sąd skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, po jej przekazaniu przez organ. Z tych powodów sąd uwzględniając okoliczności sprawy uznał, iż grzywny w kwocie 200 zł jest adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.

13 Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

14 O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a.

15 a.bł.