Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2014 r., II SA/Kr 968/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2014 r., II SA/Kr 968/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Waldemar Michaldo (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Rady Gminy Michałowice z dnia 24 lutego 2014 r. nr XLI/281/2014 w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: skargę odrzucić.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 2 czerwca 2014r. M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Nr [....] Rady Gminy Michałowice z dnia 24 lutego 2014 r. w sprawie stwierdzenia, że jej skarga wniesiona w dniu 18 października 2013 r. w sprawie wydania zezwolenia na wycinkę drzew jest niezasadna.

3 W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca przypomniała, iż w dniu 24 lutego 2014 r. Rada Gminy Michałowice wydała uchwałę Nr [....] , którą stwierdzono, że jej skarga na wycinkę drzew nie jest zasadna. Równocześnie autorka skargi podkreśliła, iż w dniu 28 marca 2014 r. złożyła w Radzie Gminy Michałowice wezwanie do usunięcia naruszenia prawa aktem prawnym z zakresu administracji publicznej. M.P. wskazała, iż do dnia 2 czerwca 2014r. Rada Gminy Michałowice nie ustosunkowała się do jej wezwania.

4 W ocenie skarżącej zaskarżona uchwała narusza przepisy prawa. Rada Gminy Michałowice rozpatrując jej sprawę nie wzięła bowiem pod uwagę argumentów jakie przedstawiła w skardze. Gmina wzięła pod uwagę wyłącznie twierdzenia Wójta odnośnie tego, że działka nr [....] jest we władaniu [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych. Nie wzięto w ogóle pod uwagę tego, że działka jest w jej oraz jej posiadaniu od wielu lat. Zdaniem skarżącej działania polegające na wycince drzew naruszają jej posiadanie. Rada Gminy winna wiedzieć, że naruszanie posiadania jest zabronione, a jej jako posiadaczowi przysługują środki ochrony posiadania. M.P. podniosła przy tym m.in., iż wycięcie drzew innych niż owocowe może nastąpić wyłącznie na podstawie zezwolenia wydanego przez gminę - jak wskazuje bowiem ustawa o ochronie przyrody na wycięcie drzew konieczna jest zgoda gminy miejsca położenia drzew. Zdaniem skarżącej jest oczywistym, że skoro Gmina Michałowice miałaby wycinać drzewa to musi uzyskać stosowne zezwolenie i jest oczywistym, że ta sama Gmina nie może wydać takiego zezwolenia. Gmina nie może bowiem wydawać decyzji w sprawach, w których jest stroną. W dalszej części uzasadnienia skargi M.P.wskazała, iż jeżeli Gmina Michałowice wydała na wniosek [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych decyzję o zezwoleniu na wycięcie drzew a następnie Gmina dokonała wycinki drzew, to jej zdaniem jest oczywistym, że doszło do rażącego naruszenia prawa.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie , ewentualnie o jej oddalenie.

6 Strona przeciwna do skarżącej podniosła, iż w opinii Wójta Gminy Michałowice skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W tym zakresie organ zauważył, iż skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia w dniu 28 marca 2014 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 maja 2014 r. Skarga zaś została złożona w dniu 2 czerwca 2014 r., zatem po upływie ustawowego terminu na jej wniesienie.

7 Ponadto zdaniem strony przeciwnej do skarżącej M.P. nie posiada interesu prawnego oraz uprawnienia do działania w niniejszej sprawie jako strona. Zgodnie z orzecznictwem naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym musi występować obiektywnie i odnosić się do realnie istniejącej potrzeby ochrony prawnej. Naruszony interes musi być bezpośredni i aktualny oraz realny. W ocenie organu do wniesienia skargi nie uprawnia istnienie jedynie potencjalnego zagrożenia naruszenia interesu prawnego skarżących. Natomiast w niniejszej sprawie istotny jest fakt, iż drzewa znajdowały się na działce nr [....] położonej w K. , której właścicielem jest Skarb Państwa. Skarżąca nie ma jakiegokolwiek tytułu prawnego do powyższej działki. Aktualnie działka znajduje się we władaniu [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. Drzewa, o których pisze skarżąca znajdowały się w rowie odwadniającym i blokowały spływ wody. W dalszej części odpowiedzi na skargę podkreślono m.in, iż aby móc żądać od sądu administracyjnego ochrony prawnej na podstawie przepisu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym trzeba nie tylko wykazać posiadanie interesu prawnego, ale również i to, że zaskarżona uchwała ten interes prawny lub uprawnienie skarżącego narusza. Trudno natomiast przyjąć, iż został naruszony interes prawny skarżącej, skoro nie posiada ona tytułu prawnego do działki, na której to rosły drzewa, objęte wycinką.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

9 Skarga M.P. jest niedopuszczalna.

10 Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)-zwanej dalej w skrócie p.p.s.a..

11 Zgodnie z przepisem art. 3 powołanej ustawy kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

12 1) decyzje administracyjne;

13 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

14 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

15 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

16 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

17 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

18 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

19 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

20 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

21 Skarga M.P. na działalność Wójta Gminy Michałowice została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy.

22 W myśl zaś przepisu art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. W przedmiotowej sprawie organem właściwym do rozpoznania skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była Rada Gminy Michałowice, która na mocy art.18 ust.2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r.o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013r. poz.594) i art.229 pkt. 3 k.p.a. podjęła uchwałę 24 lutego 2014 roku nr [....] w sprawie rozpatrzenia skargi wniesionej w dniu 18.10.2013r. przez M.P. w sprawie wydania przez Wójta Gminy Michałowice w dniu 29.11.2012r. zezwolenia na wycinkę drzew na działce nr [....] w K. Na mocy przedmiotowej uchwały skarga M.P. została uznana przez Radę Gniny Michałowice za niezasadną.

23 W orzecznictwie sądoadministracyjnym panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005, postanowienie WSA w Opolu z dnia 10 grudnia 2007r. II SA/Op 551/07)

24 Stanowiska tego nie podważa w żaden sposób okoliczność, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 t.j.).

25 Skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. po myśli art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

26 Odnosząc się do podnoszonego przez organ przekroczenia przez skarżącą terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, iż kwestia ta nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Zarzut niedochowania terminu o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. jest bezprzedmiotowy w sytuacji jeśli sprawa w której złożono skargę nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Tym samym nie można skutecznie kwestionować niedochowania wymogów formalnych przewidzianych dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej, skoro przepisy prawa w ogóle ją w takim przypadku wykluczają.

27 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie dyspozycji art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.