Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2014 r., II SA/Kr 446/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2014 r., II SA/Kr 446/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

2 Burmistrz Miasta i Gminy N. decyzją z dnia 9 października 2013 r. nr [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. ustalającej obowiązek uiszczania przez M.B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w S. - oznaczonej ewidencyjnie jako dz. nr [...] , dla której księgę wieczystą KW nr [...] prowadzi Sąd Rejonowy w W. zamiejscowy VII Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w N. , zabudowanej budynkiem mieszkalnym oznaczonym numerem porządkowym [...] - i transport tych nieczystości do punktu zlewnego, wysokość opłat, termin ich uiszczania oraz sposób i terminy udostępniania zbiornika bezodpływowego w celu jego opróżnienia.

3 W uzasadnieniu decyzji podkreślono, iż nie ma podstaw określonych w art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b § 1 kpa, aby możliwe było uchylenie decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r.

4 Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M.B. , zarzucając naruszenie art. 151 § 1, art. 145 § 1, art. 6-10, art. 61, art. 75, art. 77, art. 80, art. 107, art. 146 § l, art. 147 oraz art. 149 § 2 kpa. Odwołująca podniosła także, iż Burmistrz Miasta i Gminy N. odmawiając uchylenia decyzji bezpodstawnie uznał, iż M.B. brała udział w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji nr ŚiR. [...] , powołując się wyłącznie na fakt, iż przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu 14 stycznia 2006 r. Odwołująca zarzuciła brak wszczęcia postępowania administracyjnego zgodnie z art. 61 kpa do decyzji z 9 stycznia 2006 r. określającej obowiązek uiszczania opłat za czyszczenie szamba. Zdaniem strony naruszono również art. 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Strona ponadto podkreśliła, iż Burmistrz Miasta i Gminy N. odmawiając uchylenia w w/w decyzji działa wyłącznie na niekorzyść oraz szkodę strony odwołującej się w celu ukrycia swoich błędów do których się dopuścił oraz dalszego bezprawnego wyłudzania pieniędzy od skarżącej ponoszenia opłat za czyszczenia szamba, które są przychodem gminy, bez wyjaśnienia istoty sprawy.

5 Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 10 stycznia 2014r. znak: [...] , działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji

6 W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania - tj. z art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b § 1 kpa. Organ wskazał, że strona w istocie brała udział w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia 9.01.2006r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia owej decyzji. Kolegium w tym miejscu zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji i wskazuje, iż nie występuje powoływana niejednokrotnie przed organami obu instancji przywoływana przez M.B. podstawa do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa. W ocenie organu strona, która świadomie rezygnuje z udziału w postępowaniu, nie może skutecznie żądać wznowienia postępowania. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.09.2012 r. sygn. II SA/Kr 638/12 - brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaistniały istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ponadto Kolegium nie stwierdziło zaistnienia innych przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 kpa. Warunkiem wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 kpa jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, że są one nowe, że istniały one w dniu wydania decyzji oraz, że nie były one znane organowi administracyjnemu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (por. wyrok WSA z dnia 9 marca 2006 r., sygn. V SA/Wa 2510/05).

7 M.B. wniosła na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, zarzucając naruszenie: art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 145 § 1 pkt 4 i art. 145 § 5 kpa, art. 6-10 oraz art. 61, 75, 77 i 80 kpa, art. 107 Kpa, art. 146, 147 oraz 149 § 2 kpa i art. 152 § 1 oraz art. 155 kpa. Skarżąca zarzuciła organowi, iż ten nie rozpoznał "meritum sprawy", to jest wnioski skarżącej i wszystkich niezbędnych okoliczności.

8 W ocenie skarżącej naruszenie przez organ l instancji art. 61 § 4 i art. 10 § 1 in fine kpa uniemożliwiło skarżącej podjęcie odpowiednich czynności procesowych - zgłoszenia zastrzeżeń co do stanu faktycznego ustalanego przez ów organ, na jakim oparto decyzję z 9.01.2006 r., tudzież wskazania jej wad prawnych. Tymczasem owa decyzja wykracza poza prawną podstawę orzekania, określoną w art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - zawiera bowiem również wskazanie ilości ścieków odprowadzanych ze zbiornika oraz wskazanie podmiotu, który ów zbiornik opróżni, choć ustawa nie daje podstawy do orzekania w takim zakresie. Zgłoszenie zastrzeżeń dotyczących tych kwestii miałoby z pewnością istotny wypływ na rozstrzygnięcie postępowania w l instancji - ale podniesienie zastrzeżeń dopiero w treści odwołania nie odniosło żadnego skutku. Powyższego uchybienia nie może sanować - wbrew ocenie organu wyższego stopnia - sam fakt doręczenia skarżącej decyzji, wydanej w omawianym postępowaniu. Wszak czynności procesowe opisane wyżej, podjęte po doręczeniu decyzji, musiałyby mieć formę odwołania, a więc pierwsze stanowisko procesowe skarżącej sformułowano by dopiero po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, czyli doszłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności. Doręczenie decyzji nie może być pierwszą czynnością podjętą z udziałem strony i nie może niweczyć uchybień w postaci niedoręczania stronie pism w toku postępowania. Wobec tego nie można zaakceptować stanowiska organu wyższego stopnia, jakoby w niniejszej sprawie nie istniały podstawy uchylenia decyzji z 9.01.2006 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Pojęcie "wzięcia udziału w postępowaniu", użyte w omawianym przepisie, musi być bowiem wykładane w zgodzie z pozostałymi normami postępowania administracyjnego, w szczególności z jego podstawowymi zasadami, do jakich należy zasada dwuinstancyjności. Jeśli strona - z winy organu - wzięła udział w postępowaniu tylko w jednej instancji, oznacza to naruszenie jej podstawowego uprawnienia procesowego i wyczerpuje znamiona braku udziału w postępowaniu, jaki stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Takiego uchybienia nie może sanować ani doręczenie decyzji I instancji ani udział w postępowaniu odwoławczym (zwłaszcza, że w tym ostatnim organ wyższego stopnia nie wyciągnął konsekwencji z opisanych tu uchybień popełnionych w l instancji).

9 W oparciu o podniesiony zarzut wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.

10 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas przedstawioną argumentację.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

13 Skarga skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.).

14 W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [...] , ustalającej obowiązek uiszczania przez M.B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego, z powołaniem się na przesłanki o jakich stanowi art. 145 § 1 pkt 4 oraz pkt 5 k.p.a. Prawidłowe rozpoznanie tego wniosku wymagało dokonania oceny, czy przesłanki wznowienia wymienione w w/w przepisie zachodzą. Ocena taka jest możliwa tylko po uprzednim przeanalizowaniu akt postępowania administracyjnego, którego wniosek o wznowienie dotyczy.

15 Tymczasem jak wynika z akt wznowieniowych, nie budzi wątpliwości, że organ II instancji rozpoznał odwołanie bez zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego organu I instancji, które zakończone zostało wydaniem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [...] . Doszło w ten sposób do naruszenia przepisów postępowania w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

16 Jak wynika z akt [...] , organ pierwszej instancji przekazując odwołanie, przekazał SKO wyłącznie akta postępowania wznowieniowego (k.86).

17 Ponadto skarżąca po zapoznaniu się z aktami postępowania wznowieniowego, kilkukrotnie zwracała się do SKO aby zwróciło się o przekazanie również akt poprzedzających wydanie decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [...] . Z akt administracyjnych wynika, że SKO nie podjęło w tym celu żadnych działań, wydało zaskarżoną decyzję, a skargę przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyłącznie z aktami wznowieniowymi znak: [...] (k.18 akt sądowych). Akta sprawy znak: [...] , której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania, nie zostały przekazane również na żądanie Sądu. Z korespondencji z SKO wynikało, że akta te zostały wypożyczone bądź Sądowi Okręgowemu w K. do sprawy IC 1411/10, bądź Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do sprawy II SA/Kr 446/14, która została przesłana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w W. Z ustaleń poczynionych przez tutejszy Sąd (k.76 i k. 81) wynika jednak, że zarówno Sąd Okręgowy w K. , jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie są w posiadaniu tych akt.

18 Wobec powyższego, w ponownym postępowaniu organ II instancji dokona oceny zasadności wniosku o wznowienie postępowania na podstawie okoliczności faktycznych wynikających z kompletnego materiału dowodowego, w tym także akt administracyjnych organu I instancji zakończonych wydaniem przez Burmistrza Miasta i Gminy N. decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [...] .

19 Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.