Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2018 r., II SA/Kr 394/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2018 r., II SA/Kr 394/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Magda Froncisz SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz R. Z. 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Prezydent Miasta K. wydał dnia 12 lipca 2016r. decyzję nr [...], znak: [...], którą uchylono w całości decyzję Nr [...] z dnia 5.07.2016r. znak: [...] i orzeczono o zatwierdzeniu projektu zamiennego oraz zmianie decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 26.02.2014., znak: [...], zmienionej decyzją Nr [...] z dnia 16.12.2014r. znak: [...] wydanej dla inwestycji: "Budowa budynku handlowo - usługowo -biurowego z instalacjami wewnętrznymi: wodna, kań., elektryczną, c.o., went. mechanicznej i kanalizacji deszczowej z garażem podziemnym, wewnętrzną komunikacją, miejscami postojowymi na terenie działki drogowej nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., wraz z wjazdem, z działki drogowej nr [...] obr. [...] ul. [...] w K.. Przedmiotowa decyzja nie została zaskarżona do organu odwoławczego, wobec powyższego stała się ostateczna.

3 Dnia 9 marca 2017r. na dziennik podawczy organu I instancji wpłynął wniosek R. Z. o wznowienie postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta K., zakończonego w/w decyzją nr [...] z 12 lipca 2016r., znak: [...] Jako przesłankę uzasadniającą wznowienie wskazany został art. 145 § 1 pkt 4 Kpa tj. brak udziału strony (wnioskodawcy) w sprawie zakończonej powyższą decyzją. Organ I instancji po ustaleniu, że wnioskodawczyni dochowała termin, o którym mowa w art. 148 § 2 Kpa do złożenia wniosku o wznowienie, odmówił postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2017r. znak: [...] wznowienia postępowania. W uzasadnieniu Prezydent Miasta K. podał, że poddał ponownej analizie projekt zagospodarowania terenu inwestycji celem określenia obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji, pod kątem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stwierdzając, że zaprojektowane zmiany nie zmieniły ani nie wygenerowały nowego obszaru oddziaływania inwestycji i w związku z powyższym wnioskodawczyni słusznie nie posiadała przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu.

4 Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła R. Z. zarzucając brak formalnej decyzji organu w przedmiocie wszczęcia postępowania, do wydania której organ I instancji był obowiązany na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa zgodnie z wnioskiem o wznowienie postępowania, wniesionego przez skarżącą, będącą stroną w rozumieniu art. 28 Kpa oraz kwestionując przyjętą procedurę, w związku z dokonaną przez organ I instancji oceną merytoryczną przed wszczęciem postępowania.

5 Wojewoda postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. znak [...], na podstawie art. 123, art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity z 2017, póz. 1332 ze zm.), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

6 W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, iż analiza zgromadzonego materiału dowodowego wykazała, że wnioskodawczyni R. Z. posiadła wiedzę o wydanej decyzji zamiennej w terminie wcześniejszym niż wskazano to we wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ 26 stycznia 2017r. M. Z. porozumiewał się drogą elektroniczną z kierownikiem budowy K. S.. Do tej korespondencji elektronicznej dołączone zostały skany części dokumentacji projektowej. Z oświadczeń odebranych od M. Z. i R. Z. wynika, że pomimo wysłania korespondencji na adres mailowy należący do M. Z., z treścią korespondencji i załącznikami niezwłocznie zapoznawała się także R. Z.. Analiza przekazanej korespondencji elektronicznej wykazała, że K. S. w mailu z dnia 26 stycznia 2017r., godz. 15:00 poinformował M. Z., że przesyła rzut z widocznymi wykuszami zatwierdzony przez wydział architektury. Na przekazanym skanie rzutu I piętra kondygnacja +1, umieszczona jest metryka, z której wynika, że jest to Projekt zamienny do projektu budowlanego, który otrzymał pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 26.02.2016 zmieniona decyzją nr [...] z dnia 16.12.2014 wydaną dla zamierzenia budowlanego pod nazwą budowa budynku handlowo - usługowo - biurowego z instalacjami wewnętrznymi wodną, kań, elektryczna, c.o., went. mechanicznej i kanalizacji deszczowej z garażem podziemnym, wewnętrzną komunikacją, miejscami postojowymi na terenie działki na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. , wraz z wjazdem z działki drogowej nr [...] ul. [...] obr[...] w K. (zmiana dotyczy budynku na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...]. Ponadto w górnej części prawego rogu widnieje podłużna pieczęć Urzędu Miasta K. Wydział Architektury i Urbanistyki.

7 Skoro bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu objętej wnioskiem o wznowienie decyzji., a z treści w/w maila od K. S. kierowanego do M. Z. wraz z załącznikiem graficznego skanu rzutu I piętra, wynika, że została wydana przez Prezydenta Miasta K. decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny, a nadto R. Z. oświadczyła, że zapoznała się z powyżej opisanymi mailami po 20 stycznia 2017r., z których wynika, że została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny Wojewoda, to złożenie przez R. Z. w dniu 9 marca 2017r. wniosku o wznowienie postępowania, nastąpiło z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 148 § 2 Kpa.

8 R. Z. wniosła na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, zarzucając:

9 - błędną ocenę materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a tym samym naruszenie art. 80 kpa w zw. z art. 148 § 2 kpa,

10 - naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 kpa poprzez nie zastosowanie i nie wznowienie postępowania,

11 - naruszenie art. 107 § 1 i § 3 kpa poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji w zakresie wykazania przez organ terminu w którym Skarżąca dowiedziała się o decyzji z dnia 12 lipca 2016r.

12 - naruszenie art. 15 kpa poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania.

13 W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż ustalenia organu nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym, który został zgromadzony w sprawie, a tym samym wyprowadzone wnioski są nie logiczne i nie spójne i nie zgodne z doświadczeniem życiowym. Nadto uzasadnienie postanowienia narusza art. 107 § 1 i § 3 kpa, albowiem uzasadnienie postanowienia winno korespondować z treścią rozstrzygnięcia i informować stronę o motywach jakimi kierował się organ załatwiając sprawę. Wniosek wywiedziony przez organ w żaden sposób nie został uzasadniony przez organ. Organ nie wyjaśnił w jaki sposób i kiedy strona dowiedział się o wydanej decyzji z 12 lipca 2016r , nr [...] , znak [...], znamienne jest, że ani razu w uzasadnieniu decyzji organ nie wskazuje na tą decyzje tj. na decyzje o której strona miała się dowiedzieć, i zachować termin, albowiem z uzasadnienia wynika tylko to, że z metryki projektu zamieszczonej na rzucie I pietra, przesłanej maiłem, strona mogła dowiedzieć się, że jest to projekt zamienny do projektu budowlanego, który otrzymał pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 26.02.2016 r zmienione decyzją nr [...] z dnia 16.12.2014r. Na tym rzucie nie ma żadnej informacji o decyzji z 12 lipca 2016r.

14 Zarówno w słowach zawartych w mailu jak i z załącznika tzn. z rzutu, nie wskazano organu, daty, numeru ani przedmiotu pozwolenia na budowę, który umożliwiłby identyfikację tej decyzji. Ze stwierdzenia, że wykusze zostały zatwierdzone przez wydział architektury skarżąca nie powzięła żadnej wiadomości o wydaniu decyzji z 12.07.2016r zmieniającej kilka wcześniej wydanych decyzji w tej sprawie. Strona musi pozyskać informacje o tej konkretnej decyzji, tym bardziej, że strona nie była informowana o postępowaniu w sprawie zmiany decyzji zarówno tej z 5 lipca 2016r jak i następnej z 12 lipca 2016r. ani też poprzedniej. Dlatego też, skarżąca uznając, że w świetle obowiązujących przepisów zachowanie inwestora polegające na zabudowie balkonów na całej przestrzeni budynków jest naruszeniem bezwzględnie obowiązujących norm prawa budowlanego zwróciła się do Nadzoru Budowlanego o skontrolowanie robót zgodnie z przepisami prawa budowlanego. W przedmiotowym piśmie powołała nr pozwolenia [...], albowiem posiadała wiedzę tylko o wydanej decyzji z dnia 16.12.2014r.

15 Powołując się na powyższe okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie postanowień obu instancji i zasądzenie kosztów.

16 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas przedstawioną argumentację.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

18 Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

19 Skarga jest zasadna, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia z powodu naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa, w zakresie ustalenia, że skarżąca powzięła wiedzę o decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 12 lipca 2016r. nr [...] z treści maila z dnia 26 stycznia 2017r., jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, z powodu naruszenia art. 149 § 1 kpa poprzez nie wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

20 W kontrolowanym postępowaniu organ II instancji błędnie uznał po analizie treści maila z dnia 26 stycznia 2017r. (k. 99-105 akt adm.) przekazanego od kierownika budowy K. S. do M. Z., o którym niezwłocznie dowiedziała się skarżąca, iż załączony do korespondencji rzut I piętra kondygnacja +1, spornej inwestycji zawiera wskazanie na metrykę, z której wynika, że jest to informacja o decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 12 lipca 2016r. nr [...], znak: [...], podczas gdy dotyczy jedynie projektu zamiennego do projektu budowlanego, który otrzymał pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 26.02.2016r. Powyższe ustalenia są zatem wadliwe, ponieważ wniosek o wznowienie dotyczył ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 12 lipca 2016r. nr [...], znak: [...], a z treści w/w maila, który stał się głównym dowodem mającym wskazywać, iż skarżąca nie zachowała miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 12 lipca 2016r. nr [...], nie wynika iż skarżąca dowiedziała się o tejże decyzji. W sprawie bowiem wydawane było szereg decyzji w zakresie projektu zamiennego, a skarżąca nie była o wszystkich informowana. Zarówno w słowach zawartych w mailu jak i w załączniku tzn. w rysie rzutu, nie wskazano organu, daty, numeru ani przedmiotu pozwolenia na budowę, który umożliwiłby identyfikację tej konkretnej decyzji z dnia 12 lipca 2016r. nr [...] – brak jest jakiegokolwiek odniesienia do oznaczenia tej decyzji.

21 Z uwagi na to, rozstrzygnięcie oparte na tym ustaleniu jest wadliwe, gdyż narusza art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Jak natomiast wynika z akt sprawy o spornej decyzji wnioskodawczyni dowiedziała się 24 lutego 2017r. z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki z dnia 22 lutego 2017r., a wniosek o wznowienie postępowania złożyła dnia 7 marca 2017r. co świadczy o dochowaniu przez nią wymaganego terminu z art. 148 § 1 kpa.

22 Natomiast z uwagi na okoliczność, iż skarżąca powołała jako przesłankę wznowieniową brak udziału strony (wnioskodawcy) w sprawie zakończonej powyższą decyzją tj. art. 145 § 1 pkt 4 kpa, powinno w sytuacji gdy istnieją wątpliwości co do legitymacji materialnoprawnej wnoszącego takie podanie, skutkować wydaniem na podstawie art. 149 § 1 kpa postanowienia o wznowieniu postępowania a kwestia legitymacji podlega badaniu w dalszym postępowaniu. Błędnie zatem z naruszeniem art. 149 § 1 kpa organ I instancji uznał, iż ustalenie, że podanie nie pochodzi od strony powinno skutkować wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Sąd podziela w tym względzie pogląd wyrażony w orzecznictwie, iż w sytuacji gdy podmiot składający podanie o wznowienie postępowania powołuje się na przysługującą mu w sprawie legitymację materialno prawną i istnieją co do tego wątpliwości, ich wyjaśnienie nastąpić powinno po uprzednim wznowieniu postępowania zgodnie z art. 149 § 1 kpa. Zatem na etapie badania wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organ nie prowadzi żadnego postępowania wyjaśniającego, czy też dowodowego w kierunku merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy lecz jedynie ocenia spełnienie/zaistnienie formalnych podstaw/przesłanek dla wznowienia postępowania. Na tym etapie postępowania organ nie jest uprawniony do badania, czy istotnie wnioskodawcy przysługuje, przymiot strony. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2017 r. II SA/Kr 1136/17). Zatem w przypadku wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa (niezawiniony brak udziału w postępowaniu) organ w zasadzie ma obowiązek wznowić postępowanie na podstawie art. 149 § 1 kpa (tylko oczywisty brak przymiotu strony mógłby na tym etapie postępowania prowadzić do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa), a następnie w toku wznowionego postępowania zbadać, czy osoba składająca wniosek jest stroną postępowania i czy faktycznie przyczyny wznowienia postępowania miały miejsce. Innymi słowy jeśli istnieją wątpliwości, co do legitymacji podmiotu składającego wniosek o wznowienie postępowania, gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy, to wydanie decyzji winno być poprzedzone postanowieniem, o jakim mowa w art. 149 § 1 kpa, a to z uwagi na konieczność przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia, a więc realizacji dyspozycji art. 149 § 2 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012, II OSK 821/11 LEX nr 1219264, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2016r. II SA/Kr 708/16, LEX nr 21184620. W kontrolowanej sprawie z uzasadnienia postanowienia organu I instancji wprost wynika, iż naruszył w/w wymogi, ponieważ mając wątpliwości co do przymiotu strony wnioskodawcy, przeprowadził analizę w tym zakresie tj. badał zapisy projektu zagospodarowania terenu inwestycji celem określenia obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji, pod kątem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stwierdzając, że zaprojektowane zmiany nie zmieniły ani nie wygenerowały nowego obszaru oddziaływania inwestycji i w związku z powyższym wnioskodawczyni nie posiadała przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu. Organ I instancji nie poprzedził powyższego wszczęciem postępowania wznowieniowego.

23 Ponownie rozpoznając sprawę organy winny, kierować się wyżej przedstawionymi wskazaniami, tj. wszcząć postępowanie wznowieniowe.

24 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a.

25 O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.