Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2008 r., II SA/Kr 1233/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2008 r., II SA/Kr 1233/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki / spr. / Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Barbara Pasternak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A.P., F.O., S.O., R.O. i J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącej P. kwotę 285 / dwieście osiemdziesiąt pięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Sygn. akt II SA/Kr 1233/07.

UZASADNIENIE

3 Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 2026/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2002 r. Nr [...] oraz decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

4 W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na następujący stan sprawy: R. K. w dniu [...] maja 1984 r. zwróciła się do Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami w Urzędzie Miejskim w T. z wnioskiem o oddanie nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 w użytkowanie wieczyste, w następstwie czego Kierownik tego Wydziału decyzją z dnia [...] sierpnia 1984 r. zdecydował o oddaniu w użytkowanie wieczyste na rzecz R. K. nieruchomości składającej się z działki nr 1 obręb [...] o powierzchni [...] m. kw. W dniu 6 października 1994 r. Gmina Miasta T. sprzedała R. K. działkę nr 1 na postawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

5 W dniu 4 lutego 2002 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] przekazano wniosek, zawarty w odwołaniu A. P. od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] grudnia 2001 r. znak [...], w którym żądała stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Miejskiego w T. w przedmiocie zbycia działek nr 1, 2, a także podjęcia postępowań i unieważnienia zawartych umów w formie aktów notarialnych, wskazując przy tym, że działki te zostały zbyte z naruszeniem art. 136, art. 137 i następnych ustawy o gospodarce nieruchomościami i w związku z tym decyzje te są nieważne w oparciu o art. 156 § 1 p. 2 k. p. a.

6 Na tej podstawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że wniosek ten zawiera żądanie stwierdzenia nieważności dwóch decyzji wydanych przez Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. z tego samego dnia ([...] sierpnia 1984 r.) o oddaniu nieruchomości oznaczonych jako działki nr 2 i nr 1 obręb [...] w T. w użytkowanie wieczyste na rzecz E. K. i R. K.

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2002 r. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. z dnia [...] sierpnia 1984 r. oddającej w użytkowanie wieczyste działkę nr 1 na rzecz R. K. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postępowanie zostało wszczęte na skutek złożenia wniosku przez A. P. i ma ono na celu zbadanie istnienia przesłanki uzasadniającej stwierdzenie nieważności tej decyzji.

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 16 maja 2002 r.

9 odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z [...] sierpnia 1984 r. o oddaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 o pow. [...] m2 obr. [...] w T. w użytkowanie wieczyste na rzecz R. K. podnosząc, że podstawą odmowy stwierdzenia nieważności było ustalenie, że decyzja ta nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Od decyzji tej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła A. P. podnosząc , że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego podjęta została bez przeprowadzenia wnikliwej analizy akt. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając jako organ ponownie rozpatrujący wniosek, decyzją z dnia 28 czerwca 2002 r. utrzymało w mocy poprzednią decyzję. Od tej decyzji A. P. złożyła skargę do sądu administracyjnego, działając zarówno we własnym imieniu, jak i w imieniu pozostałych spadkobierców właścicieli nieruchomości. W skardze zarzucono wydanie decyzji bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i przeprowadzenie postępowania pobieżnie.

10 Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 2026/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2002 r., Nr [...] oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2002 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nr [...].

11 Sąd wskazał, że poza sporem jest okoliczność, iż decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. z dnia [...] sierpnia 1984 r. o oddaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 obręb [...] w T. w użytkowanie wieczyste na rzecz R. K. jest ostateczna.

12 W stosunku do takiej decyzji możliwość jej zmiany dopuszczalna jest jedynie w trybie postępowania nadzwyczajnego. Jednym z takich postępowań jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie to może być wszczęte na wniosek lub z urzędu. Oznacza to, że jeżeli postępowanie jest już wszczęte (czy to na wniosek, czy z urzędu) i niezakończone, to nie ma żadnych podstaw do "powtórnego" wszczynania postępowania. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której organ administracji w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2002 r. wszczął postępowanie administracyjne w tej' sprawie jednocześnie wyjaśniając, że już 4 lutego 2002 r. przekazano temu organowi wniosek strony zawierający żądanie wszczęcia postępowania. Sąd podkreślił, że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie obowiązuje wyjątek określony w art. 149 § 1 k.p.a., stosownie do którego postępowanie wszczyna się w drodze postanowienia. W związku z tym, w tej sprawie postępowanie zostało wszczęte przed dniem 4 lutego 2002 r. (z chwilą wniesienia żądania do niewłaściwego organu administracji, który przekazał ten wniosek organowi właściwemu) i wówczas postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 kwietnia2002 r. w sprawie wszczęcia tego postępowania zostało wydane bez podstawy prawnej. Ponieważ organ nie wydał decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, stąd należy wnosić, że w ocenie samego organu wniosek pochodzący od strony spełniał przesłanki prowadzenia na jego podstawie postępowania.

13 W tym zakresie, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, organ administracji nie dokonał prawidłowego formalnego badania treści wniosku strony.

14 Sąd wskazał również, że wniosek A. P. nie określa decyzji, która winna być przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, można się jedynie domyślać, że chodzi o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących zbycia działek, a nie decyzji mających za przedmiot przekazanie działki na rzecz danej osoby. W związku z tym prowadząc po dniu 4 lutego 2002 r. postępowanie w tej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] samodzielnie i niezależnie od strony ustaliło przedmiot postępowania, a zważyć należy, że w postępowaniu wszczętym na wniosek strony, a dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, przedmiot tego postępowania winien być określony przez stronę.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma charakter szczególny, w związku z czym to na stronie ciąży obowiązek wskazania jej zakresu żądania, a nie domniemania zakresu żądania. Zatem w ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na etapie formalnej oceny wniosku strony powinno przede wszystkim ustalić, czy strona domaga się stwierdzenia nieważności decyzji, czy też może żąda wznowienia postępowania. Przede wszystkim obowiązkiem organu było ustalenie, czy w dacie wydania przez Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. decyzji w dniu [...] sierpnia 1984 r., nie miało miejsca jakiekolwiek naruszenie prawa, określone w art. 156 § 1 k.p.a.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podniósł też, że nie jest przesłanką uzasadniającą stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej okoliczność, iż w trakcie postępowania zmierzającego do wydania danej decyzji strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. sytuacja, w której strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy, stanowi przesłankę uzasadniającą wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazał, iż ponownie rozpatrując sprawę należy przede wszystkim prawidłowo ustalić treść żądania strony, a następnie organ administracji winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające kończąc je wydaniem decyzji.

18 Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2006 r., skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] reprezentowane zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

19 Na zasadzie art. 173 oraz 174 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

20 1)art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 61, art. 63, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i 2, art. 80 i art. 157 § 2 k.p.a. poprzez zastosowanie normy tego przepisu i wykazywanie przez Sąd naruszeń przywołanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podczas, gdy w postępowaniu przed organem nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy,

21 2) art. 133 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie wyroku na podstawie stanu faktycznego mogącego zaistnieć po dacie wydania decyzji objętej kontrolą Sądu, podczas gdy dokonanie oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny możliwe tylko na podstawie stanu faktycznego, który istniał w chwili podjęcia dar aktu lub czynności i stanowił ich podstawę faktyczną,

22 3) art. 141 § 4 powołanej ustawy'- Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi poprzez niewłaściwe wskazanie w uzasadnieniu wyroku spc dalszego postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].

23 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. W szczególności należy podzielić zarzut dotyczący podjęcia przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia na podstawie stanu faktycznego, który nie istniał w dacie wydawania zaskarżonego wyroku, a zatem również niewłaściwe wskazanie dalszego toku postępowania w sprawie, po uchyleniu decyzji organów obu instancji.

24 Z akt sprawy wynika bowiem, że w odwołaniu złożonym do Wojewody przez A. P. działającą w imieniu własnym oraz F. O., R. W., J. O. i S. O. od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości obejmujących grunt o powierzchni [...] m2 jako części działki nr 2 oraz grunt o powierzchni [...] m2 jako część działki nr 1 w obrębie [...], skarżący zarzucili "decyzjom Prezydenta Miasta T. dotyczącym przekazania części tych działek w wieczyste użytkowanie osobom trzecim, a następnie zbycie ich na rzecz osób trzecich nieważność", a nadto wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Miejskiego w T. w przedmiocie zbycia przedstawionych działek.

25 Wojewoda [...] przy piśmie z dnia 25 stycznia 2002 r. przekazał ten wniosek do załatwienia według właściwości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].

26 Prezydent Miasta T., przekazując na żądanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] akta sprawy w piśmie z dnia 26 lutego 2002 r. wyjaśniał, że działka nr 2 o pow. [...] m2 i nr 1 o pow. [...] m2 obręb [...] powstały w wyniku podziału gruntu pod budownictwo jednorodzinne osiedla "A", z podziału działek 3, 4 i 5 obręb [...]. Przed podziałem działka 3 o powierzchni [...] m2 stanowiła własność G. O., działka 4 o pow. [...] m2 była własnością S. O. c. A. i J., a działka 5 stanowiła własność W. K. c. E. i S.. Działki 1 i 2 powstały w dużym udziale z działki 3 i zostały uzupełnione częściami działek 4 i 5. Właścicielka działki 3 – G. O. - zmarła w trakcie postępowania związanego z podziałem terenu pod budownictwo jednorodzinne osiedla "A", to jest [...] sierpnia 1981 r. Sąd Rejonowy w T. - postanowieniem z dnia [...] kwietnia 1984 r. sygn. akt [...] stwierdził, że spadkobiercami po G. O. na podstawie ustawy są: mąż J. O. w 16/64 cz. - dzieci Z. O.: I. O. zamężna C., E. O. po 12/64 cz. oraz wnuki: J. K. zamężna S., B. K., R. K. i E. K. dzieci L. i J. po 3/64 cz. Granice osiedla "A" obejmowały również inne działki będące własnością G. O. dlatego wszyscy spadkobiercy mogli wystąpić o działki budowlane. J. S., B. K. i I. C. otrzymali działki "z zachowania", gdyż w całości powstały z gruntu G. O.. Z uwagi na fakt, że działki 1 i 2 zostały uzupełnione innym gruntem – E. i R. K. mogły wystąpić tylko o oddanie tych działek w użytkowanie wieczyste - co zrobiły w 1984 r.

27 Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego wydał decyzję znak: [...] z dnia [...] sierpnia 1984 r., w której orzekł o oddaniu w użytkowanie wieczyste działki budowlanej 1 o powierzchni [...] m2 obręb [...] obj. KW [...] położonej na terenie osiedla "A" na rzecz R. K. oraz decyzję znak: [...] z dnia [...] sierpnia 1984 r., w której orzekł o oddaniu w użytkowanie wieczyste działki 2 o powierzchni [...] m2 na rzecz E. K. Wyżej powołane decyzje, pod rygorem uchylenia ich z urzędu, zobowiązywały stronę do zgłoszenia się w PBN w T. celem podpisania aktu notarialnego niezbędnego do powstania prawa użytkowania wieczystego. Czynność ta winna być dopełniona przez strony w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia, gdy wydane decyzje stały się ostateczne. Warunek ten R. K. spełniła podpisując akt notarialny Rep. A. Nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r., a E. K. nie dopełniła tego warunku, dlatego Wydział Gospodarki Gruntami i Rolnictwa Urzędu Miasta T. wydał decyzję znak: [...] z dnia [...] maja 1992 r. uchylając w całości z urzędu rzędu -decyzję znak: [...] z dnia [...] sierpnia 1984 r. o oddaniu w użytkowanie wieczyste działki na rzecz E. K.

28 Od decyzji tej złożyła odwołanie E. K. uzasadniając, że termin 2 miesięcy na zawarcie umowy notarialnej w jej przypadku był nierealny, gdyż w tym czasie nie żyli już jej rodzice, a ona była małoletnia (17 lat), a dla przeprowadzenia czynności w PBN należało najpierw złożyć wniosek w sądzie o ustanowienie dla niej kuratora i uregulowanie tej sprawy wymagało czasu. Natomiast późniejsze wydarzenia w jej życiu nie pozwalały na podjęcie jakichkolwiek działań formalno-prawnych. W odwołaniu wniosła również o ponowne przekazanie jej działki 2 w użytkowanie wieczyste, bo powstała ona w znacznym stopniu z działki 3, której była współwłaścicielką w 3/64 cz. Sprawa E. K. została przedstawiona Zarządowi Miasta T., który przychylając się do jej wniosku postanowił oddać przedmiotową działkę w użytkowanie wieczyste.

29 Rada Miasta T. podjęła stosowną uchwałę Nr XXVII/322/92 z dnia 17 września 1992 r. i w dniu 3 grudnia 1992 r. E. K. aktem notarialnym Rep. A. Nr [...] nabyła prawo użytkowania wieczystego działki 2 obręb [...].

30 W maju 1994 r. E. i R. K. wystąpiły z wnioskiem o umożliwienie im wykupienia przedmiotowych działek na własność. Zarząd Miasta pozytywnie zaopiniował sprawę nabycia działek, a Rada Miasta uchwałą Nr XLVIII/571/94 i Nr XLVIII/572/94 z dnia 26 maja 1994 r. wyraziła zgodę na zbycie działek na rzecz użytkowników wieczystych. Umowy sprzedaży zostały sporządzone w formie aktu notarialnego. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] sprawę zarejestrowaną pod sygnaturą SKO[...] rozdzieliło na sprawę z wniosku A. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta T. z dnia [...] sierpnia 1984 r. znak: [...] o oddaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 o pow. 379 m2 w użytkowanie wieczyste na rzecz R. K. i prowadziło pod wyżej wymienioną sygnaturą oraz na sprawę sygn. akt SKO[...] z wniosku A. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta T. z dnia [...] sierpnia 1984 r. znak: [...] o oddaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 2 o pow. [...] m2 w użytkowanie wieczyste na rzecz E. K.

31 Decyzją z dnia 25 kwietnia 2002 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności z wniosku A. P. decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta T. z dnia [...] sierpnia 1984 r. nr [...] o oddanie działki nr 2 o pow. [...] m2 w użytkowanie wieczyste na rzecz E. K. wskazując, że decyzja z dnia 20 maja 1992 r. uchyliła w całości z urzędu decyzję z dnia [...] sierpnia 1984 r., gdyż E. K. nie zgłosiła się w Państwowym Biurze Notarialnym celem dopełnienia obowiązku zawarcia umowy w formie aktu notarialnego o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste. Natomiast postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2002r wydanym w rozpatrzeniu wniosku A. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o oddaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 o pow. [...] m2 w użytkowanie wieczyste na rzecz R. K.. Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] sierpnia 1984 r., a po rozpoznaniu wniosku A. P. o ponowne rozpoznanie sprawy decyzją z dnia 28 czerwca 2002 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2002 r. Decyzję tę zaskarżyli A. P., F. O., R. O., J. O., a po rozpoznaniu ich skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję z dnia 28 czerwca 2002 r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2002 r. Wskazać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, iż Sąd właściwie wskazał, że organ naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na sprawy. W sytuacji, gdy w sposób niewątpliwy strona domagała się, w jednym wniosku zgłoszonym w odwołaniu złożonym w innej sprawie stwierdzenia nieważności dwóch decyzji dotyczących różnych działek (a w stosunku do jednej z tych działek decyzja była już wyeliminowana z obrotu prawnego i organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności) nie można uznać, że organ wydając postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji co do drugiej z działek naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z postanowienia tego wynika, że postępowanie toczyć się będzie z wniosku A. P., nie jest więc powtórnym wszczęciem postępowania, lecz informacją wskazującą na dalsze prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 1984 r nr [...] i możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgodnie z art. 10 § 1, 73 i 79 § 2 k.p.a., chociaż wystarczające było doręczenie stronom zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania. Po otrzymaniu tej informacji strona nie zakwestionowała trybu weryfikacji decyzji z dnia [...] sierpnia 1984 r., a zatem rozważania Sądu co do możliwości wyboru trybu wznowienia postępowania z uwagi na krótkie terminy w nim przewidziane mogły się okazać mylące dla strony.

32 Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił jednak zarzutu skargi kasacyjnej, że zgłoszona przez A. P. okoliczność dotycząca żądania zwrotu nieruchomości przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste nie powinna zostać zbadana w dalszym postępowaniu, gdyż okoliczność ta może mieć wpływ na wynik sprawy.

33 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

34 Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – oznaczonej dalej jako p.p.s.a. ] uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi. [art. 134 p.p.s.a. ] Orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje przy tym w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. podstawą uchylenia decyzji jest naruszenie prawa dające podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę był na mocy art. 190 ustawy o p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w toku postępowania kasacyjnego. W sprawie niniejszej oznaczało to przede wszystkim związanie wykładnią , iż nie można uznać, by organ naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w sytuacji, gdy w sposób niewątpliwy strona domagała się, w jednym wniosku zgłoszonym w odwołaniu złożonym w innej sprawie stwierdzenia nieważności dwóch decyzji dotyczących różnych działek (a w stosunku do jednej z tych działek decyzja była już wyeliminowana z obrotu prawnego i organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności) Nie można więc przyjąć, że organ wydając postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji co do drugiej z działek naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z postanowienia tego wynika, że postępowanie toczyć się będzie z wniosku A. P., nie jest więc powtórnym wszczęciem postępowania, lecz informacją wskazującą na dalsze prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 1984 r nr [...] i możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgodnie z art. 10 § 1, 73 i 79 § 2 k.p.a., chociaż wystarczające było doręczenie stronom zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania. Po otrzymaniu tej informacji strona nie zakwestionowała trybu weryfikacji decyzji z dnia [...] sierpnia 1984 r., a zatem rozważania co do możliwości wyboru trybu wznowienia postępowania z uwagi na krótkie terminy w nim przewidziane mogły się okazać mylące dla strony. Nie można jednak podzielić zarzutu, że zgłoszona przez A. P. okoliczność dotycząca żądania zwrotu nieruchomości przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste nie powinna zostać zbadana w dalszym postępowaniu, gdyż okoliczność ta może mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie bowiem z treścią art. 11 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach ( Dz. U. Nr 27, poz. 192 ze zm. ) działki budowlane przeznaczone pod budownictwo jednorodzinne oddawane były w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym. Jeżeli więc istotnie taki wniosek został złożony przez A. P. lub jej poprzednika prawnego, to tym samym decyzja z [...] sierpnia 1984 r. może być dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k. p. a., w szczególności wadą polegającą na jej wydaniu z rażącym naruszeniem prawa. Sąd okoliczności tej nie przesądza, a wskazuje jedynie że organ administracji winien w tym zakresie przeprowadzić postępowanie, wyjaśniając jednocześnie, czy wszystkie osoby zgłaszające ewentualnie taki wniosek brały udział w postępowaniu dotyczącym wydania zaskarżonej decyzji jako strony tego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., o kosztach postępowania rozstrzygając w oparciu o art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.