Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2013 r., III SAB/Kr 16/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2013 r., III SAB/Kr 16/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek ( spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner SO del. Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 postanowienia WSA w Krakowie z dnia 17 września 2013r.

3 Pismem z dnia 18 stycznia 2009r. K. J. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji o uznanie okresu służby w MO i Policji w latach 1988-2005 jako służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, uzasadniających podwyższenie o 0,5% podstawy wymiaru emerytury policyjnej.

4 Postanowieniem z dnia 10 lipca 2009r. Nr [...] Komendant Powiatowy Policji odmówił wydania K. J. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w latach 1998-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.

5 Pismem z dnia 16 lipca 2009r. K. J. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który postanowieniem z dnia 14 września 2009r. [...] utrzymał je w mocy.

6 Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010r., sygn. akt III SA/Kr 1043/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na powyższe postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009r. [...].

7 Pismem z dnia 25 stycznia 2013r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia jego podania z dnia 18 stycznia 2009r. w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w MO i Policji w latach 1988-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Skarżący stwierdził, iż wyczerpał tryb wniesienia skargi, o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009r. Nr [...] wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący uważa, iż Komendant Powiatowy Policji do chwili obecnej nie załatwił tej sprawy w trybie przewidzianym przepisami prawa. Skarżący stwierdził, iż odmawiając mu wydania żądanego zaświadczenia organ winien był wydać postanowienie. Zdaniem skarżącego, wydane przez Komendanta Powiatowego Policji postanowienie Nr [...] nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 124 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż co do zasady winno co najmniej zawierać oznaczenie organu, rozstrzygnięcie, adresata i podpis osoby upoważnionej. Tymczasem postanowienie to jest jedynie oświadczeniem woli podpisującego je kierownika jednostki Policji, a jako organ wskazano budynek – siedzibę organu. Brak zatem możliwości ustalenia, czy zostało wydane przez właściwy organ. Skarżący zarzucił również, iż podpisując postanowienie Nr [...] Komendant Powiatowy Policji naruszył swoją właściwość rzeczową, gdyż w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy orzeczenia wydają organy emerytalno-rentowe, a nie organy Policji.

8 W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiocie wydania skarżącemu żądanego zaświadczenia i podniósł, że postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009r. Nr [...] było przedmiotem kontroli Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które jednak nie stwierdziły, że narusza ono art. 124 Kodeksu postępowania administracyjnego.

9 Na rozprawie w dniu 17 września 2013r. skarżący podniósł, iż wniósł zażalenie na wydane przez Komendanta Powiatowego Policji postanowienie z dnia 10 lipca 2009r. oraz na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji Nr [...] z dnia 7 lutego 2012r. Skarżący uważa, iż poprzez te zażalenia wyczerpał tryb poprzedzający wniesienie skargi na bezczynność. Dodał, iż organ do tej pory nie uwzględnił jego żądania.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

11 Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

12 W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, jest środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a.

13 W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie powszechnie przyjmuje się, iż wniesienie skargi na bezczynność organu należy poprzedzić zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Tylko zachowanie powyższej procedury pozwala uznać, iż skarga została skutecznie wniesiona i że może być rozpoznana przez sąd.

14 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż skarżący nie poprzedził skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji zażaleniem wniesionym do Komendanta Wojewódzkiego Policji. W zgromadzonej w niniejszej sprawie dokumentacji brak jest dokumentów potwierdzających wniesienie takiego zażalenia. W skardze oraz na rozprawie w dniu 17 września 2013r. skarżący oświadczył, że wyczerpał tryb wnoszenia skargi na bezczynność, gdyż pismem z dnia 16 lipca 2009r. wniósł zażalenie na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009r. Nr [...] o odmowie wydania skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w latach 1998-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Należy jednak zauważyć, że pismo z dnia 16 lipca 2009r. nie jest zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., lecz zażaleniem na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 219 k.p.a. Są to dwa różne środki zaskarżenia, regulowane odrębnymi przepisami. Nie można zatem uznać, tak jak chce skarżący, że wniesienie jakiegokolwiek zażalenia będzie równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracyjnego. Skargę na bezczynność skarżący winien był poprzedzić zażaleniem z art. 37 k.p.a., czego jednak w niniejszej sprawie nie uczynił. Należy zatem stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia i tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu.

15 Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu została ona odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.