Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2008 r., III SA/Kr 963/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2008 r., III SA/Kr 963/07

Sentencja

1 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie -Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. J. o wznowienie postępowania sądowoadministrcyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2004 r. sygn. akt. II SA/Kr 382/03 postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

3 Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła, że brak jest osób z którymi pozostawałaby we wspólnym gospodarstwie domowym.

4 Określając swój majątek podała, że prócz 30 (trzydziesto) metrowego mieszkania lokatorskiego nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

5 Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała na kwotę 331,91 zł otrzymywanych z pomocy społecznej.

6 Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą ubogą, pozostającą na utrzymaniu opieki społecznej.

7 Do wniosku dołączyła kopię decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego i informacji ze spółdzielni mieszkaniowej o wysokości opłaty czynszowej.

8 Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

9 Co się tyczy żądania zwolnienia od kosztów sądowych to skoro niniejsza sprawa obejmuje postępowanie wywołane wniesieniem przez skarżącą skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2004 r. sygn. II SA/Kr 382/03 w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego a nadto opatrzona została symbolem "6332" (zarządzenie z 27 listopada 2007 r.) oznacza, że przynależy do spraw z zakresu innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Tym sposobem skarżąca z mocy prawa jest zwolniona z obowiązku uiszczania tak opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków (art. 239 pkt. 1 lit. b ppsa w związku z art. 241 ppsa). Skoro więc skarżąca korzysta ze zwolnienia przedmiotowego to w takiej sytuacji działaniem oczywiście bezcelowym było składanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (art. 244 § 1 ppsa).

10 Jeśli natomiast chodzi o żądanie ustanowienia dla skarżącej adwokata z urzędu to wypada zauważyć, że w postępowaniu którego wznowienia domaga się skarżąca Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy na mocy postanowienia z dnia 31 marca 2003 r. ustanowił dla niej radcę prawnego (k. 13 akt sygn. II SA/Kr 382/03). Rada

11 Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie wyznaczyła go zaś w osobie radcy prawnej V. L. (zawiadomienie k. 24 akt o sygn. j.w.). Ponieważ postanowienie to zapadło przed wejściem w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1271 ze zm.) więc na gruncie poprzednio obowiązujących uregulowań nie zachodziła potrzeba udzielenia tak wyznaczonemu radcy prawnemu pełnomocnictwa (art. 118 kpc stosownego przez art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. 95/74/368 ze zm.). Wystarczającym było udokumentowanie tej okoliczności stosownym zawiadomieniem, z którego wynikałoby kto został wyznaczony. Z akt sprawy nie wynika aby zaistniały okoliczności powodujące wygaśnięcie pełnomocnictwa. Brak podstaw do ustaleń aby wyznaczoną z urzędu radcę zwolnił od udzielania stronie pomocy organ samorządu zawodowego czy aby pełnomocnictwo zostało wypowiedziane przez skarżącą. Okoliczność, że skarżąca faktycznie nie korzysta z usług przydanej do pomocy pełnomocnik (pismo k. 285 akt. II SA/Kr 382/03) jest zaś prawnie nierelewantna. Oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę musi być bowiem jednoznaczne i stanowcze (tak teza 3 kom. art. 42 w Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja); Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis). Skoro zaś powstały w ten sposób stosunek pełnomocnictwa w dalszym ciągu wywołuje skutki prawne (art. 42 ppsa) to nie można tracić z pola widzenia, że zakres uprawnień ustanowionego pełnomocnika obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu czynności, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Przesądził to był bowiem ustawodawca rozciągając zakres umocowania właśnie na tę skargę, która jako środek prawny przysługujący od prawomocnego orzeczenia została osobno wymieniona w przepisie art. 39 pkt. 1 ppsa a w uprzednio obowiązującym stanie prawnym wynikała z art. 91 §1 kpc stosownym przez art. 59 unsa.

12 Mając zatem na uwadze, że skoro skarżąca ma już to, czego chce albo z mocy samego prawa (zwolnienie od kosztów) albo z uwagi na swe wcześniejsze zabiegi (ustanowienie pełnomocnika z urzędu) jej obecny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało uznać za bezprzedmiotowy i postanowić jak w sentencji zgodnie z art. 161 §1 pkt. 3 i § 2 ppsa w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt. 7 ppsa.