Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2011 r., III SA/Kr 1297/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2011 r., III SA/Kr 1297/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N., W. W., M. P. – NZOZ A s.c. na uchwałę Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia 20 sierpnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia prawa do wykonywania zawodu pielęgniarki postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 20 sierpnia 2003r. Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych podjęła uchwałę Nr [...], w której stwierdziła, iż E. K. ma prawo wykonywać zawód pielęgniarki.

3 Pismem z dnia 29 września 2011r. wspólniczki NZOZ A s.c. E. N., W. W. i M. P. wniosły skargę na powyższą uchwałę Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, domagając się jej uchylenia.

4 W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych wniosła o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała interesu prawnego do jej wniesienia. Ponadto skarga została wniesiona niezgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i nie poprzedziła skargi odwołaniem. Skarga została również wniesiona po terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 w/w ustawy.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. nr 41, poz. 178 z późn. zm.) okręgowa rada pielęgniarek i położnych wykonuje zadania samorządu na obszarze działania izby, a w szczególności stwierdza prawo wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej. Z kolei zgodnie z ust. 2 art. 24 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych do uchwały okręgowej rady w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu, wpisania na listę członków okręgowej rady bądź skreślenia z tej listy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych.

7 W orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 434/06 oraz w postanowieniu tego Sądu z dnia 12 października 2006r., sygn. akt II OSK 1183/06) przyjmuje się, że "Okoliczność, iż zgodnie z treścią art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, samorząd jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega tylko ustawie, w żadnym przypadku nie może oznaczać, że podejmowane przez organy tego samorządu uchwały w sprawach indywidualnych są wyłączone spod kontroli ich legalności wykonywanej przez sądy administracyjne. Stosownie do przepisu art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi do sądu jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących innych osób, o ile brała udział w postępowaniu administracyjnym. Żaden przepis ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych nie wyłącza stosowania tego przepisu w odniesieniu do przedmiotowych uchwał samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych. Nie ulega przecież wątpliwości, że uchwała odmawiająca stwierdzenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki posiada wszelkie cechy decyzji administracyjnej, bowiem jest aktem władczym i jednostronnym, rozstrzygającym konkretną sprawę i skierowanym do imiennie oznaczonego adresata."

8 Zgodnie z zawartym w w/w orzeczeniach stanowiskiem, które tut. Sąd podziela, uchwała okręgowej rady pielęgniarek i położnych jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.).

9 Przystępując do rozpatrzenia skargi Sąd bada, czy osoba, która ją złożyła była do tego uprawniona, tzn. czy miała legitymację skargową. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 p.p.s.a.), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Skoro zaskarżona uchwała jest decyzją, to uprawnienie do wniesienia odwołania (a później skargi) przysługiwało stronom postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej kpa), zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści art. 28 kpa wynika zatem, że osobą uprawnioną do wniesienia odwołania była E. K. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez wspólników NZOZ A s.c., którego wspólnikiem była i w którym pracowała E. K. Strona skarżąca nie uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie wydania zaskarżonej uchwały i nie ma interesu prawnego w jej zaskarżeniu, ponieważ przedmiotowa uchwała nie dotyczy jej uprawnień lub obowiązków.

10 Sąd zwraca również uwagę, iż zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.).

11 Skoro zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych jest decyzją administracyjną i zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych stosuje się do niej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to strona kwestionująca jej treść może wnieść od niej odwołanie, o którym mowa w art. 127 kpa. Potwierdza to również treść art. 33 ust. 1 pkt 5 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, który stanowi, że Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad pielęgniarek i położnych.

12 Zgodnie z treścią art. 129 § 1 i § 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła odwołania od zaskarżonej uchwały Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, a więc nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

13 Wniesienie skargi przez osobę nie legitymującą się interesem prawnym w sprawie będącej jej przedmiotem oraz niepoprzedzenie skargi odwołaniem dają podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne.

14 Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.