Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 września 2005 r., I SA/Ke 151/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 września 2005 r., I SA/Ke 151/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska Sędzia WSA Ewa Rojek Asesor WSA Mirosław Surma (spr.) Protokolant ref. staż. Krzysztof Armański po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]2004r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2002r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Sędziowie

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [..]. 2004 r. nr [...] Prezydent Miasta, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, określił dla M. G. zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za 2002 r. za pojazd marki FS Lublin II 3554 o nr rej. [...] w wysokości 570 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 160,60 zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, iż zgodnie z treścią przepisów art. 9,10,11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. , Nr 9 , poz. 31 z poźn. zm.) na właścicielu ciąży obowiązek uiszczenia podatku od środków transportowych w ustawowych terminach, bez wezwania organu podatkowego. Zgodnie z treścią art. 8 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. W ewidencji pojazdów prowadzonej w tut. Urzędzie M. G. figuruje jako właściciel opisanego w decyzji samochodu, którego dopuszczalna masa całkowita wynosi 3500 kg.

3 W odwołaniu od tej decyzji M. G. zarzucił, iż zgodnie z przepisami kodeksu drogowego dopuszczalna masa całkowita jest sumą masy własnej i dopuszczalnej ładowności. Według dowodu rejestracyjnego pojazdu dopuszczalna masa całkowita nie jest równa lub większa od 3500 kg dlatego, jego zdaniem, pojazd nie podlega podatkowi od środków transportu.

4 Decyzją z dnia [..] 2004 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Organ odwoławczy, powołując się na art.2 pkt 54 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 515 z późn. zm) wskazał, iż dopuszczalna masa całkowita, oznacza największą określoną właściwymi warunkami technicznymi masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze. Postępowanie wyjaśniające ujawniło kopię świadectwa homologacji samochodu Lublin 3554 w oparciu o które została dokonana rejestracja samochodu M.G.. W opisie technicznym typu pojazdu w punkcie 18 wskazana jest dopuszczalna masa całkowita pojazdu marki FS Lublin typ 3554 i wynosi ona 3500 kg. Pojazd ten mieści się w granicach przewidzianych przepisem art.8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. podlega opodatkowaniu. Dlatego w związku z brakiem wpłat za rok 2002 organ podatkowy miał obowiązek określić zobowiązanie z tego tytułu poprzez wydanie decyzji, zgodnie z treścią art.21§3 ordynacji podatkowej.

5 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. G. nie precyzując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, zarzucił, iż art. 2 pkt 54 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 58, poz.5151 z późn. zm.), obowiązuje od 2003 r., natomiast ustalenie podatku dotyczy 2002 r.

6 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ ten wskazał, iż przywołanie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 515 z późn. zm.) miało za zadanie przybliżyć stronie skarżącej informację, o tym skąd organy administracji czerpią wiadomości specjalne, np. o parametrach technicznych pojazdów, które potem są zawarte np. w dowodach rejestracyjnych pojazdów. Zasadność opodatkowania pojazdu będącego własnością Marka Góry podatkiem od środków transportowych określa zapis art. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Kopia świadectwa homologacji w opisie technicznym typu pojazdu wskazuje dopuszczalną masę całkowitą pojazdu marki FS Lublin typ 3554 - wynosi ona 3500 kg.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jest właściwy do rozpoznania skargi stosownie do dyspozycji § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim

9 i w Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego

10 i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187 poz. 1926 ).

11 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

12 Przedmiotem postępowania organów podatkowych obu instancji było określenie wobec M. G. zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2002 za pojazd marki Lublin II 3545 o nr rej. [...]. Sposób powstania zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowym określa art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.), tj. powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Stosownie natomiast do treści art.11 ust.1 tej ustawy podatek od środków transportowych jest płatny w dwóch równych ratach, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku. Zakres przedmiotowy obowiązku podatkowego określa art. 8 tej ustawy. Zaskarżona decyzja miała więc potwierdzić niedopełnienie przez podatnika - M. G. obowiązku zapłaty podatku za rok 2002 z tytułu władania pojazdem marki Lublin II 3545 o nr rej. [..].

13 Znamiennym jednakże jest, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego I instancji podejmowane były w warunkach art. 21 § 3 ordynacji podatkowej. Stosownie do tej normy prawnej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

14 Decyzja wydawana na tej podstawie ma charakter decyzji deklaratoryjnej. W przypadku bowiem zobowiązań powstających z mocy prawa organy podatkowe nie są zaangażowane w proces powstawania zobowiązań podatkowych. Wymiar odbywa się bez ich udziału. Organy podatkowe przeprowadzają jedynie kontrolę prawidłowości wymiarów dokonanych przez inne podmioty. W ramach tzw. wymiarów kontrolnych mogą być wydawane "decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego". Decyzje te nie tworzą nowego stosunku między stronami, a jedynie stwierdzają jego istnienie i określone nieprawidłowości w realizacji świadczenia będącego jego treścią.

15 Konsekwencją powyższego jest, iż tego rodzaju decyzja powinna być podjęta w oparciu o stan faktyczny i prawny istniejący w dacie powstania zobowiązania podatkowego.

16 Organy podatkowe w procesie stosowania prawa dokonały niewłaściwej subsumcji temporalnej normy prawa materialnego.

17 W przedmiotowej sprawie elementem koniecznym dla ustalenia powstania stosunku zobowiązaniowego było wykazanie, czy samochód Lublin II 3545 należy do kategorii pojazdów określonej w art.8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a dokładnie czy dopuszczalna masa całkowita tego pojazdu jest równa lub większa od 3500kg. Zarówno w roku podatkowym 2002 r. jak i w dacie orzekania przez organ odwoławczy przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie zawierały definicji pojęcia - "dopuszczalna masa całkowita pojazdu". Dlatego stosowanie norm materialnych tej ustawy wymagało posiłkowania się definicją legalną tego pojęcia zawartą w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz.515 ze zm.). Zgodnie z art.2 pkt 54 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w 2002 r. dopuszczalna masa całkowita oznacza sumę masy własnej i dopuszczalnej ładowności.

18 Organy podatkowe dla zdefiniowania pojęcia dopuszczalnej masy całkowitej, o której mowa w art.8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nie posłużyły się jednak definicją tego pojęcia obowiązującą w ewentualnej dacie powstania zobowiązania podatkowego, a definicją z daty orzekania. Ta z kolei obowiązywała od dnia 17 stycznia 2003 r. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz o zmianie ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2002, Nr 216, poz.1825). Wg. niej "dopuszczalna masa całkowita to największa określona właściwymi warunkami technicznymi masa pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze" (treść art.2 pkt 54 Prawa o ruchu drogowym po nowelizacji). Ta definicja stała się też podstawą do uznania, iż dane ujęte w świadectwie homologacji pojazdu M.G. przesądzają, iż dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 3500 kg i kwalifikuje ten pojazd do objęcia podatkiem od środków transportowych.

19 Zdaniem Sądu rozbieżność brzmienia ustawowej definicji pojęcia "dopuszczalnej masy całkowitej" nie pozostaje bez wpływu na stosowanie w przedmiotowej sprawie normy art.8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

20 Dlatego też należy uznać, iż organy podatkowe dopuściły się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie takiego stanu obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji.

21 W postępowaniu ponownym organ odwoławczy dokona właściwej kwalifikacji prawnej ustalonego w sprawie stanu faktycznego i podejmie stosowne rozstrzygnięcie.

22 Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.