Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 czerwca 2006 r., II SA/Ke 542/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 czerwca 2006 r., II SA/Ke 542/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Referent stażysta Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S.P. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nadbudowy obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane przy nadbudowie budynku warsztatowego na działce nr 4320/1 w K. przy ul. T. i nałożył na S.P. obowiązek przedłożenia do dnia 30.11.2004r. określonych dokumentów wynikających z art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego z 1994r. Wobec niewykonania nałożonego obowiązku działając na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 cyt. ustawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak: [...] nakazał rozbiórkę samowolnie nadbudowanej części budynku warsztatowego.

3 Odwołanie od powyższej decyzji złożył S.P. podnosząc, iż nie nadbudował ściany od strony południowej, natomiast od strony północnej jedynie zastąpił spróchniałe słupki drewniane (obite deskami) - pustakami, gdyż to wcześniejsza zabudowa drewniana spróchniała i zawaliła się.

4 Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania S.P. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nakazującą S.P. dokonanie rozbiórki samowolnie nadbudowanej części warsztatu na działce nr 4320/1 w K. przy ul. T. tj. nadbudowanej części ściany znajdującej się w południowej granicy z sąsiednią działką, nowej ściany od strony północnej powyżej parteru i wielospadowej konstrukcji dachu oraz uporządkowanie terenu po zakończeniu robót rozbiórkowych.

5 W motywach rozstrzygnięcia organ podniósł, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej na przedmiotowej działce ustalono, że S.P. wykonał szereg robót budowlanych przy nadbudowie istniejącego budynku warsztatowego, w związku z tym decyzją z dnia [...] znak: [...] podjętą na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentacji technicznej tego budynku. Po przedłożeniu żądanych dokumentów decyzją z dnia [...] PINB udzielił S.P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Decyzja ta w trybie odwoławczym została uchylona decyzją z dnia [...]. z przyczyn omówionych w jej uzasadnieniu. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] udzielającą pozwolenia na wznowienie robót przy budynku warsztatowym. Decyzja ta również została uchylona w trybie odwoławczym decyzją z dnia [...]. na którą S.P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.

6 Decyzją z dnia [...] znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji z dnia [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]. znak: [...] a skarga S.P. na tę decyzję została oddalona. (wyrok NSA z dnia 8.07.2003r. sygn.akt IV SA 4086/01).

7 Decyzją z dnia [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał S.P. dokonanie rozbiórki samowolnie nadbudowanej części przedmiotowego budynku warsztatowego. Decyzja ta w trybie odwoławczym została uchylona przez Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak: [...] ze wskazaniem, że przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994r. w przypadku samowoli budowlanej dokonanej po roku 1994 zobowiązują organy nadzoru budowlanego do wstrzymania postanowieniem prowadzonych robót budowlanych, niezależnie od tego czy zostały one zakończone, czy też nie w celu zbadania możliwości legalizacji tej budowy.

8 Postanowieniem z dnia 9.07.2004r. PINB w K. wstrzymał prowadzone roboty budowlane nakładając jednocześnie obowiązek przedłożenia do dnia 30.11.2004r. określonych prawem dokumentów, a po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu wydał w dniu [...]. decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego obiektu.

9 Rozpatrując odwołanie od decyzji PINB z dnia [...]. ŚWINB wskazał, że S.P. po dokonaniu zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w K. remontu pokrycia dachu w istocie nadbudował parterowy budynek warsztatowy wykorzystując i jednocześnie podwyższając istniejącą na strychu południową ścianę szczytową, wykonał nową ścianę północną na drugiej kondygnacji (powyżej parteru) w granicy z działką sąsiednią. Nad częścią tą wykonał nowy wielospadowy dach, o innych spadkach niż pierwotne. Roboty zostały wykonane w 1997r., a w dniu oględzin (6.10.1999r.) obiekt był w stanie surowym. Nadbudowę obiektu należy zakwalifikować stosownie do art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane z 1994r. jako budowę, dla której zgodnie z dyspozycją art. 29 tej ustawy wymagane jest pozwolenie na budowę. Realizacja przez S.P. robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną. Skoro inwestor nie skorzystał z możliwości legalizacji przewidzianej art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z 1994r. działania organu I instancji należy uznać za zasadne i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego.

10 W skardze na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] S.P. powtórzył zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Utrzymuje, iż nie dokonał nadbudowy, o czym świadczą niepomalowane i nieotynkowane "te niby nadbudowane ściany". W celu zabezpieczenia przed zapadaniem się dachu i zalewaniem warsztatu zastąpił dawną spróchniałą zabudowę drewnianą - trwalszymi materiałami. Zdaniem strony skarżącej nie wykonywał nałożonych przez PINB obowiązków, albowiem w jego mniemaniu przeprowadził remont , który zgłosił organom budowlanym. Dodał, że jest osobą w podeszłym wieku, a z uwagi na pięcioletni upływ czasu od daty remontu, organ administracji powinien sprawę umorzyć.

11 W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

13 Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.

14 Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi S.P wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.

15 Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

16 W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.

17 Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokumentacji fotograficznej, protokołu kontroli z dnia 6 października 1999r. oraz oględzin z dnia 20 października 1999r. w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że S.P. na istniejącym budynku warsztatowym na działce nr 4320/1 położonej w K. ul. T. wymienił całą wieźbę dachową wraz z deskowaniem, a ściany drewniane ponad parterem zostały wymienione na murowane. W protokole oględzin z dnia 21 stycznia 2001r. inwestor potwierdził fakt podwyższenia północnej i wschodniej ściany budynku warsztatowego. Wykonany zakres robót budowlanych w budynku warsztatowym przekraczał zakres robót określony w zgłoszeniu dokonanym przez inwestora w dniu 9 września 1997r. do Starosty Koneckiego jako remont pokrycia dachowego, w trybie art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Wymiana lub remont elementów konstrukcyjnych wymaga bowiem uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę w trybie art. 28 cyt. ustawy, nie zaś zgłoszenia. Nie ma przy tym znaczenia, czy wybudowane ściany zostały pomalowane i otynkowane, czy też nie zostały. W tym miejscu należy podkreślić, iż ustalenia co do zakresu wykonanych przez S.P. robót budowlanych były przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 8 lipca 2003r. sygn.akt IV SA.4086/01 oddalił skargę S.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. W wyroku tym, NSA jednoznacznie stwierdził, że dokonano przebudowy tego obiektu i nadbudowy kondygnacji, co wymagało uzyskania pozwolenia na budowę stosownie do art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, a skoro takiego pozwolenia na budowę inwestor nie posiadał, należało wobec niego zastosować rygor przewidziany w art. 48 Prawa budowlanego. Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia Sądu zgodnie z dyspozycją art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraża się w tym, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wszystkie wymienione podmioty muszą więc brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia Sądu. Nie budzi wątpliwości, że dla prawidłowego odczytania treści sentencji wyroku należy kierować się treścią uzasadnienia. W rozpatrywanej sprawie organy administracji publicznej były związane ustaleniami dokonanymi przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, które dotyczyły przedmiotowego budynku warsztatowego.

18 W świetle zmienionej z dniem 11 lipca 2003r. ustawy Prawo budowlane z 1994r. (Dz. U. z 2003r nr 207 poz.2016 ze zm.), właściwy organ stwierdzając możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez pozwolenia na budowę jest obowiązany wydać postanowienie wstrzymujące prowadzone roboty budowlane jednocześnie nakładając na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie niezbędnych do załatwienia sprawy dokumentów o jakich mowa w art. 48 ust.3 tej ustawy. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia 9.07.2004r. działając w oparciu o przepis art. 48 ust.2 i 3 ustawy rozpoczął proces legalizacji i wstrzymał roboty budowlane przy przedmiotowym obiekcie, nakazując inwestorowi złożenie do 30.11.2004r. zaświadczenia właściwego organu w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7 Prawa budowlanego, oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli jest wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym. Jednocześnie organ pouczył inwestora, iż w przypadku niespełnienia w/w obowiązków będzie nakazana rozbiórka przedmiotowego obiektu.

19 Ponieważ inwestor nie spełnił tych obowiązków organ I instancji zgodnie z prawem decyzją z dnia 17 grudnia 2004r. orzekł nakaz rozbiórki nadbudowanej części budynku warsztatowego. Stosownie bowiem do treści art. 48 ust. 4 powołanej ustawy w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 tego artykułu, który w tych okolicznościach obliguje organ do wydania nakazu rozbiórki, nie dając organowi możliwości odstąpienia od jej nakazania.

20 Podniesiony przez skarżącego zarzut w kwestii umorzenia postępowania na podstawie art. 49 Prawa budowlanego z uwagi na pięcioletni upływ czasu od daty zakończenia budowy obiektu budowlanego jest nietrafny, albowiem przepis ten w brzmieniu wskazanym przez skarżącego nie obowiązywał w dacie podejmowania decyzji zarówno przez organ I jak i II instancji, w związku z tym nie mógł znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.

21 Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.

22 Właściwy podpis na oryginale.

23 Za zgodność z oryginałem świadczy: