Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2017 r., II SA/Ke 330/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2017 r., II SA/Ke 330/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Prezydenta Miasta postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Ł. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Prezydenta Miasta, domagając się stwierdzenia jej nieważności.

3 Autor skargi podniósł, że zaskarżona uchwała nie powoduje realizacji jego konstytucyjnego prawa do skargi, bowiem Rada Miasta nie odniosła się do zarzutów postawionych w skardze na Prezydenta Miasta, a jedynie uznając skargę za nieuzasadnioną, podtrzymała stanowisko zawarte we wcześniej podjętej uchwale, co narusza art. 239 kpa oraz art. 75 kpa i art. 57 kpa oraz 107 kpa.

4 Cytując treść art. 239 § 1 kpa skarżący stwierdził, że Rada Miasta nie mogła podtrzymać swojego stanowiska, ponieważ nie zajęła stanowiska, nie rozpoznała zarzutów skargi ani nie oceniła dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Dodał, że na podstawie tego przepisu Rada nie mogła podtrzymać swojego stanowiska w stosunku do materiału dowodowego w postaci m.in. notatki służbowej Głównego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, potwierdzających nieprawidłowości w ZTM, ponieważ były to nowe okoliczności w sprawie.

5 W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie. Organ podał, że Ł. S. pismem z [...] złożył skargę na Prezydenta Miasta, podnosząc zarzut niewłaściwego sprawowania nadzoru nad działalnością Zarządu Transportu Miejskiego. Postanowieniem z 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Ł. S. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie rozpatrzenia ww. skargi, gdyż ustalił, że pismo to jest skargą w rozumieniu art. 227 kpa. Skarga kasacyjna od powyższego postanowienia została oddalona przez NSA.

6 Uchwałą Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta, skarga z [...] została uznana za niezasadną. W dniu 22 sierpnia 2016 r. Ł. S. złożył ponowną skargę na Prezydenta Miasta. Zaskarżoną obecnie uchwałą skarga ta została uznana za niezasadną, a Rada Miasta - na podstawie art. 239 § 1 kpa - podtrzymała dotychczasowe stanowisko.

7 W ocenie organu skarga podlega odrzuceniu, gdyż w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż sposób załatwienia skargi, o której mowa w dziale VIII kpa, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

10 Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

11 1) decyzje administracyjne;

12 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

13 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

14 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

15 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

16 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

17 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

18 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

19 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

20 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

21 Z treści akt administracyjnych, odpowiedzi na skargę oraz samej skargi wynika jednoznacznie, że stanowi ona skargę o jakiej mowa w art. 221 i następnych kpa, dotyczy ona bowiem działalności Prezydenta Miasta, a skarżący jest niezadowolony z wyniku z ponownego rozpoznania jego skargi przez Radę Miasta uważając, że skoro w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, to Rada nie mogła poprzestać na uznaniu skargi za bezzasadną i podtrzymaniu swojego stanowiska zawartego w poprzedniej uchwale.

22 Zaskarżona w niniejszym przypadku uchwała wyraża więc stanowisko Rady Miasta, rozpatrującej skargę Ł. S. wniesioną w trybie działu VIII kpa, stanowiąc załatwienie sprawy przez właściwy organ. Uchwała ta stanowi zatem rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu gminy, nie jest natomiast uchwałą z zakresu administracji publicznej. Przepisy art. 5 pkt 1 i 2 P.p.s.a. nie przewidują zaś kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organem administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej (por. m.in. wyrok NSA z 20 lipca 2004 r., sygn. akt II OSK 650/04, dostępny w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Uchwały podjęte w wyniku skargi z art. 227 kpa na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. W konsekwencji nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.

23 Dodać należy, że przedstawione stanowisko pozostaje aktualne, pomimo dodania do art. 3 § 2 P.p.s.a. wyżej zacytowanego punktu 9. Postępowanie skargowe nie jest bowiem postępowaniem administracyjnym, w którym organ miałby obowiązek podjąć akt lub dokonać czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Takie też stanowisko wynika z aktualnego orzecznictwa (postanowienie WSA w Białymstoku z 15 grudnia 2016 r., sygn. II SAB/Bk 111/16, postanowienie WSA w Bydgoszczy z 6 czerwca 2016 r. sygn. II SAB/Bd 52/16, postanowienie WSA w Łodzi z 13 lipca 2016 r. sygn. III SAB/Łd 21/16 dostępne jak wyżej).

24 Mając to wszystko na uwadze, skoro sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę tę odrzucił.