Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Ke 255/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Ke 255/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Busku - Zdroju decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4, art. 52 oraz art. 81 ust. 1 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane ( Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zmianami – zwanej dalej ustawą Prawo budowlane) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, nakazał A. C. rozbiórkę zbiornika wodnego zlokalizowanego na działkach [...], polegającą na zniwelowaniu grobli do poziomu terenu działek sąsiednich oraz zasypaniu zbiornika gruntem o parametrach zbliżonych do gruntu występującego na w/w działce lub piaskiem.

3 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 27 października 2011r. stwierdzono, że na działkach o nr ewidencyjnym [...] usytuowany jest zbiornik wodny - staw. Powierzchnię wody ograniczono groblami o wysokości około 2,3 m. Od północnej strony zbiornika istnieją urządzenia służące do piętrzenia wody. A. C. właściciel działek - oświadczył, że zakupił ją około 1995-1997 roku i że zbiornik już istniał, a w 1997 roku dokonane było jego czyszczenie i wykonane urządzenie do spuszczania wody.

4 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w celu umożliwienia doprowadzenia przedmiotowego obiektu budowlanego do zgodności z obowiązującymi przepisami, postanowieniem z dnia [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową przedmiotowego zbiornika wodnego oraz nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia 20 września 2012r.: 1) zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

5 W wyznaczonym terminie A. C. nie przedstawił wymaganych dokumentów, natomiast złożył wniosek o przedłużenie terminu wykonania nałożonego obowiązku. Organ pierwszej instancji kilkakrotnie na wniosek inwestora przedłużał termin wykonania nałożonego obowiązku umożliwiającego legalizację obiektu.

6 Organ I instancji ustalił - na podstawie materiałów uzyskanych z Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego – że wykonanie zbiornika nastąpiło po 2000r. albowiem na mapie z 2003r. przyjętej do zasobów Ośrodka brak jest przedmiotowego obiektu w postaci zbiornika wody. W uzyskanych dokumentach brak jest jakiejkolwiek wzmianki o istnieniu zbiornika wodnego - stawu.

7 Z uwagi na to, że A. C. nie przedstawił wymaganych dokumentów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane, należało orzec likwidację zbiornika wodnego.

8 Po rozpoznaniu odwołania A. C. od wymienionej decyzji organu I instancji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.,- utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].

9 W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy i stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Busku - Zdroju dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy.

10 Następnie organ wskazał, że w myśl art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budową, z zastrzeżeniem art. 29-31 tej ustawy, które wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. W ocenie organu II instancji budowa zbiornika wodnego wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Wymóg ten nie został spełniony i przedmiotowy zbiornik został wykonany w warunkach samowoli budowlanej.

11 W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów w celu doprowadzenia samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem.

12 Zobowiązany nie przedłożył wymaganych dokumentów.

13 Organ odwoławczy podkreślił, w odniesieniu do zarzutu zawartego w odwołaniu co do ustalenia niewłaściwej daty wybudowania zbiornika, że inwestor A. C. nabył działkę nr [...] aktem notarialnym z dnia 23 marca 2000r., natomiast działkę [...] aktem notarialnym z dnia 13 kwietnia 2000r. co oznacza, że wcześniej nie mógł wykonywać żadnych prac na działkach nie będących jego własnością. Ponadto z uzyskanych przez organ map sytuacyjno-wysokościowej działki nr 547/3, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 listopada 2003r. wynika, że w tym czasie nie istniał jeszcze przedmiotowy zbiornik wodny.

14 Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w zaistniałej sytuacji przepisy Prawa budowlanego nie dają organom nadzoru budowlanego możliwości wydania innego rozstrzygnięcia administracyjnego niż decyzja rozbiórkowa. Dyspozycja art. 48 ust. 4 jednoznacznie zobowiązuje organ w sytuacji nie przedłożenia wymaganych dokumentów do wydania nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego.

15 Organ podkreślił, że kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów, dokonując gradacji mocy dowodowej dał prymat dokumentom urzędowym w postaci mapy uzyskanej z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, natomiast odmówił wiarygodności oświadczeniom świadków złożonym przez A. C.. Organ podkreślił, że dokument urzędowy w świetle art. 76 kpa sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

16 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na wymienioną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] złożył A. C.. W skardze zarzucił naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez:

17 - nie podjęcie przez organy obu instancji wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

18 - nie wypełnienie w sposób wyczerpujący nałożonego na nie obowiązku prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa;

19 - nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie;

20 - przyjęcie na podstawie wybiórczo potraktowanych dowodów, a nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, że został udowodniony inny termin i okoliczności związane z powstaniem zbiornika wodnego.

21 Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie wydanych w niniejszej sprawie decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

22 W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w treści zaskarżonego postanowienia.

23 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

24 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

25 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

26 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

27 Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów obu instancji stanowił w niniejszej sprawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do postanowień art. 48 ust. 2 ustawy, legalizacja stwierdzonej samowoli budowlanej jest możliwa, jeżeli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. stanowi, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie ulega wątpliwości, że sporny zbiornik wodny jest budowlą w rozumieniu ustawy Prawo budowlane i jego realizacja wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę ( vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2013r. sygn. akt II OSK 1077/12).

28 Z akt niniejszej sprawy wynika, że wymóg ten nie został spełniony i przedmiotowy zbiornik został wykonany w warunkach samowoli budowlanej.

29 Skarżący kwestionując budowę spornego zbiornika twierdził, że w momencie nabyciu działek w latach 1995 – 1997 istniał już dół, który oczyścił i wykonał urządzenie do spuszczania wody. Tym samym przyznaje okoliczność, ze nie posiadał wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Sporna jest natomiast data powstania zbiornika wodnego i wersja przedstawiona przez skarżącego nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Natomiast z materiału dowodowego w postaci mapy sytuacyjno-wysokościowej z roku 2003 w sposób nie budzący wątpliwości wynika, ze na przedmiotowych działkach nie było w tym czasie zbiornika wodnego.

30 Organy nadzoru budowlanego próbowały legalizować sporny zbiornik wodny.

31 Zgodnie z art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ stwierdzając możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest zobowiązany wydać postanowienie, w którym winien nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie niezbędnych do załatwienia sprawy dokumentów, określonych w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], nałożył na inwestora obowiązki wynikające z art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, tj. obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia 20 września 2012r.: 1) zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

32 Mimo kilkakrotnego przedłużania terminu wykonania nałożonego obowiązku na wniosek inwestora A. C. Inwestor A. C. nie wypełnił obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012r. W tej sytuacji więc jedynym możliwym rozstrzygnięciem jakie mógł wydać Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego było wydanie nakazu rozbiórki samowolnej budowy, tj. wydanie decyzji z dnia [...]

33 Mając na uwadze zarzuty skargi Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organy obu instancji dokonały zgodnie z art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. wszechstronnej oceny okoliczności danego przypadku, na podstawie rzetelnie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w w/w decyzjach uzasadniły zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 107 § 3 k.p.a.

34 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł w wyroku w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.