Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 października 2018 r., II SAB/Go 63/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 października 2018 r., II SAB/Go 63/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018 r. sprawy ze skargi G.K. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Dnia 13 czerwca 2018 r. G.K. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej do Marszałka Województwa wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania bilingów rozmów z telefonu służbowego J.J. z dnia [...] kwietnia 2018 r. na numery telefonów: [...], należących do firmy "K", której wnioskodawca jest właścicielem, domagając się przesłania wnioskowanej informacji pocztą elektroniczną.

3 Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] Marszałek Województwa, działając na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poinformował G.K., że żądane dane dotyczące rozmów z telefonu służbowego pracownika Urzędu Marszałkowskiego nie podlegają udostępnieniu, gdyż zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

4 Dnia 16 lipca 2018 r. G.K. złożył skargę na nieudostępnienie informacji publicznej. Zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1-2 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniósł o:

5 1) zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni,

6 2) orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

7 3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,

8 4) zasądzenie kosztów postępowania.

9 W uzasadnieniu skargi wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] czerwca 2018 r. zwrócił się o udzielenie informacji publicznej, a organ pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., odmówił jej udzielenia.

10 W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

13 Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Marszałka Województwa w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania bilingów rozmów z telefonu służbowego pracownika Urzędu Marszałkowskiego.

14 W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.; dalej jako u.d.i.p.) obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym tej ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić skarżonemu podmiotowi bezczynność.

15 W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Marszałek Województwa stanowi organ władzy publicznej, który zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązany jest do udostępniania informacji publicznej. Spełniony został zatem warunek podmiotowy ustawy. Do rozważenia pozostawało, czy objęta żądaniem informacja posiada walor informacji publicznej, a więc czy został spełniony warunek przedmiotowy ustawy.

16 Zgodnie z art. 1 ust. u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis ten zawiera bardzo ogólne ujęcie materii poddanej regulacji w tym akcie, natomiast art. 6 ust. 1 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej, wskazując dziedziny aktywności, które dotyczą spraw publicznych. Zgodnie z tym przepisem wszędzie tam, gdzie aktywność ta dotyczy: polityki zewnętrznej i wewnętrznej Państwa (ust. 1), sposobu organizacji i zasad funkcjonowania podmiotów publicznych (ust. 2-3), dokumentów wytworzonych w ramach działalności podmiotów publicznych (ust. 4) i majątku publicznego (ust. 5) – mamy do czynienia z informacją publiczną. Tym samym nie każda informacja, będąca w posiadaniu podmiotów wskazanych w art. 4 ustawy, ma walor informacji publicznej.

17 W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że bilingi telefoniczne nie zawierają się w obrębie którejkolwiek z kategorii informacji publicznych, o których stanowi art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Niewątpliwie wydatkowanie publicznych pieniędzy na utrzymanie telefonów służbowych pracowników organu administracji publicznej mieści się w definicji informacji publicznej, natomiast wykaz połączeń nie dotyczy spraw publicznych, w szczególności majątku publicznego. Nie wszystkie dane na temat służbowych telefonów komórkowych, w tym te dotyczące bilingów obejmujących wykaz połączeń, są informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. wyroki NSA z 19 grudnia 2011 r., I OSK 1637/11 i z 21 kwietnia 2017 r., I OSK 1653/15; wyroki WSA: w Krakowie z 18 lutego 2015 r., II SAB/Kr 7/15, w Warszawie z 2 kwietnia 2014 r. ,VIII SA/Wa 11/14, w Poznaniu z 12 kwietnia 2012 r., IV SA/Po 123/12).

18 Poglądy wyrażone w przywołanych wyżej wyrokach Sąd rozpoznający sprawę niniejszą w pełni podziela. Ponieważ wniosek skarżącego nie obejmował spraw publicznych, w szczególności nie dotyczył majątku publicznego art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., ani też żadnej innej kategorii informacji wymienionych w art. 6 ust.1 u.d.i.p., lecz dotyczył wyłącznie informacji o wykonanych usługach telekomunikacyjnych zawartych w billingach, wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.

19 Jeśli żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiot do którego zwrócono się z wnioskiem o udzielenia takiej informacji nie jest zobligowany do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, a jedynie do zawiadomienia o tym wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, forma decyzji została przewidziana dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, który również dotyczy wyłącznie informacji publicznej.

20 Ponieważ w rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego nie dotyczył informacji publicznej, a zobowiązany podmiot udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi w dniu 26 czerwca 2018 r., to mimo że w piśmie tym wskazano inne przyczyny odmowy udzielenia żądanej informacji, nie można organowi zarzucić pozostawania w bezczynności.

21 Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.