Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2013 r., IV SO/Gl 48/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2013 r., IV SO/Gl 48/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.J. o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Zarządu A w K. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Przewodniczącemu Zarządu A w K. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz J. J. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 W piśmie z dnia 28 listopada 2012 r. J.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Zarządu A w K., wskazując jako podstawę art. 55 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawca podniósł, że trzema wnioskami z dnia 17 lipca 2012 r. wystąpił do organu o udzielenie informacji publicznej. Pomimo upływu terminu udostępniono mu wyłącznie część informacji, w związku z czym wniósł za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność z dnia 6 listopada 2012 r., doręczoną organowi w dniu 7 listopada 2012 r. Jednakże do dnia złożenia niniejszego wniosku, organ nie przekazał skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

3 W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ w piśmie z dnia 12 grudnia 2012 r. wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny oraz umorzenie postępowania. Podniósł, że przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 7 grudnia 2012 r., czyli przed otrzymaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Następnie przytoczył orzeczenia sądowe stwierdzające, że wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest przede wszystkim środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania ciążącego na organie administracji obowiązku procesowego. Natomiast dopełnienie tego obowiązku – choćby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie w tej sprawie – czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. Jednocześnie organ wskazał, że orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter uznaniowy, a więc sąd nie musi wymierzać grzywny, powinien bowiem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu. W tym zakresie podkreślił, że jego opóźnienie w przedmiotowej sprawie wyniosło 15 dni i było spowodowane zastosowaniem przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. (30 dni na przekazanie skargi), zamiast uwzględnienia terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (15 dni na przekazanie skargi).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Na podstawie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej jako "P.p.s.a". organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu iż skarga J.J. z dnia 6 listopada 2012 r. dotyczyła informacji publicznej. Wobec tego termin ten wynosi piętnaście dni i rozpoczyna bieg od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

6 Podkreślenia wymaga, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego.

7 Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący pismem z dnia 6 listopada 2012 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Przewodniczącego Zarządu A w K. skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej (organ otrzymał skargę w dniu 7 listopada 2012 r.). Otrzymanie skargi zostało potwierdzone w odpowiedzi na wniosek. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, przy czym w sprawie nie zaistniały żadne nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku.

8 Organ przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi dopiero w dniu 7 grudnia 2012 r.

9 Nie ulega zatem wątpliwości, że wykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi po 15 dniach od jej wpływu do organu, nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Zgodnie z dominującym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (vide: postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12, postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1039/11, postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II GZ 431/11, akt postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 594/11, wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Tym samym Sąd nie podziela odmiennego poglądu zawartego w orzeczeniach zacytowanych w odpowiedzi na skargę.

10 Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Dodać należało, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wynosiło 3.399,52 zł, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (Monitor Polski z 2012 r., poz. 63).

11 Sąd określając wysokość grzywny na kwotę 200 zł., miał na uwadze stopień winy organu, okres jaki upłynął do daty przekazania do Sądu skargi na bezczynność organu i brak istnienia okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie, a przede wszystkim charakter sprawy będącej przedmiotem skargi (skarga z dnia 6 listopada 2012 r. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej). Nie ulega ponadto wątpliwości, że opóźnienia w przekazaniu skargi, nie usprawiedliwia zastosowanie przez organ niewłaściwego przepisu prawa. Tym bardziej, że organ prowadził wcześniej inne postępowania w kwestii udzielenia informacji publicznej i terminowo przekazywał w tym przedmiocie skargi do sądu administracyjnego (sprawy prowadzone pod sygn. akt.: IV SAB/Gl 47/12, IV SAB/Gl 44/10).

12 Mając powyższe na uwadze – zgodnie z art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. – należało orzec jak na wstępie.

13 Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy (100 zł.), stanowił art. 200 P.p.s.a.