Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2013 r., IV SO/Gl 3/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2013 r., IV SO/Gl 3/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.R. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w G. za nieprzekazanie sądowi skargi na uchwałę, odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzący w skład mieszkaniowego zasobu gminy p o s t a n a w i a wymierzyć Radzie Miejskiej w G. grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych).

Uzasadnienie

2 W dniu 20 listopada 2012 r. A.R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Rady Miejskiej w G. na uchwałę tego organu z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. Pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. Zastępca Prezydenta Miasta G. zwrócił skarżącej skargę bez nadania jej dalszego biegu. W piśmie tym powołując się na treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze z.) oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) poinformował skarżącą, że skargę składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa oraz wskazał terminy do wniesienia skargi.

3 Po zwrocie skargi A. R. dnia 3 stycznia 2013 r. wniosła skargę bezpośrednio do Sądu. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 7 stycznia 2013r. skarga została przesłana Radzie Miejskiej w G., celem nadania jej dalszego biegu. W dniu 23 stycznia 2013 r. organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 24 stycznia 2013 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 101/13.

4 Pismem z dnia 11 stycznia 2013 r. A.R. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o ukaranie Rady Miejskiej w G. za nieprzekazanie jej skargi z dna 20 listopada 2011 r. do Sądu w wyznaczonym terminie podkreślając jednocześnie, że skarga już w tej dacie została przekazana Radzie Miejskiej w G.

5 W odpowiedzi na wniosek Przewodniczący Rady Miejskiej w G. podniósł, że jest on bezzasadny, gdyż pismem z dnia 23 stycznia 2013 r. przekazano Sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Sprawa ta jest prowadzona przed Sądem pod sygn. IV KO/Gl 4/13

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

7 Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ ten obowiązany jest przekazać sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa powyżej, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

8 Regulacja tego przepisu zmierza w istocie do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., niemniej jednak pełni ona także funkcję represyjną, za niedopełnienie czynności nakazanych prawem w określonym terminie oraz prewencyjną, bowiem służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (vide: postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1039/11, postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II GZ 431/11, akt postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 594/11, wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

9 W rozpoznawanej sprawie A. R. w dniu 20 listopada 2011 r. złożyła w Urzędzie Miasta G. pismo z tej samej daty skierowane za pośrednictwem Rady Miejskiej w G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w którym domagała się stwierdzenia nieważności uchwały nr [...]. Pismo to stanowiło skargę, zatem termin do jej przekazania Sądowi, który był adresatem pisma, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 20 grudnia 2012 r. W tym terminie obowiązek ten nie został spełniony, bowiem skarga po dokonaniu jej samodzielnej oceny została zwrócona skarżącej wraz z informacją zawartą w piśmie Zastępcy Prezydenta Miasta G. z dnia 27 grudnia 2012 r. co do sposobu i terminu wniesienia skargi na uchwałę. Jak wynika z treści tego pisma uznano, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym skarżąca wystąpiła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który następnie w dniu 7 stycznia 2013 r. odesłał skargę do organu. Dopiero na skutek przesłania skargi przez Sąd organ w dniu 23 stycznia 2013 r. nadesłał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.

10 Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, iż postępowanie organu było niezgodne z art. 54 § 2 P.p.s.a.. Z regulacji tej wynika, że organ jedynie pośredniczy we wniesieniu skargi do sądu, który jest jej adresatem. Organ nie może zatem zwrócić skargi, gdyż takie działanie nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach, musi natomiast w terminie ją przekazać do sądu, nawet jeżeli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona. Dopiero bowiem sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać jej oceny zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie trybu jej zaskarżenia, nie zwalniało organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Organ natomiast posiadał możliwość zajęcia określonego stanowiska w odpowiedzi na skargę, np. poprzez złożenie wniosku o jej odrzucenie. Stwierdzić zatem należy, że w rozpoznawanej sprawie organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a, gdyż przekazanie akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę nastąpiło z uchybieniem terminu. Natomiast samo wykonanie obowiązku określonego w tym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Należy przy tym zważyć, że obowiązek ten został wykonany z uchybieniem terminu i na żądanie Sądu.

11 Z powyższego wynika, iż postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 § 1 P.p.s.a. Określając wysokość grzywny Sąd miał natomiast na uwadze charakter i okoliczności sprawy, stopień zawinienia organu, podjęte w sprawie przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Zważywszy na przyczyny niewywiazania się przez organ z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a Sąd uznał, że postępowanie organu nie było nacechowane złą wolą, gdyż czynności przez organ podjęte, choć nieuprawnione, w istocie zmierzały do prawidłowego wniesienia skargi. Jednocześnie przyjdzie podkreślić, że organ w krótkim terminie po otrzymaniu pisma z Sądu wykonał swoje obowiązki związane z przekazaniem skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Zdaniem Sądu wymierzona grzywna w wysokości 300 zł jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 P.p.s.a.

12 Zważywszy na przywołane wyżej okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.