Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 stycznia 2013 r., IV SO/Gl 28/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 stycznia 2013 r., IV SO/Gl 28/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. w przedmiocie informacji publicznej - wniosku o wymierzenie Dyrektorowi Ośrodka A w Ś. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Dyrektorowi Ośrodka A w Ś. grzywnę w wysokości 1.000 zł (tysiąc złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz A. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Pismem procesowym z dnia 19 października 2012 r. A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Ośrodka A w Ś. w związku z nieprzekazaniem jego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia 30 sierpnia 2012 r. do tutejszego Sądu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 25 lipca 2012 r. wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie mu informacji publicznej w postaci treści umowy o organizację koncertu zespołu [...] we wrześniu 2002 r., wraz z załącznikiem w postaci listy wykonanych utworów dla potrzeb ZAiKS. Pomimo upływu ustawowego terminu organ nie udzielił wnioskodawcy stosownych informacji wobec tego złożył on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z dnia 30 sierpnia 2012 r. na bezczynność Dyrektora. Skardze tej jednak nie został nadany bieg i nie została ona zgodnie z przepisami przekazana przez dysponenta informacji publicznej w ustawowym terminie do właściwego sądu administracyjnego.

3 W dniu 22 listopada 2012 r. wpłynęła do tutejszego Sądu odpowiedź Dyrektora Ośrodka A w Ś. na wniosek o wymierzenie mu grzywny, w której wskazał on, że Ośrodek A w Ś. nie zawierał umowy dotyczącej koncertu zespołu [...] w 2002 r. dodatkowo podnosząc, że nie dokonał również zapłaty za jego występ. Organ argumentował zatem, że nie mógł udzielić wnioskodawcy informacji, której nie posiadał, a dodatkowo poinformował wnioskodawcę pisemnie o zaistniałej sytuacji. Dodatkowo organ wskazał, że wnioskodawca nie zwrócił się w wymaganej formie o udostępnienie mu informacji publicznej bowiem zwrócił się za pośrednictwem maila, zatem pismo nie było podpisane. Jednocześnie wskazał, że Dyrektor nie jest organem administracji w rozumieniu przepisów K.p.a. zatem ewentualna umowa cywilnoprawna zawarta z podmiotem trzecim nie jest informacją publiczną. Nadto zaznaczono, że Dyrektor nie jest uprawniony do ujawniania i udostępniania treści jakichkolwiek umów handlowych zawartych z innymi podmiotami.

4 W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2012 r. A. K. ponownie wskazał, że jego skarga na bezczynność organu nie została przekazana przez organ do Sądu zatem jego wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest w pełni zasadny.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji bowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem organ winien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym przepisem do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tym, że:

7 1). przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi;

8 2). skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

9 Obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądnych informacji. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To Sąd bowiem dokonuje oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10 dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

10 Mając powyższe na uwadze przyjdzie stwierdzić, że Dyrektor Ośrodka A w Ś. był zobligowany do przekazania w ustawowym terminie skargi na jego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie.

11 Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Cytowana regulacja ma za zadanie dyscyplinowanie organów administracji do terminowego wykonywania obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę. Zatem jeżeli organ nie przekaże wskazanych dokumentów sądowi w terminie sąd ten może, na wniosek strony postępowania administracyjnego, wymierzyć organowi grzywnę.

12 W niniejszej sprawie A. K. złożył w dniu 30 sierpnia 2012 r. (data nadania do organu) skargę na bezczynność Dyrektora Ośrodka A w Ś. w związku z jego wnioskiem z dnia 25 lipca 2012 r. w przedmiocie informacji publicznej. Organ nie przekazał tej skargi zgodnie z wnioskiem strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Mając na uwadze, iż w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności uniemożliwiające przekazanie skargi do Sądu w ustawowym terminie dlatego w ocenie Sądu istnieje podstawa do wymierzenia organowi grzywny.

13 Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd wskazuje przy tym, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 63). W rozpoznawanej sprawie organ pomimo istnienia ustawowego obowiązku przekazania Sądowi skargi nie uczynił tego a zatem zasadnym było wymierzenie mu grzywny, której wysokość mieści się w dolnej granicy, w stosunku do maksymalnej wysokości grzywny, która została określona w ustawie P.p.s.a., tym bardziej, że organ pomimo złożenia wniosku o wymierzenie mu grzywny do dnia rozpoznania niniejszej sprawy nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, to jest nie przekazał skargi na bezczynność do Sądu.

14 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 postanowienia.

15 Orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 2 oparto na zasadzie art.200 P.p.s.a.