Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2009 r., IV SAB/Gl 13/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2009 r., IV SAB/Gl 13/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Michalik Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Starosty Powiatowego w Ż. w przedmiocie ustanowienia kuratora sądowego zobowiązuje organ do załatwienia wniosku skarżącej D. J. z dnia [...]r.

Uzasadnienie

2 D.J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność Starostwa Powiatowego w Ż. w sprawie jej wniosku w przedmiocie ustanowienia kuratora sądowego. Wskazała, iż kurator taki jest jej niezbędny ze względu na podeszły wiek i inwalidztwo [...] grupy i od wielu lat kieruje prośby do organu o realizację jej wniosku.

3 W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie Starosta Powiatowy w Ż. wskazał, iż D. J. od wielu lat domaga się ustanowienia dla niej kuratora społecznego. Organ wielokrotnie wyjaśniał skarżącej, iż jest to nieznana prawu polskiemu instytucja, a nadto zwrócono się do zainteresowanej informując o trybie przyznawania kuratora sądowego.

4 W dalszym ciągu odpowiedzi na skargę organ opisał działania podejmowane w związku z kierowaniem przez skarżąca wielu pism do szeregu instytucji i stwierdził, iż pisma te, skargi i wnioski były zawsze szczegółowo analizowane i dogłębnie wyjaśniane. We wszystkich tych sprawach prowadzone postępowanie wyjaśniające wykazywało bezzasadność wnoszonych przez skarżącą skarg oraz przedstawianych roszczeń.

5 Ustosunkowując się do złożonej przez organ odpowiedzi na skargę D. J. opisała warunki, w jakich zamieszkuje w Domu Pomocy w Ż . W jej opinii sytuacja, w jakiej znajduje się wymaga nieustannie jej osobistej aktywności w związku z załatwianiem spraw wynikających z konieczności ochrony jej praw, także przed sądami. Wskazała na swój stan zdrowia, który uniemożliwia jej osobiste działania.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Na wstępie wskazać trzeba, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem ( art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawa o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1269). Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów ( art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Dokonując analizy przepisu art.3 § 2 pkt 8 wskazanej ustawy, w związku powołaniem się w tej normie na regulację zawarta w art. 3 ust. 2 pkt 1-4a p.p.s.a można uznać, iż o bezczynności organu mówić można wtedy, gdy zobowiązany prawnie do określonych działań, nie podejmuje wymaganej aktywności. Do działań tych ustawodawca zaliczył na mocy art. 3 § 1 p.p.s.a:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 Oceniając słuszność złożonej skargi należało rozważyć, czy organ administracji, do którego kierowała swe pisma skarżąca był prawnie zobligowany do podjęcia określonych działań.

14 Jak wynika z zebranego w sprawie materiału skarżąca od szeregu lat, począwszy od [...] r. występowała do organu o przyznanie jej wsparcia w formie wyznaczenia osoby o charakterze pełnomocnika lub kuratora.

15 Organ, w odpowiedzi na żądania skarżącej, informował ją m.inn. o możliwości przyznawania kuratora sądowego przez sąd powszechny.

16 Analizując treść wniosków składanych przez skarżącą wywieść z nich można, iż ze względu na swój stan zdrowia oraz sytuację życiową potrzebowała pomocy w prowadzeniu swych spraw o bardzo różnym charakterze.

17 Jest wysoce prawdopodobne, iż pomoc, która odpowiadałby potrzebom skarżącej to instytucja przewidziana w art. 183 § 1 k.r.i o. W przywołanej normie wskazuje się, iż to sąd opiekuńczy ustanawia kuratora i określa jego zakres obowiązków.

18 Mając wskazaną regulację prawną na względzie można byłoby uznać za słuszne stanowisko organu o braku kompetencji do zrealizowania wniosków składanych przez D. J. Brak kompetencji organu nie przesądza jeszcze o braku bezczynności po jego stronie. Zauważyć bowiem trzeba, iż Starosta [...] uchylił się od obowiązku, jaki ciąży na nim w takim przypadku z tytułu unormowania zawartego w treści art. 66 § 3 k.p.a. Przepis ten bowiem nakazuje organowi, w sytuacji, gdy podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, zwrot podania wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

19 Organ natomiast ograniczył się do wystosowywania pism informujących do skarżącej lub polemizowania z nią ustnie, co do słuszności jej stanowiska.

20 Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi D.J. w pełni podziela zaprezentowany już w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż bezczynność organu zachodzi także wtedy, gdy organ, do którego wniesiono podanie, uznając się za niewłaściwy w sprawie, nie zwraca go wnioskodawcy w formie przewidzianej przez prawo. ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2007r.sygn akt IV SAB/Wa 10/07).

21 W tej sytuacji skarga jest w pełni zasadna, a organ zobowiązany jest dokonać stosownej czynności procesowej przy uwzględnieniu zapisu zawartego w art. 286 ł 2 p.p.s.a. Z przywołanej normy prawnej wynika, iż organ zobowiązany jest załatwić sprawe bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od zwrotu akt sprawy przez Sad.

22 Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 p.p.s.a.