Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2005 r., II SA/Gl 207/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2005 r., II SA/Gl 207/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi A.G. i W.G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1) ze skargi A.G. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały i orzeka, iż nie podlega ona wykonaniu, 2) odrzuca skargę W. G.

Uzasadnienie

2 Na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] przystąpiono do sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta G. dla terenu, zlokalizowanego po północnej stronie projektowanej autostrady [...], obejmującego dzielnicę O. Projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko wyłożono do publicznego wglądu w okresie od [...] do [...]r., o czym ogłoszono w Gazecie A w dniu [...]r.

3 Pismem z dnia [...]r. zarzut do projektu planu wnieśli A.G. (właścicielka działek nr [...] i [...]) oraz W.G., którzy sprzeciwili się wejściu pasa drogowego na teren tej posesji, wnioskując o zawężenie pasa i zmianę klasy ulicy [...]. Wnoszący zarzut wskazali, iż działki przy tej ulicy w jej końcowym biegu, tj. od numeru [...] w górę, są wyjątkowo wąskie i skrócenie ich długości znacząco wpływa zarówno na ich wartość rynkową, jak i sposób wykorzystania. Za nieuzasadnione uznali też uczynienie ze ślepego obecnie odcinka ulicy [...] drogi lokalnej KL 1/2

4 Zarządzeniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta G. nie uwzględnił powyższego zarzutu, powiadamiając wnoszących o terminie sesji Rady Miejskiej, wyznaczonej na dzień [...]r.

5 Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w G. działając na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), odrzuciła zarzut A.G. jako właścicielki działek nr [...] i [...], obręb O. oraz W.G.

6 W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dotychczas obowiązującym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta G. ulica [...] oznaczona była symbolem L1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu. W projekcie zmiany planu ulica ta oznaczona została symbolem KL1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu (szerokość w liniach rozgraniczających 12-15 m). Zatem nie wprowadzono istotnych zmian, gdyż klasa ulicy pozostała ta sama, a linie rozgraniczające na zabudowanym już odcinku wynoszą 12 m, jak poprzednio, przy czym zgodnie z rozp. MTiGM w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430), minimalną szerokość w liniach rozgraniczających określono na 12 m. Organ gminy uznał, iż nie jest możliwe obniżenie klasy tej ulicy z uwagi na usytuowanie i jej długość oraz wielkość obszaru, jaki obsługuje oraz miejsce w układzie komunikacyjnym, a projekt zmiany planu nie może zakładać szerokości pasów drogowych mniejszych niż określone w rozporządzeniu. Za racjonalne uznano też przedłużenie obecnego "ślepego" odcinka ul. [...] w celu obsługi nowoprojektowanych terenów mieszkalnych i komercyjnych. Wreszcie, wskazano na uprawnienia właściciela nieruchomości z art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

7 W skardze do sądu administracyjnego A.G. i W.G. zarzucili naruszenie prawa przez dysponowanie cudzą nieruchomością w sposób nieuzasadniony oraz nieuwzględnienie argumentów zawartych w zarzutach poprzez nierozważenie możliwości przeprowadzenia trasy dojazdowej do węzła autostrady [...] równolegle do ul. [...] przez pola i nieużytki, a wreszcie wskazali, iż nie zachodzi konieczność wydłużenia i poszerzenia ulicy z uwagi na przewidywaną budowę ulicy [...] o przebiegu równoległym.

8 Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

9 Odnosząc się do zarzutów skargi, wyjaśniono że ulica [...] nie ma bezpośredniego połączenia z węzłem autostrady [...] w O. i stąd nie może służyć do przeprowadzenia ruchu samochodowego do centrum miasta, zaś kwestia możliwości innego przeprowadzenia trasy dojazdowej nie była poruszona w zarzucie, stąd Rada nie mogła się do niej odnieść.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 W świetle art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która stanowiła materialnoprawną podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu wniesionego przez skarżących A.G. i W.G., zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu, zaś uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub w części, wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Odmienną instytucję w postaci protestu powołana uchwała przewidywała jako prawo przysługujące każdemu, kto kwestionuje ustalenia projektu planu, lecz nie legitymuje się interesem prawnym. W tym jednak przypadku ustawodawca nie przewidział dalszej ochrony prawnej w formie uprawnienia wniesienia skargi do Sądu (art. 23 cyt. ustawy). Oznacza to, iż uchwała o odrzuceniu protestu nie podlega zaskarżeniu ani w trybie tej ustawy, która stanowi regulację całościową, ani też na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Taki też pogląd wyrażono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt III RN 163/01 (OSN 2003 r. poz. 480). O zakwalifikowaniu pisma, kwestionującego projekt planu do kategorii zarzutów, bądź protestów, nie decyduje zaś ani jego tytuł, jak i też nazwa, czy podstawa prawna aktu organu gminy, podjętego po jego rozpatrzeniu. W każdym wypadku wniesienie skargi na podjęty akt sąd administracyjny obowiązany jest wyjaśnić, czy akt ten zapadł w wyniku pisma, wniesionego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone w projekcie planu miejscowego, wyłożonym do publicznego wglądu.

12 Jak wynika z ustaleń, zawartych w zaskarżonej uchwale oraz dołączonych do akt administracyjnych wypisów z rejestru gruntów, właścicielem działek nr [...] i [...], położonych na terenie, objętym projektem zamiany planu, jest wyłącznie skarżąca A.G. Natomiast skarżący W.G. nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości. Przyjąć należy, iż sam fakt zamieszkiwania nie daje legitymacji do wniesienia zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

13 W konsekwencji, mimo wadliwego zakwalifikowania jego pisma i podjęcia uchwały, mocą której odrzucono zarzut W.G., Sąd uznał, iż w istocie uchwała ta miała charakter prawny aktu z art. 23 tej ustawy. Na uchwałę o odrzuceniu protestu skarga zaś nie przysługuje. W konsekwencji, z braku drogi sądowoadminsitracyjnej, skarga W.G. podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Merytorycznemu rozpoznaniu podlegała natomiast skarga A.G. jako wniesiona przez podmiot, wymieniony w art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

14 Skarga ta musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych względów niż zawartych. Działając z urzędu zgodnie z zasadą, wyrażoną w art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu zapadła bez podstawy prawnej. Podjęcie kwestionowanego aktu nastąpiło bowiem w dniu [...]r. podczas gdy z dniem 11 lipca 2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

15 Zgodnie z normą intertemporalną, zawartą w art. 85 ust. 2 tej ustawy, przepisy dotychczasowe mają zastosowanie w stosunku do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jedynie wówczas, gdy przed dniem wejścia w życie ustawy podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone do dnia 11 lipca 2003 r.

16 Jak już wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w motywach wyroku z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 145/04 (niepubl.), odwołując się do poglądów, prezentowanych w literaturze (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2004 r., str. 575 oraz T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, Wyd. Zakamycze 2004 r. str. 218), statuowany w tej normie prawnej wymóg zawiadomienia o terminie wyłożenia planów do publicznego wglądu odnosi się do treści art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten nakłada zaś wymóg zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:

17 - właścicieli lub władających nieruchomościami, od których może być pobrana opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy,

18 - osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu.

19 Dopiero po uzyskaniu zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień należy ogłosić o wyłożeniu projektu planu w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, jak stanowi regulacja art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy z 1994 r. Za prawnie wadliwe należy zatem uznać przeprowadzenie powyższych czynności niezgodnie z kolejnością, wskazaną w art. 18 ust. 2 tej ustawy (vide: wyrok NSA z dnia 29 maja 2001 r. sygn.akt II SA/Wr 2350/00, OSS 2001//4/122).

20 Tak więc, dla możliwości kontynuowania po dniu 11 lipca 2003 r. procedury planistycznej, wdrożonej na gruncie ustawy z 1994 r., nie jest wystarczające dokonanie przed tym dniem ogłoszeń w miejscowej prasie oraz obwieszczeń o tym w sposób zwyczajowo przyjęty. Konieczne jest bowiem także prawidłowe zawiadomienie - przed tym dniem - na piśmie właścicieli lub władających nieruchomościami, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

21 Przychylając się do powyższego poglądu skład orzekający dodatkowo miał na uwadze fakt, iż ustawodawca w regulacji intertemporalnej z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym posłużył się terminem "zawiadomienie", podczas gdy ustawa dotychczasowa w art. 18 ust. 2, dotyczącym procedury sporządzania planu obok tego terminu stanowi o "ogłoszeniu" i "obwieszczeniu". Zatem zasady wykładni systemowej zewnętrznej potwierdzają prawidłowość rozumowania, iż norma intertemporalna nawiązuje do zawiadomień, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r.

22 Brak też podstaw do przyjęcia, aby wymóg ten został spełniony, gdy o wyłożeniu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko powiadomiono na piśmie przed dniem 11 lipca 2003 r. tylko niektóre podmioty, wymienione w tym przepisie. Oznacza to, iż wystarczy stwierdzenie, iż chociażby w stosunku do jednej osoby z kręgu, wskazanego przez ustawodawcę, uchybiono wymogowi doręczenia pisemnego zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu miejscowego, aby procedura planistyczna po wejściu w życie ustawy z 2003 r. nie mogła być prowadzona w trybie ustawy dotychczasowej. W praktyce sądowej stwarzać to może trudności, bowiem na etapie oceny zgodności z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu, podjętej po dniu 11 lipca 2003 r. nie sposób ocenić, czy wszystkie osoby, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, rzeczywiście mieszczą się w kręgu podmiotów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r., chyba że przypadek braku pisemnego zawiadomienia lub doręczenia zawiadomienia po dniu 10 lipca 2003 r. dotyczy wnoszącego zarzut, a następnie skargę do sądu administracyjnego.

23 Tymczasem taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak ustalono w oparciu o akta procedury planistycznej, przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę, w stosunku do 285 podmiotów, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, brak jest dowodu doręczenia przed dniem 11 lipca 2003 r., bądź też prawidłowe doręczenie nastąpiło dopiero po tej dacie.

24 I tak, z dowodów doręczenia wynika:

25 1. Z.K. brak daty doręczenia

26 2. M.G. nie doręczono

27 3. W.G. nie doręczono

28 4. G.J. nie doręczono, adresat zmarł

29 5. A.B. wyjechała za granicę i tam zmarła

30 6. W.K. dom wyburzony, mieszka gdzie indziej

31 7. J.G. nie doręczono

32 8. M.G. nie doręczono

33 9. A.S. nie doręczono

34 10.E.K. dom opuszczony, nikt nie mieszka, nie doręczono

35 11 J.P. nie żyje

36 12. E.S. nie jest już właścicielem nieruchomości

37 13. H.S. nie jest już właścicielem nieruchomości

38 14. M.B. zmarła

39 15. M.M. wyjechała za granicę

40 16. J.K. nie doręczono

41 17. R.D. nie doręczono

42 18. G.M. nie doręczono

43 19. W.C. nie doręczono

44 20. E.T. nie doręczono

45 21. Z.T. nie doręczono

46 22. T.K. brak dowodu doręczenia

47 23. A.B. zmarł

48 24. U.B. nie doręczono

49 25. K.R. nie doręczono

50 26. G.R. nie doręczono

51 27. T.K. nie doręczono

52 28. G.J. nie doręczono

53 29. J.M. nie doręczono

54 30. G.M. nie doręczono

55 31. Z.K. nie doręczono

56 32. L.K. nie doręczono

57 33. A.K. nie doręczono

58 34. J.J. nie doręczono

59 35. D.J. nie doręczono

60 36. A.T. nie doręczono

61 37. W.T. nie doręczono

62 38. M.T. nie doręczono

63 39. A.P. nie doręczono

64 40. J.G. nie żyje

65 41. A. N. nie doręczono

66 42. W.K. nie doręczono

67 43. J. W.-K. nie doręczono

68 44. Z.S. nie doręczono

69 45. J.S. nie doręczono

70 46. K.H. nie doręczono

71 47. J.O. nie doręczono

72 48. K.K. nie doręczono

73 49. M.K. nie doręczono

74 50. J.O. wyprowadziła się

75 51. S.S. nie doręczono

76 52. A.S. nie doręczono

77 53. A.S. nie doręczono

78 54. B.S. nie doręczono

79 55. H.D. nie mieszka

80 56. W. D. nie mieszka

81 57. R.H. nie doręczono

82 58. H.R. wyprowadził się

83 59. A.R. wyprowadziła się

84 60. M.C. nie doręczono

85 61. B.K. nie doręczono

86 62. G. K. nie doręczono

87 63. M.B. nie doręczono

88 64. G.S. nie doręczono

89 65. I.S. nie doręczono

90 66. W.S. nie doręczono

91 67. J.S. nie doręczono

92 68. M.L. nie doręczono

93 69. L.N. nie doręczono

94 70. P.B. nie mieszka

95 71. R.N. nie doręczono

96 72. .L.M. wyprowadziła się

97 73. A.M. wyprowadził się

98 74. R.N. wyprowadził się

99 75. M.N. wyprowadziła się

100 76. E.M. doręczono [...]r.

101 77. B.M. doręczono [...]r.

102 78. B.K. doręczono [...]r.

103 79. H.B. nie doręczono

104 80. R.B. nie doręczono

105 81. D.G. doręczono [...]r. (N.)

106 82. F.G. adresat zmarł

107 83. E.M. nie doręczono

108 84. R.W. nie doręczono

109 85. E.W. nie doręczono

110 86. B.W. nie doręczono

111 87. M. W. nie doręczono

112 88. P.P. nie doręczono

113 89. J.S. nie doręczono

114 90. R.S. nie doręczono

115 91. A.S. doręczono [...]r. (N.)

116 92. E.R. nie sposób ustalić daty doręczenia

117 93. J.C. nie doręczono

118 94. M.C. nie doręczono

119 95. M.M. nie doręczono

120 96. N.Ś. nie doręczono

121 97. D.Ś. nie doręczono

122 98. M.K. nie doręczono

123 99. R.K. wyprowadził się

124 100. P.K. zmarł

125 101. A.K. wyprowadził się

126 102. P.B. wyprowadził się

127 103. A.G. adresat nieznany

128 104. Z.D. awizowano po 10 lipca 2003 r. ([...])

129 105. K.L. budynek nie istnieje, nie doręczono

130 106. A.M. wyprowadziła się

131 107. A.P. wyprowadził się

132 108. P.D. nie żyje

133 109. J.K. nie żyje

134 110. G.K. nie żyje

135 111. P.R. nie doręczono

136 112. B. R. nie doręczono

137 113. J.G. nie żyje

138 114. J.W. nie żyje

139 115. F.S. nie żyje

140 116. G.M. nie doręczono

141 117. J.R. nie doręczono

142 118. S.R. nie doręczono

143 119. A.R. nie żyje

144 120. J.K. nie doręczono (nie mieszka pod wskazanym adresem)

145 121. E.G. nie doręczono

146 122. H.B. nie doręczono

147 123. J.T.-B. nie doręczono

148 124. S. S. nie doręczono

149 125. R.Ś. brak daty odbioru

150 126. A.D. brak daty odbioru

151 127. P. D. brak daty odbioru

152 128. K.G. nie doręczono

153 129. J.G. nie doręczono

154 130. J.D. doręczono [...]r.

155 131. Gminna Spółdzielnia [...] doręczono [...]r.

156 132. M[...] nie doręczono

157 133. T.P. doręczono [...]r.

158 134. C. i A.U. nie doręczono

159 135. J.M. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

160 136. J.S. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

161 137. J.G. nie doręczono - j.w.

162 138. Z.Ś. nie doręczono

163 139. A.K. nie doręczono

164 140. Ł.M. nie doręczono

165 141. T. O. nie doręczono

166 142. E.C. nie doręczono

167 143. J.B. nie doręczono

168 144. J.B. nie doręczono

169 145. D.L. nie doręczono

170 146. L. O. nie doręczono

171 147. M.B. nie doręczono

172 148. A.H. nie żyje

173 149. J.J. nie doręczono

174 150. U.S. nie żyje

175 151. L.D. nie doręczono

176 152. E.D. nie doręczono

177 153. R.D. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

178 154. K.C. nie doręczono

179 155. Ł.F. nie żyje

180 156. M.R. nie żyje

181 157. G.F. nie doręczono

182 158. A.C. nie żyje

183 159. W.J. nie żyje

184 160. H.M. nie żyje

185 161. F. H. nie żyje

186 162. P.K. nie doręczono

187 163. Ł.K. nie doręczono

188 164. R.W. nie doręczono

189 165. M.W. nie doręczono

190 166. T.C. nie doręczono

191 167. O.S. nie doręczono

192 168. J.B. nie doręczono

193 169. M.F. nie doręczono

194 170. A.F. nie doręczono

195 171. D.R. brak daty doręczenia, brak podpisu na doręczeniu

196 172. J.R. j.w.

197 173. P.M. brak daty doręczenia, brak podpisu

198 174. A.G. j.w.

199 175. B.G. j.w.

200 176. T.J. j.w.

201 177. A.S. nie doręczono

202 178. A.S. nie doręczono

203 179. K.L. nie żyje

204 180. G.B. nie doręczono

205 181. M.P. nie żyje

206 182. F. M. brak daty doręczenia i podpisu na doręczeniu

207 183. G.M. j.w.

208 184. M.M. j.w.

209 185. K.R. j.w.

210 186. J.H.-R. j.w.

211 187. Szkoła A nie doręczono

212 188. J.K. brak daty doręczenia i podpisu

213 189. G.K. j.w.

214 190. E.K. nie żyje

215 191. E. D. nie doręczono

216 192. A.L. nie żyje

217 193. J.K. nie żyje

218 194. S.W. nie doręczono

219 195. M.W. nie doręczono

220 196. W.P. nie żyje

221 197. A.K. nie doręczono

222 198. Z.R.

223 199. L.S. wyprowadził się

224 200. K.W. nie doręczono

225 201. M.W. nie doręczono

226 202. G.K. nie doręczono

227 203. J.J. wyprowadził się

228 204. J.K. brak daty doręczenia

229 205. U.G. brak daty doręczenia

230 206. S.K. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

231 207. A.A. odbiór [...]r.

232 208. B.A. j.w.

233 209. A.S. odbiór [...]r.

234 210. S.S. j.w.

235 211. M.K. odbiór [...]r.

236 212. M.M. j.w.

237 213. W.O. odbiór [...]r.

238 214. M.T. odbiór [...]r.

239 215. A.B.-B. odbiór [...]r.

240 216. M.B. j.w.

241 217. E.G. odbiór [...]r.

242 218. Polski Związek D. odbiór [...]r.

243 219. M.W. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

244 220. E.J. brak prawidłowego awiza

245 221. M.J. j.w.

246 222. R.J. j.w.

247 223. E.J. j.w.

248 224. M.H. j.w.

249 225. K.H. j.w.

250 226. J.H. j.w.

251 227. E.B. doręczono [...]r.

252 228. D.G. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

253 229. A.G. j.w.

254 230. H.S. j.w.

255 231. T.C. brak prawidłowego awiza

256 232. A.W. nie doręczono

257 233. A.S. awizowano prawdopodobnie po 10 lipca 2003 r.

258 234. K.S. brak prawidłowego awiza

259 235. R.S. j.w.

260 236. H.S. j.w.

261 237. A.O. j.w.

262 238. J.M. j.w.

263 239. H.M. j.w.

264 240. Z.K. j.w.

265 241. J.K. odebrano [...]r.

266 242. K.K. nieprawidłowe awizo

267 243. R.K. zmarł

268 244. A.K. wyprowadził się

269 245. F.K. j.w.

270 246. J. R. j.w.

271 247. A.G. j.w.

272 248. A.G. j.w.

273 249. A.J. zmarła

274 250. A.J. zmarła

275 251. J.G. j.w.

276 252. Z.K. wyprowadziła się

277 253. J.H. zmarł

278 254. A.K. wyprowadził się

279 255. L.K. j.w.

280 256. G.P. j.w.

281 257. M.P. j.w.

282 258. D.K. j.w.

283 259. J.M. zmarła

284 260. J.M. zmarł

285 261. J.G. wyprowadził się

286 262. J.H. brak prawidłowego awiza

287 263. J.H. j.w.

288 264. J.W. j.w.

289 265. J.B. brak daty odbioru zawiadomienia

290 266. E.G. przebywa poza granicami kraju

291 267. Z.H. nie doręczono

292 268. E.H. wyprowadziła się

293 269. J.H. j.w.

294 270. I.S. nie doręczono

295 271. P.S. nie doręczono

296 272. J.B. nie doręczono

297 273. Z.B. nie doręczono

298 274. M.H. brak daty doręczenia

299 275. F.H. j.w.

300 276. E.S. wyprowadziła się

301 277. W.S. j.w.

302 278. B.R. doręczono [...]r.

303 279. A.R. j.w.

304 280. J.W. j.w.

305 281. J.W. j.w.

306 282. W.D. nie doręczono

307 283. J.S. nie doręczono

308 284. J.S. j.w.

309 285. S.W. przebywa za granicą

310 Podkreślić przyjdzie, iż z akt tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 236/04 wynika, że B.K. oraz Z.K. jako współwłaściciele działki nr [...] w G., położonej na terenie, objętym projektem planu, dotyczącym dzielnicy O., zostali prawidłowo powiadomieni o wyłożeniu projektu planu już po dniu 11 lipca 2003 r., tj. wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zawiadomienie to nastąpiło bowiem w trybie zastępczym z art. 44 kpa (przy odpowiednim zastępowaniu), zaś awizowanie przesyłki, której nie doręczono adresatom, miało miejsce w dniu [...]r. Mając na uwadze stan prawny, wówczas obowiązujący doręczenie należało zatem uznać za skuteczne z dniem [...]r. Tytuł prawny do nieruchomości został zaś udokumentowany wypisami z rejestru gruntów, stąd też brak podstaw do negowania faktu, iż chodzi o osoby, których interes prawny może zostać naruszony ustaleniami projektu planu. Nadto, brak dowodu doręczenia zawiadomienia G.S. (sprawa tut. Sądu II SA/Gl 243/04).

311 Na tej podstawie stwierdzić należało, iż wobec B.K. i Z.K. oraz G.S. nie dochowano wymogu zawiadomienia przed dniem 11 lipca 2003 r. Taki stan rzeczy oznacza zaś, iż w niniejszej sprawie skutek ten musiał prowadzić do wniosku, iż po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak było podstawy prawnej do dalszego prowadzenia wszczętej uprzednio procedury planistycznej na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...], dotyczącej dzielnicy O. W konsekwencji, nie było dopuszczalne podjęcie zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Już jedynie z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był uwzględnić skargę A. G. poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, zaś podniesione w niej kwestie, dotyczące merytorycznej wadliwości aktu, nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i stąd nie było potrzeby ich rozważenia.

312 Orzeczenie Sądu oparto na treści art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym upływ rocznego terminu od podjęcia kwestionowanego aktu, nie stanowił przeszkody do stwierdzenia jego nieważności, jako że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania przepis art. 94 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), bowiem ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi regulację całościową ze skutkami, wymienionymi w art. 27 ust. 1.

313 Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonej uchwały po myśli art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

314 Roszczenie skarżącej o zwrot kosztów postępowania wygasło wobec niezłożenia wniosku o ich zasądzenie (art. 210 § 1 cyt. ustawy).

315 SW