Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 maja 2021 r., II SA/Gl 165/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 maja 2021 r., II SA/Gl 165/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2021 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony we wznowionym postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 8 września 2020 r. Stowarzyszenie "B" z siedzibą w B. (Stowarzyszenie) zwróciło się do Wójta Gminy L. o dopuszczenie na prawach strony do wznowionego przez ten organ postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Zabudowa instalacji do wytwarzania mieszanek asfaltowo-bitumicznych na terenie żwirowni w B. przy ul. [...]". W uzasadnieniu powołało się na interes prawny i społeczny Stowarzyszenia, które w swoich celach ma ekologię i ochronę środowiska. Wyjaśniło, że na obszarze planowanej inwestycji występują trasy przelotów ptaków chronionych oraz występuje żaba moczarowa, gatunek ściśle chroniony.

3 Postanowieniem z dnia [...] r., organ I instancji odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału we wznowionym postępowaniu. Wskazał, iż zgodnie z art. 31 § 1 K.p.a. dopuszcza się do udziału w postępowaniu organizację społeczną jaką jest Stowarzyszanie, w sprawie dotyczącej innej osoby jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Stwierdził, że z dołączonego do wniosku regulaminu Stowarzyszenia wynika, iż pierwszymi w kolejności jego celami są ochrona środowiska, ekologia i ochrona zwierząt oraz dziedzictwa przyrodniczego (pkt 6 regulaminu). Wyjaśnił, że art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020r. poz. 283 z późn. zm. – dalej "ustawa") stanowi lex specialis wobec przepisu art. 31 K.p.a. Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. W art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca wyjaśnił, że poprzez organizację ekologiczną rozumie się organizację społeczną, której statutowym celem jest ochrona środowiska. Organ I instancji uznał, że Stowarzyszenie jest organizacją ekologiczną, która na podstawie art. 31 ust. 1 K.p.a. oraz art. 44 ust. 1 ustawy mogłaby zostać dopuszczona do postępowania na prawach strony. Jednakże z dokumentów przedłożonych przez Stowarzyszenie wynika, że wpis do rejestru stowarzyszeń został dokonany przez Starostę [...] w dniu [...] r., a więc nie został dochowany warunek wynikający z art. 44 ust. 1 ustawy, gdyż Stowarzyszenie prowadzi działalność statutową w zakresie ochrony środowiska w krótszym okresie niż 12 miesięcy przed dniem wszczęcia postępowania wznowieniowego.

4 W zażaleniu na postanowienie organu I instancji Stowarzyszenie podkreśliło, że jest organizacją społeczną w rozumieniu art. 31 § K.p.a. i w świetle tego przepisu spełnia warunki dopuszczenia w postępowaniu administracyjnym. Ponadto za udziałem Stowarzyszenia w postępowaniu przemawia ważny interes społeczny. Stwierdziło, że warunki już wydanej decyzji środowiskowej wzajemnie się wykluczają.

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia, uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem SKO argumentacja organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wydając zaskarżone postanowienie w oparciu art. 44 ust. 1 ustawy, orzekł on niezgodnie z wnioskiem Stowarzyszenia zawartym w piśmie z dnia 8 września 2020 r. Po pierwsze stwierdziło, że Stowarzyszenie uzasadniając chęć uczestniczenia w sprawie jako podmiot na prawach strony wskazało, że powyższe działanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji i przemawia za tym interes społeczny. Po wtóre SKO wyjaśniło organowi I instancji, że przepis art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz przepisy art. 44 ust. 1 ustawy to dwa odrębne tryby postępowania. Zauważyło, że możliwość udziału organizacji w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 31 K.p.a. ma charakter uniwersalny. Z kolei art. 44 ustawy przyznaje taką możliwość wyłącznie organizacjom ekologicznym i dotyczy wyłącznie postępowań administracyjnych wymagających udziału społeczeństwa. SKO wskazało, że ponownie prowadząc postępowanie w sprawie organ I instancji winien jeszcze raz dokonać analizy wniosku i w zależności od dokonanych ustaleń wydać rozstrzygniecie w sprawie mając na względzie treść art. 31 K.p.a.

6 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "A’ Sp. z o.o. z siedzibą w R. (skarżąca) zarzuciło postanowieniu SKO naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 141 K.p.a., art. 144 K.p.a. w związku z art. 44 ust. 1, ust. 4 , art. 3 ust. 1 pkt 10 oraz art. 79 ust.1 art. 71 ust. 2 pkt 2 , art., 61 ust. 1 ustawy, poprzez brak zastosowania wskazanych przepisów prawa; art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 31 § 1 K.p.a. poprzez ich zastosowanie; art. 7 K.p.a. , art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a., art. 15 K.p.a. w związku z art.140 K.p.a., art. 44 ust. 1 ustawy oraz art. 31 § 1 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego: art. 6 K.pa. poprzez jego niezastosowanie i bezpodstawne uchylenie postanowienia organu I instancji; art. 10 § 1 K.p.a. w związku z art. 74 § 2 K.p.a. poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania; art. 8 § 1 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 126 K.p.a. poprzez brak zastosowania zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej; art. 7 oraz art. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, nie znajdującego oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Wniosła na podstawie art. 106 § 2 p.p.s.a. o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów dołączonych do skargi, uchylenie zaskarżonego postanowienia, zobowiązanie przez Sąd SKO do wydania postanowienia utrzymującego w mocy postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych w tym również opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

7 W uzasadnieniu wyjaśniła, że postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą: "Zabudowa instalacji do wytwarzania mieszanek asfaltowo-bitumicznych na terenie żwirowni w B. przy ul. [...]". Wskazała, że ma mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] r. decyzja z dnia [...] r. została przeniesiona na skarżącą. Natomiast zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wznowienie postępowania dotyczy postępowania zakończonego decyzją ostateczną, które było prowadzone na gruncie ustawy.

8 Skarżąca podkreśliła, że art. 44 ust. 1 ustawy stanowi lex specialis wobec art. 31 K.p.a. Tym samym w tych kategoriach spraw, w których ustawodawca przewidział możliwość udziału społeczeństwa może uczestniczyć tylko ta grupa organizacji społecznych, które spełniają wymogi określone w art. 44 ust 1 ustawy. Zauważyła, że Stowarzyszenie zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez Starostę [...], pod numerem [...] z dniem [...] r., natomiast postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w sprawie decyzji środowiskowych zostało wznowione na mocy postanowienia organu I instancji z dnia [...]r. Stowarzyszenie nie spełnia zatem wymogu przewidzianego w art. 44 ust. 1 ustawy w postaci minimalnego okresu prowadzenia działalności w określonym obszarze. Zdaniem skarżącej Stowarzyszenie powstało ad hoc – na potrzeby wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji środowiskowej lub co najmniej wywołania przewlekłości postępowania co jest niekorzystne w świetle celów inwestycyjnych skarżącej. Wobec powyższego brak jest podstaw do tego, aby Stowarzyszenie uczestniczyło we wznowionym postępowaniu na prawach strony, albowiem będzie to pozostawało w sprzeczności z art. 44 ust. 1 ustawy.

9 W piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2021 r. skarżąca przekazała skany postanowień organu I instancji

10 Odpowiadając na skargę SKO o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko.

11 W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2021 r. (przesłanym w formie elektronicznej i papierowej) skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z załączonych do pisma skanów dokumentów. Oświadczyła, że podtrzymuje wnioski, oświadczenia i twierdzenia, jakie dotychczas zostały złożone. Podkreśliła, że wniosek Stowarzyszenia nie jest jedynym pismem, które wpłynęło do organu I instancji celem podważenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] r. Opisała szeroko próby różnych podmiotów zmierzające do uniemożliwienia skarżącej prowadzenia planowanej inwestycji. W ocenie skarżącej stanowisko SKO nie znajduje potwierdzenia w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

13 Skarga ma uzasadnione podstawy i to niezależnie od podniesionych w niej motywów.

14 W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

15 Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu wykazało, że jest on dotknięty uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie. Zaskarżone rozstrzygnięcie narusza bowiem przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. skutkuje jego uchyleniem.

16 Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym uzasadniały przepisy art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a.

17 Sąd za nieuzasadniony uznał wniosek skarżącej o przeprowadzenie dowodów załączonych do skargi i do pisma z dnia 6 maja 2021 r. Wyjaśnić należy, że w drodze wyjątku określonego w art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, ale w ściśle określonych granicach (dowody z dokumentów) i pod sprecyzowanymi w tym przepisie warunkami (jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie). Z powyższego wynika, że w postępowaniu sądowym nie każdy dowód może zostać dopuszczony, ale tylko taki, który odnosi się do "istotnych wątpliwości" związanych z oceną, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Dokumenty przedłożone przez skarżącą w nie mają znaczenia w niniejszym postępowaniu, które dotyczy jedynie postanowienia SKO w przedmiocie odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału we wznowionym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, nie istnieją istotne wątpliwości, co do okoliczności faktycznych dotyczących przedmiotu postępowania.

18 Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO z dnia [...] r. uchylające postanowienie organu I instancji o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału na prawach strony do wznowionego przez organ I instancji postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] r. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Zabudowa instalacji do wytwarzania mieszanek asfaltowo-bitumicznych na terenie żwirowni w B. przy ul. [...]".

19 Wskazane orzeczenie zapadło w związku z wnioskiem Stowarzyszenia, które w piśmie z dnia 8 września 2020 r. zwróciło się do organu I instancji o dopuszczenie go do wznowionego postępowania w sprawie wydanej ostatecznej decyzji środowiskowej. Powołało się przy tym na interes prawny i społeczny Stowarzyszenia, które w swoich celach ma ekologię i ochronę środowiska. Nie jest przy tym sporne, że postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w sprawie decyzji środowiskowej zostało wznowione na mocy postanowienia organu I instancji z dnia [...] r.

20 Zdaniem SKO wniosek Stowarzyszenia winien być rozpatrzony przez organ I instancji w trybie art. 31 K.p.a.

21 Skarżąca natomiast twierdzi, że postępowanie wznowieniowe dotyczy postępowania, w ramach którego przeprowadzana była ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wymagany był udział społeczeństwa. Zdaniem skarżącej organ I instancji zasadnie rozpatrzył wniosek Stowarzyszenia w trybie określonym w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020r. poz. 283 z późn. zm. – dalej, jak dotychczas "ustawa").

22 Prawdą jest, że we wniosku z dnia 8 września 2020 r. wskazywano na interes prawny i społeczny Stowarzyszenia, które w swoich celach ma ekologię i ochronę środowiska. Jednak zdaniem Sądu, błędne jest stanowisko SKO, że organ administracji w realiach rozpatrywanej sprawy związany jest żądaniem wniosku. Nie ulega wątpliwości, że ocena zasadności żądania dopuszczenia do udziału w postępowaniu należy do uznania organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Treść wniosku nie zwalnia organów od jego właściwego odczytania.

23 Słusznie SKO zauważyło, że przepis art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz przepisy art. 44 ust. 1 ustawy to dwa odrębne tryby postępowania. Ogólne przesłanki uwzględnienia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania administracyjnego lub dopuszczenie jej do udziału w tym postępowaniu zostały sformułowane w art. 31 § 1 K.p.a. Wydaje się jednak oczywiste, że udział organizacji ekologicznej w postępowaniach w tym trybie powinien być rozważany w wyjątkowych przypadkach, skoro istnieje ustawa szczególna, która te kwestie rozwiązuje w sposób zapewniający odpowiedni udział społeczeństwa w procesie inwestycyjnym.

24 Wskazać należy, że art. 44 ust. 1 i 2 ustawy przewiduje odrębne przesłanki w zakresie dopuszczania organizacji ekologicznych do udziału w postępowaniach środowiskowych wymagających udziału społeczeństwa oraz zasad zaskarżania decyzji wydawanych w tego rodzaju postępowaniach. Przepis ten przewiduje, że organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w powyższym postępowaniu, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Ustawodawca dodaje zarazem, że w takim przypadku art. 31 § 4 K.p.a. nie znajduje zastosowania. Jak wynika przy tym z art. 44 ust. 2 ustawy organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ I instancji. Z przepisów tych jasno wynika, że ich zastosowanie uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by w określonym postępowaniu, w ramach którego przeprowadzana jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagany był udział społeczeństwa. Ocena taka jest przeprowadzana - stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy - w ramach: 1) postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1.

25 Nie ulega wątpliwości, że jeśli dostęp społeczeństwa do udziału w postępowaniu dotyczącym ochrony środowiska jest wynikającym nie tylko z Konstytucji ( art. 74 ust. 1 i 2 Konstytucji RP ), ale również z implementowanych do polskiego porządku prawnego aktów prawa unijnego, formą realizacji obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa ekologicznego i ochrony środowiska, powinien zostać rozumiany możliwie szeroko. Wspomniany art. 44 ustawy stanowi lex specialis względem art. 31 K.p.a. Jeżeli zatem we wznowionym postępowaniu przeprowadzana była ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wymagany był udział społeczeństwa to art. 31 K.p.a. nie znajduje w ogóle zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Stowarzyszenie nie musiało zatem dysponować interesem prawnym w sprawie ani nawet uzasadniać swojego udziału w postępowaniu interesem społecznym, skoro ustawa nie stawia takich wymogów organizacjom ekologicznym. Na mocy art. 44 ustawy organizacje ekologiczne dysponują uprawnieniem do uczestniczenia na prawach strony w każdym postępowaniu administracyjnym, w którym wymagany jest udział społeczeństwa, po spełnieniu wymogu polegającego na zgłoszeniu chęci uczestniczenia w postępowaniu, uzasadnionego celami statutowymi. Muszą jednakże spełnić warunek prowadzenia działalności statutowej organizacji ekologicznej w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania.

26 Należy podkreślić, że ustawa nie reguluje kwestii udziału organizacji ekologicznych w postępowaniach, w których udział społeczeństwa nie jest wymagany, ani też nie wyłącza udziału takich organizacji. Trzeba zatem przyjąć, że w postępowaniach, w których udział społeczeństwa nie jest wymagany, organizacje ekologiczne będą mogły uczestniczyć na ogólnych zasadach, a zatem po spełnieniu wymagań wynikających z art. 31 § 1 K.p.a., czyli gdy cel statutowy organizacji jest zgodny z przedmiotem postępowania oraz za udziałem organizacji w postępowaniu przemawia interes społeczny (tak też Krzysztof Gruszecki "Komentarz do art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko"). Tylko w przypadku, gdy organ administracji ustali, że dane postępowanie na podstawie przepisów ustawy nie wymaga udziału społeczeństwa, a pojawia się kwestia uczestnictwa w tym postępowaniu organizacji ekologicznej, to powinien zbadać, czy zachodzą przesłanki z art. 31 § 1 K.p.a., a więc czy cele statutowe organizacji uzasadniają jej udział oraz czy za jej udziałem przemawia interes społeczny. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy udział organizacji ekologicznej jest konieczny jedynie wtedy, gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wydawana po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. SKO pominęło tę kwestię w zaskarżonym postanowieniu, zatem doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, gdyż brak pełnej oceny stanu faktycznego w konsekwencji skutkowało naruszeniem przepisów prawa materialnego, a to art. 44 ust. 1 ustawy oraz art. 31 § 1 K.p.a.

27 Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) p.p.s.a należało uchylić zaskarżone postanowienie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt.1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U z 2018 r. poz. 265). Jest to kwota 100 złotych wpisu od skargi, 480 zł zastępstwa procesowego radcy prawnego i 17 opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

28 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien mieć na uwadze powyższe ustalenia, bacząc by nie naruszono reguł postępowania oraz by rozstrzygnięcia odpowiadały prawu materialnemu.