Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 kwietnia 2008 r., II SA/Gl 1044/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 kwietnia 2008 r., II SA/Gl 1044/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni [...] w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gospodarowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Wydziału Geodezji Urzędu Miejskiego w C. działając na podstawie art. 274 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze ( Dz. U. Nr 30, poz. 210 ze zm.) ustalił [...] Spółdzielnię [...] w C. – [...] ( dalej RSP w C. – [...]) nabywcą państwowej nieruchomości rolnej o łącznej powierzchni [...] ha. W decyzji tej organ ustalił także odpłatność za tę nieruchomość w wysokości [...] zł. Wymieniona kwota została wpłacona przez Spółdzielnię na wskazane w decyzji konto w dniu [...] r. Do zawarcia umowy przeniesienia własności w formie aktu notarialnego jednak nie doszło przed 7 lutego 1990 r. kiedy to weszła w życie ustawa z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianie ustawy – Prawo spółdzielcze ( Dz. U. Nr 6, poz. 37 z późn. zm. – dalej ustawa z 1990 r. zmieniająca Prawo spółdzielcze). Przywołaną ustawą skreślony został art. 274 Prawa spółdzielczego, a w jej art. 2 ust. 1 postanowiono, że decyzje ostateczne o ustaleniu spółdzielni produkcji rolnej jako nabywców własności użytkowanych przez nie nieruchomości rolnych stanowiących własność Państwa, na podstawie których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie dokonano przeniesienia własności, podlegają z mocy prawa zmianie przez organy administracji państwowej, które je wydały, w części dotyczącej odpłatności za te nieruchomości. Ust. 2 tego artykułu stanowił natomiast, że odpłatność za przedmiotowe nieruchomości rolne ustala się na podstawie przepisów o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi.

3 W piśmie z dnia [...] r. RSP w C. – [...] wniosła o dokonanie zmiany m.in. w wymienionej wcześniej decyzji z dnia [...] r. w zakresie ceny nabycia prawa własności zgodnie z art. 2 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze. Po rozstrzygnięciu sporu kompetencyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2004 r. sygn. akt OW 7/04, w którym wskazany został Prezydent Miasta C. jako organ właściwy do załatwienia przedmiotowej sprawy, organ ten decyzją z dnia [...] r. nr [...] zmienił opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] r. w części dotyczącej odpłatności za nieruchomość rolną i określił, że jej wartość ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego według stanu na [...] r. wynosi [...] zł. W podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji powołał się m.in. na art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa ( Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128 ze zm.) stanowiący, że cenę nieruchomości Zasobu ustala się w wysokości nie niższej niż wartość tej nieruchomości określona przy zastosowaniu sposobów jej ustalania przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu decyzji powołał się na przepis art. 56 ust. 1 tej ustawy zgodnie, z którym sprzedaż nieruchomości kandydatowi ustalonemu na nabywcę w myśl dotychczasowych przepisów następuje na warunkach niniejszej ustawy.

4 RSP w C. – [...] nie zgodziła się z tą decyzją i złożyła odwołanie do Wojewody S., który postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] przekazał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia. Z postanowieniem tym nie zgodziła się RSP wnosząc zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ten ostatni organ postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy orzeczenie Wojewody i przekazał całość akt sprawy SKO. W przedmiotowym odwołaniu Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i po stwierdzeniu, że art. 2 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie – umorzenie postępowania ewentualnie zmianę pkt 1 zaskarżonej decyzji i ustalenie ceny nabycia nieruchomości wg zasad ustalonych w art. 2 ust. 2 wymienionej ustawy przy jednoczesnym skreśleniu w pkt 2 zaskarżonej decyzji cyfry "6".

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozpatrzenia tego odwołania decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego orzeczenia kasacyjnego skład orzekający Kolegium zaznaczył, że nie podziela stanowiska odwołującej się Spółdzielni, że art. 2 ust. 1 ustawy z 1990 r, zmieniającej Prawo spółdzielcze nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż RSP w C. – [...] całą należność uiściła. Nie podzielił również poglądu, że organ pierwszej instancji zobowiązany był, przy ustalaniu zmienionej ceny stosować zasady i przepisy obowiązujące w dniu 7 lutego 1990 r. kiedy to weszła w życie ustawa zmieniająca Prawo spółdzielcze. Zdaniem SKO organ pierwszej instancji zastosował prawidłową podstawę w swoim rozstrzygnięciu, tj. art. 30 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, gdyż w momencie podejmowania zaskarżonej decyzji nie obowiązywały już przepisy ustawy o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi. Natomiast zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji ustalając wysokość odpłatności za przejście na własność Spółdzielni przedmiotowych gruntów nie wziął pod uwagę faktu dokonanej przez nią wpłaty z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości rolnej w wysokości ustalonej w decyzji z [...] roku. Zdaniem organu odwoławczego Prezydent C. winien również ustalić dlaczego nie doszło do zawarcia umowy w formie aktu notarialnego na podstawie decyzji z dnia [...] r. Podniesiono też, powołując się w tym zakresie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2000 r., sygn. akt SK.7/2000 ( OTK 2000/7/256 ), że jeżeli przeszkodą do zawarcia umowy był nieuregulowany stan prawny gruntów użytkowanych przez Spółdzielnię, to albo należało postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu nabywcy zawiesić, albo wydać decyzję negatywną, opartą o wskazanie, że nieruchomość użytkowana przez RSP nie mieściła się w kategorii objętej art. 274 Prawa spółdzielczego i nie podlegała przejściu na własność w trybie tego przepisu. Tym samym – zdaniem SKO – jeżeli mimo nieuregulowanego stanu prawnego właściwy organ zdecydował się wydać decyzję na podstawie wspomnianego przepisu Prawa spółdzielczego i następnie przyjął wpłatę ustalonej w tej decyzji ceny nabycia, to konsekwentnie należałoby dokonać jej odpowiedniego przeliczenia na dzień sporządzenia operatu szacunkowego ustalającego wartość przedmiotowej nieruchomości w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa.

6 Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent Miasta C. w oparciu o powyższe wskazania, zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie opinii w zakresie waloryzacji kwoty zapłaconej w [...] r. przez Spółdzielnię. Zlecił też waloryzację wartości przedmiotowej nieruchomości ustalonej w październiku [...] r. Z opinią sporządzoną przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu [...] r., zapoznała się strona, zarzucając w piśmie z dnia [...] r. sporządzenie jej z naruszeniem postanowień ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze, bowiem sporządzona wycena winna być ustalona na dzień [...] r. według zasad obowiązujących przy sprzedaży gruntów rolnych na rzecz rolników indywidualnych. Argumentacji tej nie podzielił organ pierwszej instancji i decyzją z dnia [...] r. nr [...] zmienił decyzję z dnia [...] r. w części dotyczącej odpłatności za przedmiotową nieruchomość w oparciu o wartości określone przez rzeczoznawcę majątkowego w opinii z dnia [...] r. Przy czym na poczet ceny zaliczył zwaloryzowaną kwotę, wpłaconą przez Spółdzielnię w dniu [...] r.

7 Z decyzją tą i tym razem nie zgodziła się RSP w C. – [...] wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę pkt 1 decyzji i ustalenie ceny nabycia nieruchomości według zasad uregulowanych w art. 2 ust. 2 ustawy z 1990 r. o zmianie Prawa spółdzielczego przy jednoczesnym skreśleniu w pkt 3 zaskarżonej decyzji cyfry "6".

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze przeprowadziło w dniu [...] r. rozprawę administracyjną z udziałem rzeczoznawcy majątkowego oraz przedstawicieli RSP w C. – [...]. Na rozprawie tej przedstawiciele Spółdzielni podtrzymali zarzuty odwołania dodatkowo podnosząc, że ustawa z 1990 r. zmieniająca Prawo spółdzielcze zmienia prawo materialne, które powinno być stosowane według daty zdarzenia. Zatem w przedmiotowej sprawie winny być zastosowane przepisy obowiązujące w 1990 r. Wyjaśnili również, że Skarb Państwa został ujawniony w księdze wieczystej prawdopodobnie dopiero w [...] r. Ponadto dołączyli do akt sprawy pismo Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa z dnia [...] r., z którego wynika, że Agencja była skłonna do zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w trybie bezprzetargowym, po aktualnej cenie, określonej w myśl art. 30 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa i przy uwzględnieniu zwaloryzowanej kwoty, wpłaconej w [...] r. Obecny na rozprawie pełnomocnik Prezydenta Miasta C. oraz rzeczoznawca majątkowy podtrzymali zaś swoje stanowiska.

9 Po powtórnym dokonaniu analizy akt przedmiotowej sprawy oraz biorąc pod rozwagę powyższe ustalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skład orzekający podzielił w pełni stanowisko zawarte w uzasadnieniu jego wcześniejszej decyzji z dnia [...].r., że w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom odwołującej się Spółdzielni, zastosowanie ma art. 30 ust. 1 w związku z art. 56 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, gdyż w dacie wydawania kwestionowanej decyzji nie obowiązywały już przepisy o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianie ustawy – Prawo spółdzielcze.

10 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach RSP w C. – [...] wniosła o uchylenie decyzji SKO z dnia [...] r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podtrzymała w niej podnoszone w toku postępowania administracyjnego zarzuty błędnego zastosowania art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 roku o zmianie ustawy – Prawo spółdzielcze oraz art. 30 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

11 Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w decyzji ostatecznej.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

13 Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm. –dalej p.p.s.a.) władny jest ją uchylić w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i wreszcie naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

14 Dokonując w opisanym wyżej zakresie kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie.

15 W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że ustalenia faktyczne w oparciu o które zapadły kontrolowane przez Sąd decyzje administracyjne oparte były na do. – [...] w oparciu o art. 274 ustawy Prawo spółdzielcze ( w jej brzmieniu pierwotnym ) decyzją z dnia [...] r. została ustalona jako nabywca pozostających w jej użytkowaniu państwowych nieruchomości rolnych o łącznej powierzchni [...] ha położonych na terenie C. w obrębie [...]. Decyzja ta zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 274 § 2 Prawa spółdzielczego stanowiła podstawę do zawarcia w formie aktu notarialnego umowy przenoszącej własność wskazanych w niej nieruchomości. Nabycie nieruchomości w omawianym trybie było odpłatne, a szczegółowe zasady odpłatności określało rozporządzenie Rady Ministrów z 13 kwietnia 1984 r. w sprawie zasad odpłatności na nabycie własności użytkowanych przez spółdzielnie produkcji rolnej nieruchomości rolnych stanowiących własność Skarbu Państwa ( Dz. U. nr 26, poz. 134). W oparciu o powyższe rozporządzenie w decyzji z dnia [...] r. ustalono cenę wskazanych w niej nieruchomości na kwotę [...] zł oraz postanowiono, że kwotę tę skarżąca powinna wpłacić w terminie przed sporządzeniem aktu notarialnego na konto urzędu Miejskiego w C. Spółdzielnia wpłaciła ustaloną kwotę w dniu [...] r., ale do zawarcia aktu notarialnego nie doszło z uwagi na nieuregulowany stan prawny nieruchomości wymienionych w tej decyzji.

16 W międzyczasie art. 1 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze, która weszła w życie 7 lutego 1990 roku, skreślono art. 274. Jak wynika ze stenogramu 18 posiedzenia Sejmu odbytego w dniach 19 – 20 stycznia 1990 roku, podstawowym motywem zmiany dokonanej tą ustawą było usunięcie przywileju, jaki przepis art. 274 stwarzał rolniczym spółdzielniom produkcyjnym i wprowadzenie zasady, że wszystkie sektory rolnictwa będą nabywały ziemię na tych samych zasadach ( z ówczesnego Państwowego Funduszu Ziemi ). Jednocześnie w art. 2 ust. 1 omawianej ustawy postanowiono, że decyzje ostateczne o ustaleniu spółdzielni produkcji rolnej jako nabywców własności użytkowanych przez nich nieruchomości rolnych stanowiących własność Państwa, na podstawie których do dnia wejścia w życie tej ustawy nie dokonano przeniesienia własności, podlegają z mocy prawa zmianie przez organy administracji państwowej, które je wydały, w części dotyczącej odpłatności za te nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy odpłatność tę ustalało się na podstawie przepisów o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi. Jak wynika z ustaleń faktycznych skarżąca znajdowała się właśnie w sytuacji określonej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r.

17 Biorąc pod uwagę brzmienie przywołanych przepisów Sąd nie mógł zatem podzielić zarzutu skarżącej podnoszącej błędne zastosowanie w kontrolowanej sprawie art. 2 ust. 1 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze z uwagi na uiszczenie przez nią należności ustalonej decyzją. Decyzja ostateczna z [...] r. na którą powołuje się skarżąca została bowiem wydana w oparciu o art. 274 § 1 Prawa spółdzielczego z 1982 r., który przewidywał ustalenie odpłatności za przejście na własność użytkowanej nieruchomości ( art. 274 § 1 ), a także przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 13 kwietnia 1984 r. wydanego na podstawie delegacji zawartej w tym artykule ( art. 274 § 3 ).

18 Komentując treść art. 2 ust. 1 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze należy stwierdzić, ze przepis ten stanowił wyraz uznania przez ustawodawcę ekspektatywy nabycia prawa własności przez spółdzielnie produkcji rolnej, wobec których przed dniem [...] roku wydano ostateczną decyzję przewidzianą dotychczasowym przepisem art. 274 § 2 Prawa spółdzielczego. W oparciu o ten przepis spółdzielnie te zachowały bowiem prawo nabycia nieruchomości wskazanych w takich decyzjach, tyle że z woli ustawodawcy odpłatność za te nieruchomości miano ustalić na nowo, w oparciu o przepisy regulujące sprzedaż nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi ( art. 2 ust. 2 tej ustawy ).

19 Na mocy art. 58 pkt 2 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( w brzmieniu pierwotnym Dz. U. Nr 107, poz. 464 ) został jednak skreślony rozdział 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi (...) zawierający przepisy regulujące tryb sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi. W miejsce tych regulacji prawnych art. 56 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy wprowadził zasadę, że sprzedaż nieruchomości kandydatowi ustalonemu na nabywcę w myśl dotychczasowych przepisów następuje na warunkach tej ustawy. Z uwagi na umieszczenie tego ostatniego przepisu w rozdziale 10 ustawy zatytułowanym "Przepisy końcowe i przejściowe", nie może ulegać wątpliwości, że reguluje on sytuację podmiotów, które zostały ustalone m.in. na podstawie art. 274 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze z 1982 roku. Warunki, o których mowa w art. 56 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa określone zostały w jej rozdziale 6. Zgodnie zaś z zamieszczonym w tym rozdziale art. 30 ust. 1 ( w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa < Dz. z 2003 r. Nr 6, poz. 64 ze zm.>) cenę nieruchomości Zasobu ustala się w wysokości nie niższej niż wartość tej nieruchomości określona przy zastosowaniu sposobów jej ustalania przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Oznacza to, że w dacie złożenia przez skarżącą wniosku, to jest w dniu [...] r., o dokonanie zmiany w decyzji z dnia [...] roku w zakresie ceny nabycia prawa własności nie obowiązywał już ani art. 274 Prawa spółdzielczego z 1982 roku ani przepisy o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi ( skreślone z dniem 1.01.1995 r.). Sytuację kandydatów ustalonych na nabywców nieruchomości rolnych Skarbu Państwa regulował zaś wyżej przytoczony art. 56 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Zmiana odpłatności za sprzedaż nieruchomości skarżącej po dniu 1 stycznia 1992 r. mogła odbyć się zatem tylko w oparciu o przepisy ustawy z 19 października 1991 roku. Tym samym wbrew stanowisku skarżącej do zmiany odpłatności nie mogły zostać zastosowane przepisy obowiązujące w dniu 7 lutego 1990 roku, to jest w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 20 stycznia 1990 roku.

20 Podejmując zaskarżoną decyzję organ orzekający, w braku odmiennych regulacji prawnych zamieszczonych w ustawach zmieniających, był zobowiązany do stosowania jedynie obowiązujących przepisów. Dlatego też decyzję wydaną na podstawie art. 2 ustawy z 1990 r. zmieniającej Prawo spółdzielcze oraz art. 58, art. 56 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa należy – zdaniem składu orzekającego – uznać za podjętą w oparciu o właściwą podstawę prawną.

21 Samą wartość nieruchomości opisanej w decyzji z [...] roku ustalono w oparciu o sporządzony operat szacunkowy i zwaloryzowano na [...] roku. Równocześnie zwaloryzowana została kwota wpłacona przez skarżącą w [...] roku, która na [...] roku wyniosła [...] zł. W konsekwencji cena nieruchomości została ustalona na kwotę [...] zł, na którą złożyła się wartość nieruchomości wynosząca [...] zł pomniejszona o kwotę [...] zł. Sposób obliczenia wartości nieruchomości i jej waloryzacji nie był przez skarżącą kwestionowany, zarzuty nie dotyczyły bowiem przepisów w oparciu o które obliczeń tych dokonano. Z urzędu Sąd jednak dostrzegł brak uregulowań prawnych umożliwiających przeprowadzenie waloryzacji kwot ustalonych przez rzeczoznawcę majątkowego w sporządzonym w [...] r. operacie szacunkowym.

22 W ocenie Sądu podstawy takiej nie mógł w szczególności stanowić art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.). Z uwagi jednak na postępujący wzrost cen na rynku nieruchomości, który dotyczy także nieruchomości rolnych, skład orzekający Sądu uznał, że uchylenie z powyższych względów zaskarżonej decyzji pozostawałoby w kolizji z sformułowanym w art. 134 § 2 p.p.s.a. zakazem orzekania na niekorzyść skarżącego.

23 W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.